Czemu związek JagdSchweiz jest stale krytykowany?

Nawet myśliwi hobbyści raz po raz zarzucają związkowi szczucie, hipokryzję i niekompetencję.

Myśliwi hobbyści nie tworzą naturalnej równowagi w przyrodzie, lecz sami są prawdziwym szkodnikiem natury. Tam, gdzie poluje się na dzikie zwierzęta i niszczy się struktury rodzinne i społeczne, kontrola populacji w biotopie zawodzi. Myśliwi hobbyści do dziś odpowiadają za katastrofalną nierównowagę w przyrodzie. Poprzez wysokie, sztucznie wyhodowane populacje zwierzyny płowej zagrażają między innymi lasom ochronnym w regionach górskich.

Szczególną uwagę od lat przyciąga dyrektor zarządzający Jagd Schweiz, David Clavadetscher. Czym dokładnie są „sämesen”? Kotami syjamskimi? Jakie gatunki zagrożone zostały ponownie wprowadzone? Może kontrowersyjne polowanie na kozice w Wallis? Bóbr, płazy, ważki, mięczaki wodne czy ryby? rysie lub wilki nadal padają głównie ofiarą kłusownictwa ze strony myśliwych hobbystów. Istnieje też wiele dowodów na zabijanie wilków przez rysie.

Żaden gatunek dzikiego zwierzęcia nigdy nie doprowadził do wyginięcia innego gatunku. Udało się to dotychczas wyłącznie myśliwym hobbystom.

W Wallis w 2024 roku potwierdzono łącznie 61 wilków, w tym 36 nowych osobników, jak podaje Bulletin Valais. Zidentyfikowano 11 watah, z czego 9 z potwierdzonym rozrodem. Jedna wataha wilków może rocznie upolować nawet 300 jeleni, saren i kozic. Wilki polują i zabijają przede wszystkim zwierzęta, które łatwo im dosięgnąć i pokonać, w tym stare, chore i osłabione osobniki, młode zwierzęta oraz zwierzęta hodowlane, jeśli te nie są odpowiednio chronione. 

Związek Jagd Schweiz forsuje militarne, partykularne interesy, które najwyraźniej nie mają nic wspólnego ani z trwałą różnorodnością biologiczną, ani ze zdrowym rozsądkiem. Cała propagandowa retoryka myśliwych hobbystów na temat „pracy hodowlanej” pozostaje w odwrotnej proporcji do rzeczywistych działań i wyników. Potwierdza to również raport ONZ. Zdaniem ONZ wysoki odsetek wszystkich wymarłych gatunków zwierząt zniknął przy współudziale myśliwych hobbystów. Myśliwi hobbyści w sposób udokumentowany przyczyniają się do zmniejszania różnorodności biologicznej. W chaosie, w jakim znajduje się przyroda po dziesięcioleciach „pielęgnacji i opieki” ze strony szwajcarskich myśliwych hobbystów, Udział gatunków zagrożonych, według ONZ, w żadnym kraju świata nie jest tak duży jak w Szwajcarii.

Dokładna analiza pokazuje, że stowarzyszenia myśliwskie kultywują przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy – dokładnie przeciwieństwo tego, do czego powinien dążyć kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie. Niemal wszystko, co jest okrutne, niepotrzebne i bezduszne, jest wspierane przez związki myśliwskie. – IG Wild beim Wild

Krytyka wobec hobbystycznego myślistwa opiera się na różnych czynnikach, dotyczących zarówno praktyki łowieckiej, jak i stanowiska związku wobec ekologicznych i etycznych aspektów polowań. Poniżej przedstawiono najważniejsze punkty.

Erfolg: Verband Jagd Schweiz verliert

1. Traktowanie dzikich zwierząt

Jednym z najczęstszych zarzutów wobec Łowiectwo w Szwajcarii jest traktowanie dziką zwierzyną. Obrońcy zwierząt i środowiska zarzucają związkowi Jagd Schweiz, że hobbystyczne polowania nie są prowadzone w sposób odpowiedzialny. Obecnie w centrum debaty znajduje się przede wszystkim hobbystyczne polowanie na gatunki takie jak wilki czy rysie. Krytycy argumentują, że związek reprezentuje przestarzałe podejście do ochrony przyrody i roli drapieżników w ekosystemach. Zamiast dążyć do rozwiązań opartych na współpracy, często realizowana jest agresywna polityka łowiecka.

2. Wpływy polityczne

Kolejnym punktem krytyki są ścisłe powiązania związku Jagd Schweiz z instytucjami politycznymi i grupami lobbystycznymi. Argumentuje się, że związek jest zbyt silnie zdominowany przez interesy gospodarcze, co prowadzi do wypaczenia etycznych podstaw myślistwa. Krytycy twierdzą, że związek często stawia interesy rolników i przemysłu leśnego ponad dobro dzikich zwierząt oraz równowagę przyrodniczą. Prowadzi to do polaryzacji między środowiskiem myśliwskim a ruchami na rzecz ochrony przyrody. Gdyby myśliwi hobbyści nie byli wciąż na nowo szkoleni i trzymani na krótkiej smyczy przez obrońców zwierząt i przyrody, w praktyce myśliwskiego absurdu nie byłoby żadnej granicy.

3. Problem wizerunkowy myślistwa

Ogólny wizerunek hobbystycznego myślistwa cierpi z powodu praktyk kojarzonych ze związkiem Jagd Schweiz i jego członkami. Hobbystyczne polowania są często postrzegane jako elitarna rozrywka, oderwana od potrzeb świata zwierząt i ochrony przyrody. Stosowanie nowoczesnych technologii i metod jest często krytykowane, ponieważ pogłębia nierówności w zachowaniach łowieckich.

Mimo to myśliwi hobbyści nazywają siebie obrońcami zwierząt i przyrody. Nieustannie powołują się na swój ustawowy obowiązek dbania, poprzez hodowlę zwierzyny, o „bogaty w gatunki i zdrowy stan zwierzyny”. Jednak połowa niegdyś łownych gatunków zwierząt nie znajduje się w dobrym stanie ochrony lub wyginęła (np. łoś, żubr, ryś, wilk, żbik, głuszec, cietrzew, jarząbek, drop, orły, sokoły, sępy) – i to mimo 143 lat „myśliwskiej hodowli” w Szwajcarii.

Kiedy myśliwi hobbyści mówią o powiązaniach, zrównoważonym rozwoju, zarządzaniu populacjami dzikich zwierząt itd., w rzeczywistości jest to szarlataneria. Myśliwi hobbyści manipulują, fabrykują, dręczą, terroryzują i wyzyskują. IG Wild beim Wild złożyła niedawno zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przeciwko związkowi Jagd Schweiz.

4. Brak przejrzystości i komunikacji

Komunikacja związku jest również często oceniana jako niewystarczająca. Krytycy zarzucają związkowi, że nie informuje otwarcie i przejrzyście o decyzjach oraz praktykach łowieckich. Ten brak przejrzystości prowadzi do braku zaufania między środowiskiem myśliwskim, szeroką opinią publiczną a organizacjami ochrony przyrody. Brak jasnych, zrozumiałych informacji na temat konieczności i etyki polowań utrudnia postrzeganie hobbystycznego myślistwa jako zrównoważonego i szanującego przyrodę. Nie ma tu w ogóle mowy o naukowym podejściu ekologicznym.

Dzikie zwierzęta należą przede wszystkim do drapieżników, a nie do myśliwych hobbystów, jednak wilka czy rysia tak naprawdę nikt nie chce. Nie chce się też padłej zwierzyny ani lisa, który mógłby ją usunąć. Lisy są odstrzeliwane bezsensownie i chaotycznie, jak w amoku. Regulacja populacji dzikich zwierząt nie odbywa się według naturalnych zasad biologii łowieckiej, lecz według myśliwskich bajań. Gatunki chronione, takie jak zając szarak, cietrzew, pardwa i słonka, nie powinny w ogóle znajdować się na liście gatunków łownych. Każda aktywność łowiecka myśliwych hobbystów stanowi poważne zakłócenie dla całej flory i fauny.

Związek Jagd Schweiz jest pod presją, by przemyśleć swoje praktyki i strategie oraz dostosować się do wyzwań współczesnego społeczeństwa. To do niego należy znalezienie równowagi między drugorzędnymi interesami środowiska myśliwskiego, ochroną zwierząt a przyrodą.

Dalsze artykuły

• Czy hobbyjscy myśliwi są psychopatami?
• Hobbyjscy myśliwi na psychologicznej huśtawce
• Agresja: lepiej zrozumieć hobbyjskich myśliwych
• Sadyzm: lepiej zrozumieć hobbyjskich myśliwych
• Trofea: polowanie dla przyjemności
• Alkohol: hobbyjscy myśliwi i problem z piciem
• Polowanie i myśliwi: psychoanaliza
• Hobbyjscy myśliwi a przemoc w naszym społeczeństwie