Kantonalna inicjatywa ludowa – kanton Szafuza

«O profesjonalną ochronę dzikich zwierząt»

Inicjatywa konstytucyjna w formie opracowanego projektu

Na podstawie art. 27 Konstytucji Kantonu Szafuza z dnia 17 czerwca 2002 roku oraz ustawy o prawach politycznych

Zlozona przez komitet inicjatywy [data zlozenia]

tekście inicjatywy

Niżej podpisane osoby uprawnione do głosowania w Kantonie Szafuza składają następującą inicjatywę konstytucyjną:

Konstytucja Kantonu Szafuza z dnia 17 czerwca 2002 roku zostaje uzupełniona o następujące artykuły:

Art. [nowy] Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

1 Wykonywanie polowania przez osoby prywatne (łowiectwo rewirowe, łowiectwo rekreacyjne) jest zabronione na całym terytorium Kantonu Szafuza. Istniejące umowy dzierżawy terenów łowieckich pomiędzy gminami a stowarzyszeniami myśliwskimi nie będą odnawiane.

2 Ochrona, opieka oraz, w razie konieczności, regulacja populacji dzikich zwierząt należą wyłącznie do wykwalifikowanych specjalistek i specjalistów ds. zarządzania dziką fauną, zatrudnionych przez kanton.

3 Odstrzał dzikich zwierząt jest dopuszczalny jedynie jako środek ostateczny, gdy wszystkie inne odpowiednie środki zapobiegania szkodom lub odwrócenia zagrożenia zostały wyczerpane lub okazały się niewystarczające. Wymaga on uprzedniej zgody Komisji ds. Dzikich Zwierząt.

4 Kanton powołuje niezależną Komisję ds. Dzikich Zwierząt, w skład której wchodzą przedstawicielki i przedstawiciele organizacji ochrony zwierząt i przyrody, nauki oraz właściwych organów. Komisja nadzoruje zarządzanie dziką fauną i podejmuje decyzje w sprawie środków regulacyjnych.

5 Kanton wspiera naturalną regulację populacji dzikich zwierząt, łączenie siedlisk oraz koegzystencję człowieka i dzikiej fauny.

6 Kanton rekompensuje gminom utratę dochodów z dzierżawy terenów łowieckich w ramach ustawodawstwa wykonawczego.

7 Szczegoly reguluje ustawa.

Art. [nowy] Ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

1 Kanton rezygnuje ze składania wniosków o prewencyjną regulację populacji chronionych gatunków dzikich zwierząt na podstawie ustawy federalnej o łowiectwie i ochronie dziko żyjących ssaków i ptaków, w szczególności wilka, rysia, niedźwiedzia, bobra, wydry, szakala złocistego, orła przedniego, nurogęsi oraz innych gatunków chronionych na mocy prawa federalnego.

2 Stawia na wspieranie koegzystencji człowieka i dzikich zwierząt, pasywne zapobieganie szkodom, ekologiczną rewaloryzację siedlisk oraz naukowe monitorowanie obecności dzikich zwierząt.

3 Zastrzega się możliwość podjęcia działań wobec pojedynczych dzikich zwierząt, które stanowią bezpośrednie i poważne zagrożenie dla ludzi. Działania te należy ograniczyć do minimum i przeprowadzać je przez właściwą jednostkę specjalistyczną kantonu.

4 Kanton aktywnie działa w ramach współpracy międzykantonalnej oraz wobec władz federalnych na rzecz ochrony i zachowania zagrożonych gatunków dzikich zwierząt.

Przepis przejściowy

1 Rada Rządowa wydaje niezbędne przepisy wykonawcze w ciągu dwóch lat od przyjęcia niniejszej zmiany konstytucji.

2 Istniejące umowy dzierżawy terenów łowieckich wygasają wraz z kolejnym zwyczajnym odnowieniem umowy, jednak najpóźniej w ciągu pięciu lat od wejścia w życie ustawodawstwa wykonawczego.

3 Rada Rządowa zapewnia ciągłość zarządzania dziką zwierzyną w okresie przejściowym i reguluje rekompensatę dla gmin za utracone dochody z dzierżawy terenów łowieckich.

Objaśnienia

1. Sytuacja wyjściowa

Kanton Szafuza obejmuje 298 km² i liczy około 85’000 mieszkańców. Jako najbardziej wysunięty na północ kanton Szwajcarii leży niemal w całości po prawej stronie Renu Górnego, otoczony z trzech stron terytorium niemieckim. Powierzchnia kantonu składa się w około 43 procentach z lasów i w około 40 procentach z użytków rolnych. Randen, wypustka Jury, stanowi największy zwarty obszar leśny w kantonie.

