Znowu przemoc podczas polowania pogonią: myśliwi rekreacyjni atakują aktywistów filmujących w lesie Orléans
Cztery miesiące po wyroku wobec trzech myśliwych rekreacyjnych Pierre Rigaux ponownie opowiada o ataku, tym razem ze strony ekipy łowieckiej, która zajmowała już francuski parlament.
Zdjęcie poglądowe: zbiórka przed polowaniem pogonią ze sforą psów (Anglia, lata 70./80.). Osoby widoczne na zdjęciu nie mają żadnego związku z opisanym incydentem. Zdjęcie: Annie Spratt / Unsplash
«Masz milczeć»
W sobotę, 24 października 2026 r., francuski przyrodnik Pierre Rigaux wraz z partnerką filmował polowanie pogonią w lesie Orléans koło Bouzy-la-Forêt. Około sześćdziesięciu myśliwych rekreacyjnych wyruszyło tego dnia z ekipą Rallye Fontainebleau. Rigaux opublikował w mediach społecznościowych pięćdziesięciosekundowy film z tego zdarzenia.
Co pokazuje film
Według relacji regionalnej stacji ICI Orléans widać, jak jeden z myśliwych rekreacyjnych fizycznie atakuje towarzyszkę Rigaux, gdy ta filmuje małą kamerą. Woła, żeby przestał, bo ją bije. Rigaux leży na ziemi, wokół niego stoi trzech mężczyzn, a jeden z nich próbuje wyrwać mu telefon.
Rigaux opisuje przebieg zdarzeń następująco: przyszli w pokojowych zamiarach, by udokumentować konie, psy i praktykę polowania. Natychmiast zostali zaatakowani, przewróceni na ziemię i pobici. Telefony były przymocowane do nadgarstków pętlami, mimo to szef ekipy szarpał za nie z całej siły. Jego urządzenie od tamtej pory zniknęło. Według ICI złożono zawiadomienie o kradzież z użyciem przemocy, popełnioną wspólnie.
Obrona ekipy łowieckiej
Matthieu Payet-Godel, szef Rallye Fontainebleau, przyznaje w rozmowie z ICI, że atmosfera szybko się zaostrzyła. Według niego Rigaux sam rzucił się na ziemię i odgrywa ofiarę. Zaprzecza, jakoby wyrwał Rigaux telefon. Jeśli telefon zniknął, być może wciąż leży w lesie. ICI opisuje jednak mężczyznę, który na filmie sięga po telefon, jako Payet-Godela.
Jego uzasadnienie: prawdziwą przemocą nie jest scena z nagrania, lecz to, co Rigaux robi od dwóch lat. Podaje nazwiska w mediach społecznościowych, filmuje polowania i podtyka myśliwym rekreacyjnym telefon pod nos. Incydent miał być konsekwencją tych prowokacji.
Odwracanie ról sprawcy i ofiary jako metoda
Twierdzenie, że filmowanie jest prawdziwą przemocą, przerzuca odpowiedzialność za fizyczne ataki na tych, którzy je dokumentują. Już w czerwcu w Orleanie skazano trzech myśliwych rekreacyjnych za usiłowanie kradzieży w grupie, ponieważ w listopadzie 2024 roku w tym samym lesie chcieli wyrwać Rigaux telefon. Karą objęto wówczas sięgnięcie po telefon, a nie samo filmowanie. Nowy incydent pokazuje, że ta lekcja nie dotarła do części ekip łowieckich.
Reszta obrony również nie jest przekonująca. Payet-Godel podkreśla, że w czterech na pięć przypadków żadne zwierzę nie ginie. Tym samym sprowadza kwestię cierpienia zwierząt do momentu zabicia i pomija poprzedzający go pościg. Właśnie tu zaczyna się krytyka: badanie przeprowadzone na zlecenie brytyjskiego National Trust przez Patricka Batesona i Elizabeth Bradshaw (1997) wykazało poważne obciążenia fizjologiczne u jeleni szlachetnych ścigianych sforami psów. National Trust zakazał następnie polowań z psami na jelenie na swoich terenach. Podobnie odwoływanie się do rzeźni i święta ofiarowania nie osłabia krytyki łowiectwa z psami gończymi (Parforcejagd). To, że gdzie indziej cierpią inne zwierzęta, nie usprawiedliwia rozrywki, której istotą jest nagonka.
Wzorzec, a nie odosobniony przypadek
Już opublikowana 11 listopada 2025 roku interpelację parlamentarną opisuje poważne zarzuty wobec tej samej ekipy. Według relacji posłanki Ersilii Soudais Rigaux został 21 października 2025 roku uderzony m.in. kolanem jeźdźca, rękojeścią bata i kaskiem jeździeckim oraz dostał łokciem w twarz. Zapytanie wymienia stwierdzoną lekarsko trzydniową «incapacité totale de travail» (ITT), krwiak na nosie i ból żeber. Rigaux złożył trzy zawiadomienia. 4 listopada 2025 roku Rallye Fontainebleau, jako gość w lesie Rambouillet, miało ponownie utrudniać pracę filmującym aktywistom.
Soudais domaga się od Ministerstwa Środowiska rozwiązania ekipy łowieckiej. Wskazuje na powtarzające się ataki na pokojowych obserwatorów, pościgi leśnymi drogami i ulicami oraz zabłąkane i ranne psy. W momencie złożenia zapytania petycja organizacji Nos Viventia o rozwiązanie ekipy zebrała według Soudais ponad 62’000 podpisów. Posłanka powołuje się ponadto na sondaż IFOP z 2025 roku, według którego 72 procent ankietowanych popiera zakaz polowań konnych z psami (Parforcejagd).
Dlaczego dokumentowanie pozostaje niezbędne
W Niemczech nagonka na dziką zwierzynę jest zakazana od dziesięcioleci (§ 19 Federalnej ustawy łowieckiej). We Francji nadal się ją praktykuje, a kto ją upublicznia, naraża się na ataki. Przypadek Orleanu pokazuje, dlaczego dokumentowanie takich polowań pozostaje ważne: nagrania ujawniają to, co uczestnicy następnie przedstawiają inaczej. Próba uczynienia z Rigaux właściwego sprawcy przemocy nie zmienia niczego w opisanych przez ICI atakach i sięgnięciu po jego telefon.
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W dossier Kłusownictwo i przestępczość łowiecka w Szwajcarii dokumentujemy przypadki, kwestie prawne i powtarzające się schematy. Co na ten temat mówią badania, pokazuje Łowiectwo w faktach: stan badań.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Dzikie zwierzęta potrzebują głosu
Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →