Polowania wilków a myśliwskie legendy

Badanie Washington State University pokazuje, że odstrzał wilków nie jest odpowiednim środkiem ochrony stad bydła – wręcz przeciwnie: im więcej pojedynczych wilków zostaje odstrzelonych, tym więcej zwierząt ze stad pada w następnym roku ofiarą drapieżników.

„Naiwne rachunki, że mniej wilków oznacza mniej rozszarpanych owiec, są błędne”, mówi Christian Pichler z WWF Austria.

Długoterminowe badania prowadzone w trzech stanach USA, na których opiera się to opracowanie, dowodzą, że ginie co najmniej o cztery procent więcej owiec, jeśli w poprzednim roku odstrzelono pojedyncze wilki.

„Odstrzał pojedynczych wilków w celu ochrony stad owiec jest więc nie tylko bezsensowny, ale może być wręcz przeciwskuteczny", konkluduje Pichler, ponieważ takie ingerencje niszczą skądinąd dobrze funkcjonującą strukturę wilczych watah.

Jeśli z watahy usuwa się pojedyncze zwierzęta, struktura społeczna rozpada się – twierdzą autorzy badania – zwłaszcza gdy chodzi o doświadczonego osobnika. Odstrzał jednego z rodziców może sprawić, że wilki zmienią sposób polowania i z braku doświadczenia będą musiały przerzucić się na łatwiejszą zdobycz, taką jak niezabezpieczone owce. Skuteczną pomocą mogłyby być natomiast środki takie jak ogrodzenia elektryczne czy psy pasterskie.

Po raz kolejny okazuje się, że nie ma alternatywy dla Ochrona stad, mówi Pichler.

Dane z amerykańskiego badania długoterminowego pochodzą z lat 1987–2012 i obejmują informacje o zabitych wilkach oraz o stratach w stadach zwierząt gospodarskich spowodowanych przez wilki. Wynika z nich, że wskaźnik strat wśród zwierząt domowych, takich jak owce, podwajał się wraz z liczbą zabitych wilków, aż do pewnego poziomu. Dopiero gdy populację wilków zredukowano o 25 procent, co w wielu krajach Europy ze względu na wysoki status ochrony jest niezgodne z prawem, pojawia się efekt ochronny dla zwierząt gospodarskich. W Słowenii, gdzie populację szacuje się na 50 wilków, zebrano podobne doświadczenia jak w USA. Zamiast naciskać na więcej odstrzałów, stawia się teraz na lepszą ochronę tych pastwisk, na których powstało szczególnie dużo szkód.

Wilk jest w całej UE objęty ścisłą ochroną gatunkową. Jako ostrożne i inteligentne zwierzęta wilki zazwyczaj unikają bliskości człowieka. Największym zagrożeniem dla wilków, które nie mają wysokich wymagań wobec swojego siedliska, jest często brak akceptacji ze strony myśliwi rekreacyjni. Prowadzi to raz po raz do nielegalnego zabijania, a także do tego, że w niektórych krajach Europy wilki są dopuszczane do odstrzału.

Powiązane dossier i artykuły:

• Dossier: Wilk w Europie
• Dossier: Ochrona stad w Szwajcarii
• Dossier: Mity łowieckie
• Dossier: Łowiectwo i bioroznorodnosc
• Dossier: łowiectwo w Szwajcarii
• Wprowadzenie do krytyki łowiectwa
• Włącz się