Czy hobbyjscy myśliwi są psychopatami?
Jednym z naszych centralnych tematów jest wewnętrzna sprzeczność łowiectwa jako formy spędzania wolnego czasu. Na tej stronie internetowej zajmujemy się w kilku artykułach psychologicznym wymiarem łowiectwa rekreacyjnego oraz pytaniem, jakie cechy osobowości, mechanizmy usprawiedliwiania i obrazy przemocy odgrywają przy tym rolę.
Czy myśliwi to psychopaci?
Stawiamy przy tym również świadomie prowokacyjne pytanie: Czy istnieją paralele między niektórymi praktykami łowieckimi a znanymi wzorcami z badań nad przemocą?
Badacz dzikich zwierząt i autor Gareth Patterson zwraca uwagę na to, że w sposobie autoprezentacji przemocy mogą pojawiać się uderzające podobieństwa. Zarówno przy ciężkich przestępstwach z użyciem przemocy, jak i w części kultury łowieckiej, spotyka się zrytualizowane inscenizacje obrazów, w których sprawcy lub myśliwi dumnie pozują obok swoich zabitych ofiar. Czasopisma łowieckie podtrzymują tę estetykę, przedstawiając łowiectwo jako emocjonalne, ekscytujące i budujące tożsamość przeżycie, a zabijanie inscenizując jako osiągnięcie.
przesłanie psychologiczne takich przedstawień jest problematyczne: zabijanie zostaje znormalizowane, ubohaterzone i powiązane z uznaniem. Właśnie w tym miejscu zaczyna się krytyczna analiza.
Jak udaje się ludziom określić zabijanie zwierząt jako hobby i moralnie je usprawiedliwić? Jakie wzorce argumentacji stosowane są wobec osób niepolujących i krytyków łowiectwa? Jaką rolę odgrywają wypieranie, idealizacja i społeczne potwierdzenie?
Te i inne pytania stanowią punkt wyjścia naszej psychologicznej analizy łowiectwa rekreacyjnego.
Na wprowadzenie do tematu polecamy poniższy film.
W dziale Psychologia znajdą Państwo następnie pogłębioną literaturę fachową, badania i analizy dotyczące cech osobowości, akceptacji przemocy i mechanizmów psychicznych w kontekście łowiectwa rekreacyjnego.
Więcej na ten temat w dossier: Psychologia polowania
Więcej na temat łowiectwa hobbystycznego: W dossier Psychologia łowiectwo rekreacyjne klasyfikujemy badania, motywy i skutki społeczne. Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Wszystkie wpisy są przygotowywane przez IG Wild beim Wild oraz zewnętrznych współautorków i współautorów. Badania, struktura i procesy redakcyjne mogą być przy tym wspierane przez narzędzia oparte na sztucznej inteligencji.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →
