Bijzondere jacht Liechtenstein: Ethisch dieptepunt
Een staatse bijzondere jacht tot 31 januari, midden in de winter, met mogelijk nachtafschot en warmtebeeldtechniek, plus methodes zoals bijvoedering ter plaatse: dat is niet zomaar “wildbeheer”. Dat is een ingreep op het meest kwetsbare moment in het leven van wilde dieren. Vanuit jachtkritisch oogpunt rijst de vraag hoe dit nog als weidelijk kan gelden, wanneer dieren worden gelokt en bij de voederplaats worden gedood.
«Vrij in december»
De dienst voor milieu (Amt für Umwelt) heeft op 9 januari 2026 een speciale jacht tot 31 januari 2026 aangekondigd.
Uit het schrijven van het Vorstendom Liechtenstein:
De stijgende edelherten-populaties van de afgelopen jaren belasten de bostoestand en de natuurlijke verjonging. Bovendien brengen te hoge populaties evenhoevigen een duidelijk verhoogd risico op landbouwschade door wilde dieren met zich mee, evenals een verhoogde vatbaarheid voor ziekten zoals tuberculose. Een reductie van de populatie is daarom nog steeds noodzakelijk. Wij zien ons dan ook genoodzaakt aanvullende maatregelen te treffen. De najacht vindt plaats na afloop van het reguliere jachtseizoen, uiterlijk tot 31 januari, en omvat gericht nachtafschot met inzet van warmtebeeldtechniek alsmede bijvoedering.
Al de periode is ongewoon: eind januari is het winter, de energiebalans van de dieren is negatief, bewegen kost kracht, en bij vrouwelijke edelherten is drachtigheid in dit jaargetijde waarschijnlijk. Wordt zo'n moederdier gedood, dan sterft onvermijdelijk ook het ongeboren jong. Een edelhertkalf in de baarmoeder is halverwege of eind januari al ver ontwikkeld. Precies daarom is elke vorm van winterjacht niet alleen bestuurlijk, maar ook vanuit dierenwelzijnsoogpunt een risicovolle beslissing.
Verdere artikelen
- Beschermingsbos: recreatieve jacht creëert problemen die zij beweert op te lossen
- Bosomvorming: wegen naar veerkrachtige gemengde bossen in het licht van de recreatieve jacht
- Recreatieve Jacht is niet de oplossing voor bosverjonging
- Recreatieve Jagers helpen de bosomvorming niet
- Het conflict tussen bosbouw, recreatieve jacht en wilde dieren
De wildbeheerder als operationele interventie-eenheid
De jachtwet maakt van de wildbeheerder een instantie die niet alleen controleert, maar ook actief ingrijpt. Deze instantie inventariseert bestanden, beoordeelt wildschade, coördineert reducties, richt gebieden voor intensieve jacht in en mag wilde dieren verjagen, vangen of doden. Cruciaal is: deze ingrepen vinden niet plaats binnen een klassieke jachtgemeenschap, maar als staatsmaatregel die door dezelfde structuur wordt gelegitimeerd, uitgevoerd en gecontroleerd.
Nachtelijke afschot en warmtebeeldtechniek: in de wet als probleem aangemerkt
De wet somt methoden op die uitdrukkelijk als verboden middelen en methoden gelden. Daartoe behoren ook de nachtjacht en technische hulpmiddelen om 's nachts te schieten. Dat de wet uitzonderingen toestaat, is geen vrijbrief. Het betekent: wie zulke middelen gebruikt, moet motiveren, documenteren en openbaar maken waarom de uitzonderingssituatie werkelijk van toepassing is en waarom mildere middelen niet voldoende zijn.
Bijvoederen om te doden: het tegenovergestelde van weidelijkheid
Hier ligt de morele kern. Weidelijkheid betekent niet «legaal». Weidelijkheid is de eis dat recreatieve jacht niet vals speelt, niet manipuleert, niet misbruikt, dat er respect blijft voor dier en leefgebied. Dieren met voer naar een plek lokken, ze daar voorspelbaar maken en ze vervolgens op de voerplaats doodschieten, is geen «zuiver vakwerk». Het is het principe van de hinderlaag, alleen met een bestuurlijke stempel.
Dat is jachtkritisch relevant, omdat het de zelflegitimatie van de recreatieve jacht uitholt. En het is dierenbeschermingsrechtelijk relevant, omdat het dier daarbij wordt getroffen in een toestand van maximale kwetsbaarheid: winter, stress, drachtigheid, verminderde vluchtreserves.
Winter en drachtigheid: waarom de ingreep biologisch bijzonder brutaal is
In de winter draait het bij wilde dieren niet om «bestand», maar om overleven. Elke verstoring kan fatale gevolgen hebben, vooral bij drachtige dieren. Wie in deze fase schiet, stelt het dier niet alleen bloot aan de dood, maar verscherpt ook stress, vluchtgedrag en energieverlies bij de rest van de groep. Bij vrouwelijke dieren speelt daarnaast ook nog de moederbescherming een rol: een afschot kan in feite twee levens raken.
Als een speciale winterjacht met techniek en bijvoedering gerechtvaardigd moet worden, volstaat het niet om te spreken van "schade" of "efficiëntie". Dan is harde transparantie nodig: rechtsgrondslag, vergunningen, inzetprotocollen, afschotcijfers naar geslacht en leeftijd, en een navolgbare onderbouwing waarom juist winter, nachtelijk afschot, warmtebeeldtechniek en bijvoedering als weidelijk zouden moeten gelden.
Zolang deze vragen onbeantwoord blijven, gaat het niet om "beheer", maar om een systeem dat zichzelf uitzonderingen toekent en vervolgens verwacht dat het publiek vertrouwen schenkt.
Waarom dit ook buiten Liechtenstein van belang is
Dit is een testcase voor modern jachtbeleid in het Alpengebied. Niet de klassieke recreatieve jacht staat centraal, maar een door de staat opgelegd interventiemodel dat techniek, uitzonderingsvergunningen en winterafschot combineert. Als dit als normaal wordt geaccepteerd, verschuift de grens van wat politiek en moreel als recreatieve jacht geldt.
Wild beim Wild blijft de zaak volgen.
Meer hierover in het dossier: Jacht en dierenwelzijn
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →