Szwajcarskie wilki nie są mieszańcami: potwierdza badanie

Mniej niż dwa procent wilków, które w ciągu ostatnich dwudziestu lat żyły w szwajcarskich Alpach, to mieszańce wilka i psa. Integralność genetyczna dzikiej populacji wilków nie jest zagrożona, informują badacze z Lozanny. Patrząc na pudla i wilka, trudno uwierzyć, że należą do tego samego gatunku. A jednak psy to w istocie wilki, które 10 000 do 30 000 lat temu zostały udomowione przez człowieka i od tamtej pory były hodowane. Oswojeni towarzysze człowieka i ich dzicy kuzyni mogą mieć płodne potomstwo i w toku historii czynili to wielokrotnie.

Analizy DNA pokazują: hybrydyzacja prawie nie występuje

Badacze pod kierunkiem Luki Fumagalliego z Uniwersytet w Lozannie zajęli się pytaniem, czy wśród wilków, które powróciły do szwajcarskich Alp, istnieją oznaki krzyżowania się z psami w poprzednich pokoleniach. Po wytępieniu wilków w tym regionie pod koniec XIX wieku wracały one do Szwajcarii stopniowo od połowy lat 90. ze strony Włoch.

W czasopiśmie naukowym „Scientific Reports” badacze podają, że zaledwie niecałe dwa procent wilków w szwajcarskich Alpach rzeczywiście nosi genetyczne ślady krzyżowania z psami w poprzednim pokoleniu. Analizy DNA opierały się na próbkach śliny, odchodów lub sierści, które w latach 1998–2017 trafiły do laboratorium biologii ochrony przyrody. Z 3 463 próbek udało się przypisać 1 645 łącznie 115 zwierzętom.

Materiał genetyczny tych 115 wilków naukowcy porównali z grupą referencyjną liczącą 70 psów. Za pomocą symulacji matematycznych i modeli statystycznych ustalili próg, od którego wilk nie był już uznawany za „czystego” wilka. Tylko dwa zwierzęta nie osiągnęły tego progu, nie były więc „czystymi” wilkami. Wcześniejsze badania we Włoszech i Hiszpanii przyniosły podobne wyniki, napisał Uniwersytet w Lozannie. Więcej na ten temat na stronie Badania.

Mieszańce opuściły Szwajcarię

Oba mieszańce, samiec i samica, były prawdopodobnie potomkami krzyżówki wilczycy z psem, do której musiało dojść dwa do trzech pokoleń wcześniej, czytamy dalej. Ponadto oba zwierzęta wydają się już pod koniec 2017 roku ponownie opuścić Szwajcarię. Trzy znane obecnie watahy w szwajcarskich Alpach nie wykazują oznak krzyżowania się z psami – podkreślają naukowcy.

Mieszanie się wilków z psami ma znaczenie dla debaty wokół polityki ochrony wilka. Choć wilk jest objęty ścisłą ochroną, to wokół mieszańców panuje niejasność prawna – wyjaśnił Fumagalli, cytowany w komunikacie jego uczelni z środy. Ogólnie krajowe przepisy zalecają usuwanie mieszańców z populacji, aby zachować integralność genetyczną populacji wilków. Bywa to wykorzystywane jako argument za odstrzałem zwierząt. Dlaczego to Problem dobrostanu zwierząt wyjaśnia dossier o tej samej nazwie.

„Nasze wyniki pokazują, że hybrydyzacja psów z wilkami jest w rzeczywistości bardzo ograniczona, a może wręcz anegdotyczna, i że integralność genetyczna dziko żyjących populacji wilków w Alpach została zachowana" – powiedział Fumagalli. Mimo to uważa on, że dalszy dokładny monitoring genetyczny jest zasadny, aby zidentyfikować ewentualne mieszańce. Jeśli jednak chodzi o zachowanie integralności genetycznej wilków, pytanie powinno brzmieć przede wszystkim: jak utrzymać bezpańskie psy z dala od watah wilków – dodał badacz.

Dossier: Wilk w Szwajcarii: fakty, polityka i granice polowania