Po raz pierwszy protest w miejscu zbiórki: mieszkańcy wsi sprzeciwiają się polowaniu naganką w Rudawach

Około 50 osób zaprotestowało w sobotę w saksońskich Rudawach przeciwko polowaniu naganką zorganizowanemu przez przedsiębiorstwo państwowe Sachsenforst. Większość pochodziła z okolicznych wsi. Po raz pierwszy w miejscu zbiórki myśliwych rekreacyjnych zgłoszono demonstrację, a policja była na miejscu z kilkoma załogami wozów, aby rozdzielić obie grupy. Informuje o tym „Freie Presse”, która rozmawiała z obiema stronami.

180 strzelców na 1700 hektarach

Polowanie odbyło się rankiem 24 października 2026 roku w Reitzenhain, dzielnicy Marienbergu. Według kierownika nadleśnictwa państwowego w okręgu leśnym Marienberg wzięło w nim udział około 180 strzelców i 20 naganiaczy. Do odstrzału wolno było wybierać jelenie, dziki i sarny, a także rzadkiego w regionie muflona. Na obszarze łowieckim o powierzchni około 1700 hektarów można było ponadto strzelać do lisów, jenotów i szopów pracz.

Z relacji nie wynika, jak składała się grupa strzelców w Reitzenhain. Zasadniczo jednak Sachsenforst podczas polowań naganką w dużym stopniu opiera się na osobach prywatnych: obok pracowników leśnych biorą w nich udział liczni prywatni myśliwi jako goście łowieccy lub z zezwoleniem na polowanie indywidualne. W 2023 roku przedsiębiorstwo oszacowało liczbę tych pomocników na około 1600 myśliwych i myśliwych rekreacyjnych, którzy odpowiadają za mniej więcej dwie trzecie odstrzału w lasach państwowych.

Czego domagają się mieszkańcy

Na transparentach protestujących nie widniało słowo „polowanie naganką”, lecz „nagonka”. Z ich grona wyszło wcześniej pismo z postulatami skierowane do rewiru leśnego Marienberg. Razem z wypowiedziami na miejscu daje to następujący katalog:

• żadnych polowań naganką z udziałem więcej niż 20 strzelców
• zakaz polowań naganką od grudnia do stycznia
• strefy ciszy dla dzikich zwierząt, w których polowania są zawieszone na określony czas
• chronione tereny żerowania bez ambon
• ochrona przewodników stada

Uczestnik z Oberschaar zarzucił Sachsenforst, że zasadniczo stawia las ponad dzikie zwierzęta. Uczestnik z Königswalde nazwał zgryzanie przez zwierzynę problemem stworzonym przez człowieka: stres wywołany polowaniami zwiększa zapotrzebowanie zwierząt na energię.

Policja do sobotniego popołudnia nie zgłosiła żadnych incydentów. Wezwania w mediach społecznościowych do blokad w lesie nie były, według policji, bezpośrednio powiązane z uczestnikami zgłoszonej demonstracji.

Wcześniejsze dokarmianie: Sachsenforst potwierdza kluczowy punkt krytyki

Warte uwagi są wypowiedzi samego przedsiębiorstwa państwowego. Referent oświadczył w rozmowie z „Freie Presse”, że w przeszłości dzikie zwierzęta były aktywnie dokarmiane, co doprowadziło do wysokiej liczebności populacji. Ludzie przyzwyczaili się do tego obrazu, jednak nie jest on „normalny”.

W ten sposób Sachsenforst wskazuje dokładnie ten wpływ człowieka, który piętnują demonstranci. Kto dziś argumentuje wysokimi stanami i szkodami na użytkach zielonych i polach uprawnych, musi też wyjaśnić, jaką rolę odegrało w tym wcześniejsze dokarmianie przez myśliwych. Długoterminowe badanie Servanty i in. (2009) wskazuje ponadto, że silna presja łowiecka może sprzyjać wczesnemu rozrodowi dzików (zob. Alternatywy dla łowiectwa rekreacyjnego). Rachunek „więcej odstrzałów, mniej zwierząt” nie jest więc tak prosty.

Ponadto przedsiębiorstwo oświadczyło, że w dwóch rewirach można już zrezygnować z polowań pędzonych, ponieważ zgryzanie wynosi tam dziesięć procent lub mniej. Wielkie polowanie z naganką nie jest zatem konieczne wszędzie, nawet według przedstawienia samego Sachsenforst.

Strzelanie do lisów dla cietrzewia?

Zezwolenie na odstrzał lisów kierownictwo polowania uzasadniło ochroną populacji cietrzewia. Rodzi to konkretne pytania: Jaką rolę lis faktycznie odgrywa na miejscu? Jakie działania na rzecz siedlisk są realizowane dla cietrzewia? I według czego mierzy się, czy odstrzały cokolwiek dają? Zezwolenie na odstrzał gatunku nie jest jeszcze dowodem ochrony gatunkowej.

W Szwajcarii poluje się z takim samym uzasadnieniem. Nawet Ökologischer Jagdverein wskazuje przy spadku liczebności kuraków leśnych przede wszystkim utratę siedlisk, jak pokazuje artykuł WBW JagdSchweiz argumentuje przeciwko sobie. Dlaczego bejagane populacje lisów szybko uzupełniają luki, wyjaśnia dossier Lis w Szwajcarii.

Dlaczego polowanie pędzone budzi tak duże kontrowersje

Podczas polowań zbiorowych zwierzęta są płoszone z ostoi i często ostrzeliwane w biegu. Towarzystwo Weterynaryjne na rzecz Ochrony Zwierząt dochodzi, w zależności od analizy, do wniosku, że nawet około 70 procent postrzelonych zwierząt podczas polowań pędzonych nie ginie natychmiast. Tło tej sprawy przedstawiają artykuł Czym jest polowanie ruchome i dlaczego jest problematyczne? oraz dossier Dlaczego prawo o ochronie zwierząt kończy się na granicy lasu.

Nowością w Rudawach jest to, że ktoś się sprzeciwia: mieszkańcy wsi wokół lasu, którzy co zimę widzą, co się tam dzieje, i którzy zwracają się do urzędu z konkretnymi postulatami.

Również w Szwajcarii możecie Państwo działać

To, co dzieje się w Reitzenhain, jest możliwe także tutaj: kto sam się angażuje, zmienia debatę. Zdaniem IG Wild beim Wild najbezpośredniej działa osobista wiadomość do polityków. Na stronie Polowanie na lisy: napisz do parlamentu swojego kantonu znajdą Państwo adresy parlamentów kantonalnych oraz wzór listu. Wystarczy kilka minut, by radni kantonalni dowiedzieli się, że nie akceptują Państwo dłużej polowań pędzonych i polowań na lisy.