Łowiectwo rekreacyjne jest w Szafuzie zorganizowane jako łowiectwo rewirowe. Prawo łowieckie należy do gmin politycznych, które przekazują je stowarzyszeniom myśliwskim na podstawie umowy dzierżawy. Szafuzskie stowarzyszenia myśliwskie są, podobnie jak we wszystkich kantonach z łowiectwem rewirowym, zamkniętymi kręgami, które dzierżawią sobie prawo do zabijania dzikich zwierząt, a ich skład i działalność są w dużej mierze niedostępne dla opinii publicznej (por. Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Szafuza a także krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Twierdzenie, że bez łowiectwa rekreacyjnego załamie się równowaga ekologiczna, jest od ponad 50 lat empirycznie obalane przez model genewski (por. obszerne dossier na temat zakazu polowań w Genewie na wildbeimwild.com). Szczególnie wymowne porównanie: szkody wyrządzane przez zwierzęta dziko żyjące w kantonie Genewa są porównywalne z tymi w kantonie Szafuza, mimo że w Szafuzie łowiectwo rekreacyjne jest dozwolone. Jednocześnie w Szafuzie odnotowuje się prawie 2000 odstrzałów samych tylko kopytnych oraz setki zabitych drapieżnikom rocznie, podczas gdy Genewa radzi sobie z około 327 dzikami, 36 sarnami i 19 jeleniami rocznie. Lisy, borsuki, zające szaraki? Zero.

Równocześnie na poziomie federalnym coraz więcej chronionych gatunków dzikich zwierząt znajduje się pod presją. W wyniku rewizji prawa łowieckiego w grudniu 2022 roku wprowadzono prewencyjną regulację populacji wilka. W obu dotychczasowych okresach regulacji, 2023/2024 i 2024/2025, BAFU zatwierdziło odstrzał w sumie około 225 wilków; faktycznie zabito 147 zwierząt. Presja polityczna na inne gatunki, takie jak rys, bóbr, wydra i tracz nurogęś, stale rośnie (zob. analiza polityki łowieckiej na wildbeimwild.com).

2. Wzór do naśladowania: kanton Genewa

19 maja 1974 roku około dwie trzecie głosujących w kantonie Genewa zagłosowało za zniesieniem milicyjnego łowiectwa rekreacyjnego. Doświadczenia od czasu zakazu łowiectwa rekreacyjnego są jednoznaczne:

– Bioróżnorodność znacząco wzrosła. Liczba zimujących ptaków wodnych zwielokrotniła się z kilkuset do około 30 000. Genewa jest obecnie domem dla największej populacji zajęcy szaraków oraz jednej z ostatnich populacji kuropatw w Szwajcarii.

– Populacja sarny ustabilizowała się na zdrowym poziomie, przy rocznym specjalnym odstrzale prowadzonym przez profesjonalnych strażników przyrody wynoszącym jedynie od 20 do 36 zwierząt. Profesjonalna ochrona przyrody interweniuje celowo i w minimalnym zakresie, w przeciwieństwie do łowiectwa rekreacyjnego, które dąży do możliwie wysokich liczb odstrzałów.

– W 2005 roku 90 procent głosujących w Genewie opowiedziało się za utrzymaniem zakazu łowiectwa rekreacyjnego. W 2009 roku wniosek o jego przywrócenie został odrzucony w parlamencie kantonalnym głosami 70 do 7.

– Całkowite koszty profesjonalnego zarządzania dziką fauną wynoszą około 1,2 miliona franków rocznie, czyli około 2,40 franka na mieszkańca. Efektywność genewskiego modelu widać w bezpośrednim porównaniu: profesjonalny strażnik przyrody w Genewie potrzebuje na sanitarny odstrzał jednego dzika średnio 8 godzin i maksymalnie 2 naboi. Myśliwy rekreacyjny w kantonie Zurych potrzebuje na to 60 do 80 godzin i do 15 naboi. Zagęszczenie zająca szaraka w Genewie wynosi 17,7 osobnika na 100 hektarów (najwyższe w Szwajcarii), podczas gdy w kantonie Zurych zaledwie 1,0 na 100 hektarów (por. Weryfikacja faktów – Rada Rządowa Zurychu).

Szczegółowy opis znajduje się w dossier «Genewa a zakaz polowan» na wildbeimwild.com.

3. Koncepcja: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego

Inicjatywa zastępuje łowiectwo rekreacyjne profesjonalnym zarządzaniem dziką fauną według modelu strażników przyrody:

Kompetencja fachowa zamiast rozrywki w czasie wolnym. Profesjonalni zarządcy i zarządczynie dzikimi zwierzętami działają na podstawie naukowej, w ramach kantonalnego zlecenia świadczenia usług. Ich celem jest utrzymanie zdrowych populacji dzikich zwierząt, a nie maksymalizacja liczby odstrzałów (por. krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Zasada ostatecznego srodka (ultima ratio). Odstrzał jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wyczerpano wszystkie środki nieletalne: elektryczne ogrodzenia, płoszenie, kształtowanie siedlisk, budowlane środki ochronne. W Genewie kanton udostępnia rolnikom elektryczne ogrodzenia i chroni drzewa owocowe siatkami. Koegzystencja jest kwestią woli, a nie możliwości technicznych.

Demokratyczna kontrola sprawowana przez komisję ds. dzikich zwierząt. Niezależna komisja zapobiega temu, by presja polityczna rozmywała zarządzanie dzikimi zwierzętami.

Naturalna samoregulacja jako zasada przewodnia. Doswiadczenia z Genewy, z parkow narodowych oraz z licznych naukowych Badania udowodnione: populacje dzikich zwierząt w większości przypadków regulują się samodzielnie. Łowiectwo rekreacyjne zakłóca ten proces, niszcząc struktury społeczne i sztucznie zwiększając wskaźniki reprodukcji.

4. Dlaczego Schaffhausen?

Szafuza z kilku powodów szczególnie nadaje się do wprowadzenia profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt:

Najnizszy prog podpisow w Szwajcarii niemieckojezycznej. Dla kantonalnej inicjatywy ludowej w Szafuzie wymaganych jest jedynie 1000 ważnych podpisów. To najniższy próg spośród wszystkich kantonów niemieckojęzycznej Szwajcarii z regularnym prawem inicjatywy. 1000 podpisów jest osiągalne nawet dla małego komitetu.

Niemal identyczna powierzchnia co Genewa. Szafuza ma powierzchnię 298 km², Genewa 282 km². To porównanie powierzchni jest najsilniejszym argumentem całej inicjatywy: jeśli profesjonalna ochrona dzikich zwierząt funkcjonuje na 282 km² od ponad 50 lat, funkcjonuje ona również na 298 km². Zarzut, że Genewa jest „nieporównywalna”, zostaje obalony przez sam fakt zbliżonej powierzchni. Oba kantony mają podobny udział lasów i terenów rolniczych, a Genewa ma nawet większą liczbę mieszkańców (500 000 wobec 85 000), co teoretycznie czyni tamtejsze zarządzanie dzikimi zwierzętami bardziej złożonym.

Obowiazek glosowania jako strategiczna zaleta. Szafuza jest jedynym kantonem w Szwajcarii z obowiązkiem głosowania. Oznacza to, że w głosowaniach należy spodziewać się ponadprzeciętnie wysokiej frekwencji. Większość ludności niezwiązana z łowiectwem – która przy dobrowolnym udziale mogłaby zostać w domu – w przypadku głosowania weźmie w nim udział. Inicjatywa, która jest szeroko komunikowana i przekonująco przedstawia model genewski, skorzysta z przymusu głosowania.

Polozenie przygraniczne jako szansa ekologiczna. Schafhauza graniczy z trzech stron z Niemcami. Transgraniczna sieć korytarzy migracyjnych dzikich zwierząt to zadanie, z którym profesjonalni specjaliści radzą sobie lepiej niż myśliwi rekreacyjni kierujący się interesami związanymi z własnym rewirem. Randen jako spójny obszar leśny stwarza idealne warunki do zintegrowanego zarządzania dziką zwierzyną. Niemcy dysponują już profesjonalnymi strukturami w postaci Parku Narodowego Schwarzwald i obszaru biosfery Szwabska Jura, do których Schafhauza mogłaby się przyłączyć (por. wildbeimwild.com o dzikich zwierzętach na terenach zabudowanych).

Przejrzyste lobby łowiectwa rekreacyjnego. W kantonie liczącym 85 000 mieszkańców liczba aktywnych myśliwych rekreacyjnych jest niewielka. Możliwość przeprowadzenia zmiany politycznej jest tu większa niż w dużych kantonach z tysiącami posiadaczy patentów łowieckich.

Brak ustawowego terminu zbierania podpisow. Kanton Schafhauza nie zna ustawowego terminu na zbieranie podpisów pod inicjatywami ludowymi. Zbiórkę podpisów można więc zorganizować bez presji czasu. Przy zaledwie 1000 wymaganych podpisów jest to zadanie bez problemu wykonalne. Przy dobrej organizacji na samym placu Fronwagplatz w Schafhauzie w jedną sobotę można zebrać ponad 100 podpisów.

5. O pierwszym paragrafie: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

Ustęp 1 – zakaz łowiectwa rekreacyjnego i zakończenie umów dzierżawy terenów łowieckich

Zakaz łowiectwa rekreacyjnego uprawianego przez osoby prywatne stanowi sedno inicjatywy. Odpowiada on modelowi genewskiemu (art. 162 konstytucji kantonu Genewa). Kompetencja kantonalna w tej sprawie jest bezsporna: federalne prawo łowieckie (JSG) wyraźnie pozostawia organizację gospodarki łowieckiej kantonom (art. 3 ust. 1 JSG). Trzy systemy łowieckie Szwajcarii – łowiectwo patentowe, łowiectwo rewirowe oraz łowiectwo państwowe (reżimowe) – są sobie równoważne. Kanton Genewa praktykuje łowiectwo reżimowe od 1974 roku, zgodnie z prawem federalnym.

Łowiectwo rewirowe w Schafhauzie funkcjonuje tak samo jak w innych kantonach z tym systemem: gminy wydzierżawiają prawo do polowań towarzystwom łowieckim. Inicjatywa kończy ten system, zakotwiczając w konstytucji zakaz odnawiania umów dzierżawy oraz przewidując kantonalne odszkodowanie dla gmin.

Ustęp 2 – Profesjonalne zarządzanie dziką fauną

Wykwalifikowani zawodowo zarządcy dzikiej zwierzyny zatrudnieni w służbie kantonalnej przejmują wszystkie zadania związane z opieką nad dziką zwierzyną oraz, tam gdzie to konieczne, z regulacją jej liczebności. W Genewie system ten sprawdza się od ponad 50 lat na praktycznie identycznej powierzchni.

Ustęp 3 – Odstrzał jako ostateczność

Odstrzał nie jest regułą, lecz wyjątkiem. Pierwszeństwo mają środki pasywne. W Genewie strażnicy przyrody odstrzeliwują rocznie średnio około 250 dzików, przy czym zwierzęta prowadzące stado są celowo oszczędzane ze względów etycznych oraz w celu zachowania stabilności społecznej w stadach. Liczby odstrzałów są dzięki temu znacznie niższe niż w Szafuzie, gdzie odstrzały służą nie tylko zapobieganiu szkodom, lecz przede wszystkim hobby.

Ustęp 4 – Komisja ds. dzikich zwierząt

Niezależna Komisja ds. Dzikich Zwierząt wzorowana jest na modelu genewskim. Zapewnia ona, że organizacje ochrony zwierząt i przyrody mają prawo głosu przy decyzjach regulacyjnych, a decyzje podejmowane są w oparciu o dowody, a nie na mitach łowieckich, za pomocą których Lobby łowiectwa rekreacyjnego legitymizuje swoją praktykę.

Ustęp 5 – Naturalna regulacja i koegzystencja

W Szafuzie szczególnie ważne jest połączenie siedlisk ponad granicą państwową. Korytarze migracyjne dzikich zwierząt między Randen a przylegającymi niemieckimi obszarami leśnymi są niezbędne dla różnorodności genetycznej i naturalnego rozprzestrzeniania się gatunków. Obecny system łowiectwa rewirowego fragmentuje te korytarze, ponieważ każde stowarzyszenie łowieckie zarządza swoim rewirem niezależnie, bez transgranicznej koordynacji.

Ustęp 6 – Odszkodowanie dla gmin

Podobnie jak w Bazylei-Okręgu, inicjatywa przewiduje kantonalne odszkodowanie za utratę dochodów z dzierżawy terenów łowieckich. Dochody z dzierżawy mają dla większości gmin Szafuzy marginalne znaczenie fiskalne.

Postanowienia przejściowe

Dwuletni termin na ustawodawstwo wykonawcze oraz pięcioletnia klauzula wygaśnięcia dla istniejących umów dzierżawy terenów łowieckich odpowiadają modelowi bazylejskiemu. W Szafuzie profesjonalni zarządcy dzikich zwierząt mogą zostać włączeni do istniejącej administracji kantonalnej.

6. W sprawie drugiego paragrafu: ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

Dla Szafuzy drugi paragraf jest szczególnie istotny ze względu na położenie przygraniczne: dzikie zwierzęta nie znają granic kantonalnych ani państwowych. Bóbr jest udokumentowany na Renie Wysokim i jego dopływach na terenie Szafuzy. Powrót rysia do Randen jest ekologicznie możliwy i pożądany. Wilk podczas swoich wędrówek regularnie przemierza obszary przygraniczne. Konstytucyjna rezygnacja z ochrony poprzez regulację prewencyjną byłaby sygnałem wykraczającym poza granice kantonu (por. Analiza polityki wobec wilka na wildbeimwild.com).

Znowelizowane federalne prawo łowieckie (art. 7a JSG) upoważnia kantony do regulacji prewencyjnej, ale ich do tego nie zobowiązuje. Kanton, wprowadzając ten paragraf, wykonuje jedynie swoją kompetencję do niekorzystania z upoważnienia wynikającego z prawa federalnego. Zastrzeżenie dotyczące środków w przypadku bezpośredniego zagrożenia zapewnia, że kanton może wypełniać swój obowiązek zapobiegania zagrożeniom.

7. Skutki finansowe: Konkretny budzet dla Szafuzy

Ekstrapolacja

Dla Szafuzy o powierzchni 298 km² i około 85 000 mieszkańców wynika następujące oszacowanie kosztów:

Koszty osobowe: od 240 000 do 280 000 frankow rocznie. Wymagane są 2 pełne etaty dla profesjonalnych zarządców dzikich zwierząt. Szafuza jest porównywalna powierzchniowo z Genewą (282 km²), ale ma znacznie mniej mieszkańców. Pełny etat w służbie kantonalnej kosztuje wraz z kosztami dodatkowymi około 120 000 do 140 000 franków rocznie.

Koszty rzeczowe: od 50 000 do 80 000 frankow rocznie. Sprzęt, pojazdy, urządzenia do płoszenia, infrastruktura monitoringowa, ogrodzenia elektryczne, praca z opinią publiczną.

Rekompensata za szkody: 30 000 do 60 000 franków rocznie. Głównie szkody wyrządzane przez dziki w uprawach rolnych oraz szkody zgryzowe w lesie. Dla porównania: szkody wyrządzane przez dzikie zwierzęta w kantonie Genewa, który jest niemal tak samo duży, wynoszą około 350 000 franków – przy czym znaczna ich część przypada na szkody wyrządzane przez gołębie, które w Szafuzie są mniej istotne.

Rekompensata dla gmin: 50 000 do 100 000 franków rocznie. Za utrate dochodow z dzierzawy terenow łowieckich.

Utracone wpływy

Wraz ze zniesieniem łowiectwa rekreacyjnego wygasają dochody z dzierżawy rewirów łowieckich, szacowane na 150 000 do 300 000 franków rocznie. Przeciwstawiają się im jednak nigdy niebilansowane koszty zewnętrzne łowiectwa milicyjnego – wypadki z udziałem zwierzyny, szkody zgryzowe w lasach ochronnych spowodowane polowaniami, nakłady administracyjne, interwencje policji i sądów – które wielokrotnie przewyższają te dochody. W kantonie Genewa dochody te wygasły już w 1974 roku – bez żadnych problemów finansowych: przed zakazem polowań aktywnych było ponad 400 myśliwych rekreacyjnych, dziś tę samą pracę lepiej wykonują trzy pełne etaty. Odstrzały sanitarne i terapeutyczne wykonywane przez profesjonalnych strażników przyrody to nie to samo, co regulacyjne polowania oparte na myśliwskich mitach czy błędnie rozumianym „doświadczaniu natury” przez myśliwych rekreacyjnych. Rachunek pełnych kosztów pokazuje: łowiectwo milicyjne kosztuje podatnika wyraźnie więcej, niż przynosi (por. „Co łowiectwo rekreacyjne naprawdę kosztuje Szwajcarię” na wildbeimwild.com).

Myśliwi rekreacyjni w polityce głosują przeciwko ochronie przyrody. Lobby łowiectwa rekreacyjnego systematycznie zwalcza kwestie różnorodności biologicznej i ochrony gatunków. W 2024 roku zwalczało inicjatywę na rzecz różnorodności biologicznej (63 procent głosów na nie). W 2020 roku współtworzone przez nie prawo łowieckie zostało odrzucone w głosowaniu (51,9 procent głosów na nie). W 2016 roku tycyński związek myśliwych storpedował park narodowy Parc Adula. W okresie legislacyjnym 2015–2019 myśliwi rekreacyjni w parlamencie w wiekszosci przeciwko kwestiom srodowiskowym. Kto twierdzi, że myśliwi rekreacyjni są obrońcami przyrody, ignoruje ich zachowanie w głosowaniach (por. Tesynski Zwiazek Myśliwych: 30 lat nonsensu oraz Dossier kosztowe).

Koszty całkowite: 370 000 do 520 000 franków rocznie (brutto). Odpowiada to około 4,35 do 6,10 franka na mieszkańca rocznie.

Oszczednosci i dodatkowe koszty netto

Naprzeciw tego stoją oszczędności: kanton nie musi już prowadzić administracji dzierżawy terenów łowieckich, przeprowadzać egzaminów łowieckich ani organizować nadzoru łowieckiego. Po uwzględnieniu tych oszczędności dodatkowe koszty netto powinny wynosić od 200 000 do 350 000 franków rocznie, co odpowiada okolo 2,35 do 4,10 franka na mieszkanca odpowiada. Wyższe koszty na mieszkańca w porównaniu z Genewą (2,40 franka) tłumaczy się mniejszą liczbą mieszkańców przy porównywalnej powierzchni. W liczbach bezwzględnych koszty mieszczą się w skali, którą budżet kantonu może bez problemu udźwignąć.

8. Zgodnosc z nadrzednym prawem

Inicjatywa jest zgodna z prawem federalnym. Federalne prawo łowieckie (JSG) wyraźnie pozostawia kantonom regulację uprawnień do polowania, systemu łowieckiego, obszaru łowieckiego oraz nadzoru łowieckiego (art. 3 ust. 1 JSG). Trzy systemy łowieckie – łowiectwo patentowe, łowiectwo rewirowe i łowiectwo administracyjne (Regiejagd) – są równorzędne. Kanton Genewa praktykuje łowiectwo administracyjne od 1974 roku i przez ponad 50 lat nigdy nie spotkał się z zastrzeżeniami ze strony prawa federalnego.

Zakończenie umów dzierżawy terenów łowieckich poprzez ich nieodnowienie nie narusza gwarancji własności, ponieważ umowy dzierżawy łowieckiej są ograniczonymi czasowo umowami publicznoprawnymi, do których odnowienia nie przysługuje żadne roszczenie prawne. Art. 7a JSG umożliwia kantonom prewencyjną regulację, ale ich do tego nie zobowiązuje. Inicjatywa zachowuje jednolitość materii.

9. Uprzedzenie przewidywalnych zarzutow

„Schaffhausen ma lasy i rolnictwo – to nie Genewa”

Fakty: Genewa również posiada znaczące powierzchnie leśne i rolnicze oraz porównywalną powierzchnię kantonu (282 km² wobec 298 km²). Profesjonalne zarządzanie dzikimi zwierzętami funkcjonuje tam od ponad 50 lat. Szkody wyrządzane przez dzikie zwierzęta w Genewie są porównywalne do tych w Schaffhausen – mimo że w Schaffhausen dozwolone jest łowiectwo rekreacyjne. Zarzut ten obala bezpośrednie porównanie powierzchni.

Krotka formula komunikacyjna: „Schaffhausen ma 298 km². Genewa ma 282 km². Genewa pokazuje to od 50 lat – z porównywalnymi szkodami wyrządzanymi przez dzikie zwierzęta.”

„1000 podpisów to za mało dla prawdziwej legitymacji”

Fakty: 1000 podpisów odpowiada ustawowemu progowi, jaki kanton Schaffhausen przewiduje dla inicjatyw ludowych. Ponieważ nie ma terminu zbiórki, można ją zorganizować starannie i przy szerokim wsparciu. Przy dobrej organizacji już w jedną sobotę na placu Fronwagplatz w Schaffhausen można zebrać ponad 100 podpisów.

Krotka formula komunikacyjna: „1000 podpisów. Bez terminu. Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt dla wszystkich.”

„Wpływy z dzierżawy zostaną utracone”

Fakty: Wpływy z dzierżawy mają marginalne znaczenie fiskalne dla gmin w Schaffhausen. Inicjatywa przewiduje odszkodowanie na poziomie kantonu. A dzikie zwierzęta nie będą już zabijane dla rekreacji.

Krotka formula komunikacyjna: „Wpływy z dzierżawy to drobne w budżecie gminy. Inicjatywa zapewnia odszkodowanie – a zwierzęta żyją.”

„Koszty na mieszkańca są wyższe niż w Genewie”

Fakty: Koszty na mieszkańca są wyższe, ponieważ Schaffhausen ma mniej mieszkańców niż Genewa przy porównywalnej powierzchni. Jednak w liczbach bezwzględnych profesjonalne zarządzanie dzikimi zwierzętami w Schaffhausen kosztuje jedynie około jednej trzeciej budżetu genewskiego. A nawet wyższe koszty na mieszkańca mieszczą się w przedziale od 2,35 do 4,10 franka na osobę rocznie – mniej niż filiżanka kawy (por. Weryfikacja mitow łowieckich na wildbeimwild.com).

Krotka formula komunikacyjna: „Około 2,35 do 4,10 franka na osobę rocznie. Mniej niż filiżanka kawy. Za profesjonalną ochronę dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego.”

10. Podsumowanie

Ta inicjatywa daje mieszkańcom Schaffhausen możliwość opowiedzenia się za nowoczesnym, opartym na dowodach zarządzaniem dzikimi zwierzętami. Zaledwie 1000 podpisów oraz powierzchnia kantonu niemal identyczna z powierzchnią Genewy sprawiają, że Schaffhausen ma idealne warunki do wprowadzenia sprawdzonego genewskiego modelu. Koszty są umiarkowane, podstawa prawna zapewniona, a obowiązek głosowania sprawia, że przy głosowaniu głos zabierze cała ludność.

Komitet inicjatywy «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt»

[Imie 1], [Imie 2], [Imie 3] …

(Członkowie komitetu zgodnie z prawem kantonalnym, zamieszkali w kantonie)

Adres kontaktowy: [Adres komitetu]

Zalacznik: Dalsza dokumentacja

Model genewski w szczegolach: wildbeimwild.com/dossiers/genf-und-das-jagdverbot – Kompleksowe przedstawienie genewskiego zarządzania dzikimi zwierzętami od 1974 roku, wraz z kosztami, liczebnością populacji i rozwojem bioróżnorodności.

Badania naukowe: wildbeimwild.com/studien-ueber-die-auswirkung-der-jagd-auf-wildtiere-und-jaeger – Zbiór badań naukowych dotyczących samoregulacji populacji dzikich zwierząt.

Łowiectwo w Szwajcarii: wildbeimwild.com/warum-die-hobby-jagd-in-der-schweiz-kein-naturschutz-ist – Na bieżąco aktualizowany przegląd szwajcarskiej polityki łowieckiej.

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie Szafuza: wildbeimwild.com – Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie SH – Motywy, uzasadnienia i dynamika społeczna łowiectwa rekreacyjnego w Szafuzie.

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego: wildbeimwild.com/category/psychologie-jagd – Analizy motywów, uzasadnień i dynamiki społecznej łowiectwa rekreacyjnego.

Dossier o wilku: wildbeimwild.com/dossiers/wolf-in-der-schweiz-fakten-politik-und-die-grenzen-der-jagd – Aktualne wydarzenia dotyczące polityki wobec wilka w Szwajcarii.

Dzikie zwierzęta i drapieżniki: wildbeimwild.com/category/wildtiere – Informacje o dzikich zwierzętach, drapieżnikach i koegzystencji człowieka z dziką przyrodą.

Mity łowieckie: wildbeimwild.com/dossiers/jagdmythen – Weryfikacja faktów dotyczących najczęstszych twierdzeń lobby łowiectwa rekreacyjnego.

Kantonalna inicjatywa ludowa Bazylea-Miasto: Tekst wzorcowy inicjatywy w kantonie Bazylea-Miasto.

Uwaga dotyczaca procedury

Komitet inicjatywy przedkłada tekst inicjatywy Kancelarii Stanu Kantonu Szafhauzen do wstępnej weryfikacji przed rozpoczęciem zbierania podpisów. Do skutecznego złożenia inicjatywy wymaganych jest 1'000 ważnych podpisów. Nie istnieje ustawowy termin zbiórki. Zasady składania wniosku regulowane są kantonalną ustawą o prawach politycznych.

Briefing strategiczny dla aktywistek i aktywistów

Inicjatywa ludowa «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt» – Kanton Szafhauzen Wewnętrzny dokument roboczy – stan na marzec 2026

Podsumowanie

Szafhauzen, z zaledwie 1'000 wymaganymi podpisami i powierzchnią prawie identyczną z Genewą, stwarza doskonałe warunki dla inicjatywy «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt». Obowiązek udziału w głosowaniu jest strategiczną zaletą: większość niezwiązana z łowiectwem nie pozostanie w domu podczas głosowania. Największym wyzwaniem jest fakt, że Szafhauzen nie jest klasycznym kantonem ochrony zwierząt.

1. Czemu Schaffhausen?

Argument decydujacy: 298 vs. 282 km².Szafhauzen ma 298 km², Genewa 282 km². To porównanie jest tak prostym i przekonującym argumentem, że obala każdą kontrargumentację. Każda infografika, każda broszura, każdy post w mediach społecznościowych powinien zawierać to porównanie. Oba kantony mają porównywalny udział lasów i terenów rolniczych. Genewa ma nawet sześciokrotnie większą populację, co czyni tam zarządzanie dzikimi zwierzętami bardziej złożonym.

Wykorzystac obowiazek glosowania. W żadnym innym kantonie frekwencja nie będzie tak wysoka. Większość mieszkańców, którzy nie są myśliwymi rekreacyjnymi, głosuje razem z resztą. Komunikacja musi dotrzeć do tej większości.

1000 podpisów. Najniższy próg w Szwajcarii niemieckojęzycznej. Brak terminu zbiórki. Wykonalne bez problemu nawet przy małym komitecie.

Położenie przygraniczne jako szansa. Korytarze migracyjne dzikich zwierząt przekraczające granicę państwową wymagają profesjonalnej koordynacji, a nie łowiectwa rekreacyjnego. Niemcy posiadają już profesjonalne struktury w postaci Parku Narodowego Schwarzwald, do których Szafuza może się przyłączyć.

2. Wnioski z Zurychu

Błąd Zurychu 1: Konfrontacyjny tytuł. «Strażnicy przyrody zamiast myśliwych» definiował się przez przeciwnika. Nasz tytuł «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt» jest pozytywny.

Błąd Zurychu 2: Argument kosztowy pozostał bez odpowiedzi. Nasza inicjatywa zawiera szczegółowe zestawienie budżetowe z liczbami, które można zweryfikować.

Błąd Zurychu 3: Brak poparcia partii. W Szafuzie kontakty z SP, Zielonymi i GLP muszą zostać nawiązane wcześnie.

Błąd Zurychu 4: Model genewski został wykorzystany zbyt słabo. W Szafuzie porównanie powierzchni (298 km² wobec 282 km²) jest tak przekonujące, że samo mogłoby udźwignąć połowę kampanii. Dossier «Genewa i zakaz polowań» musi stać się centralnym dokumentem kampanii.

3. Drugi paragraf jako poszerzenie koalicji

Paragraf o ochronie gatunków mobilizuje wykraczając poza klasyczne środowisko ochrony zwierząt. Dla Szafuzy szczególnie istotne są:

Bóbr nad Wysokim Renem. Obecność bobra jest udokumentowana wzdłuż Renu i jego dopływów na terenie kantonu Szafuza. Od lutego 2025 roku może być on odstrzeliwany w całej Szwajcarii na wniosek kantonalny. Inicjatywa chroni bobra w kantonie.

Rys w Randen. Powrót rysia do Randen jest ekologicznie możliwy i byłby korzystny dla różnorodności biologicznej.

Transgraniczna sieć powiązań. Konstytucyjna ochrona gatunków podniosłaby wartość Szafuzy jako partnera dla transgranicznych projektów ochrony przyrody.

4. Analiza przeciwników

Towarzystwa łowieckie są zakorzenione lokalnie i będą przewodzić kampanii przeciwko inicjatywie. W małym kantonie osobiste relacje mają większe znaczenie niż w Zurychu czy Bazylei. Kampania musi być prowadzona rzeczowo, a nie personalnie.

Gminy będą narzekać na utratę wpływów z dzierżawy. Odpowiedź: kwoty są marginalne, a inicjatywa przewiduje kantonalne odszkodowanie.

Argument kosztowy jest bardziej podatny na krytykę przy wyższych kosztach na mieszkańca niż w Genewie czy Bazylei. Odpowiedź: w liczbach bezwzględnych system kosztuje około 370 000 do 520 000 franków. To ułamek budżetu kantonu. A porównanie powierzchni z Genewą pokazuje, że model ten działa na dokładnie takiej samej wielkości powierzchni od 50 lat (por. Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Szafuza).

5. Strategia komunikacji: trzy kluczowe przesłania

«Schaffhausen jest tak duży jak Genewa. To, co tam działa od 50 lat, działa też tutaj.» Najmocniejszy argument całej serii: 298 vs. 282 km². Ta liczba musi pojawiać się w każdej komunikacji.

«Profesjonalnie zamiast rekreacyjnie.» Pytanie nie brzmi, czy dzikimi zwierzętami się zarządza, lecz kto to robi: fachowcy działający w interesie publicznym czy osoby prywatne w ramach zajęcia rekreacyjnego.

«1000 podpisów, brak terminu. To wszystko, czego potrzeba.» Najniższy próg w niemieckojęzycznej Szwajcarii. Sygnał dla całej Szwajcarii.

6. Harmonogram

Faza	Treść	Ramy czasowe
Utworzenie komitetu i wstępna weryfikacja tekstu	Zaangażować prawnika/prawniczkę; zrekrutować członków komitetu z miejscem zamieszkania w kantonie Schaffhausen	Miesiąc 1–3
Złożenie do wstępnej weryfikacji	Kancelaria Stanu Schaffhausen	Miesiąc 3–4
Publikacja i rozpoczęcie zbiórki podpisów	Brak terminu na zbieranie podpisów; cel: 1500+ podpisów jako bufor.	Miesiąc 4
Kontakty z partiami i budowa koalicji	Wstępne rozmowy z SP, Zielonymi, GLP; zaangażowanie organizacji ochrony przyrody	Miesiąc 1–8
Złożenie podpisów	Kancelaria Panstwowa, weryfikacja urzedowa	Miesiąc 10–12
Debata w Radzie Kantonu	Zakotwiczenie parlamentarne; intensyfikacja pracy medialnej	Miesiąc 13–20
Kampania przed głosowaniem	Finalna mobilizacja, infografiki, strategia oparta na obowiązku głosowania	Miesiąc 20–26

7. Materiały kampanijne

Dossier genewskie na wildbeimwild.com jako centralna argumentacja.
Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Szafuza jako materiał tła do kontaktów z mediami.
Infografika: porównanie powierzchni SH/GE (298 vs. 282 km²) jako centralny element wizualny.
Media lokalne: Schaffhauser Nachrichten, Schaffhauser AZ, Radio Munot, TeleTop.
Strategia oparta na obowiązku głosowania: szeroka kampania informacyjna, ponieważ w głosowaniu musi wziąć udział każdy.

8. Dalsze źródła

Ten dokument jest tekstem wzorcowym IG Wild beim Wild. Może być swobodnie wykorzystywany i dostosowywany do warunków panujących w kantonie Schaffhausen przez aktywistki i aktywistów, organizacje lub komitety inicjatywne.

Sprawdzenie faktów: Twierdzenia lobby łowiectwa rekreacyjnego

Broszura «Die Jagd in der Schweiz schützt und nützt» wydana przez JagdSchweiz czyta się jak prospekt reklamowy – jednak jej kluczowe twierdzenia nie wytrzymują konfrontacji z faktami. Dziesięć narracji pod lupą, od „zadania państwowego” przez „różnorodność biologiczną” po „80% poparcia”: Dossier: Sprawdzenie faktów broszury JagdSchweiz →