Odcinek podcastu: Polowanie, przemoc i dzikie zwierzęta

Gdy zwolennik łowiectwa rekreacyjnego nazywa siebie „instytutem”, legalny odstrzał wilka przebudowuje watahę, a nikt nie pyta, czy sprawca był myśliwym rekreacyjnym: ten odcinek prowadzi przez trzy obszary – retorykę związków łowieckich, presję na dzikie zwierzęta oraz przemoc w środowisku łowiectwa rekreacyjnego, od Republiki Południowej Afryki po szwajcarską szafę.

Retoryka związków w fact-checku

Dr Wolfgang Lipps, dyrektor zarządzający „JUN.i Institut für Jagd, Umwelt und Naturschutz”, zarzuca Niemieckiemu Związkowi Łowieckiemu, że źle broni łowiectwa rekreacyjnego, i przedstawia własne argumenty. Fact-check pokazuje: przemawia tu nie neutralny instytut badawczy, lecz zwolennik, który czerpie korzyści finansowe z łowiectwa rekreacyjnego. Jego główny argument, że zasada „pożerać i być pożeranym” legitymizuje polowanie, to błąd naturalistyczny: z tego, co dzieje się w przyrodzie, nie wynika żadna ludzka powinność. Również liczby wymagają relatywizacji. Niemcy liczą około 467’000 posiadaczy licencji łowieckiej, ale regularnie aktywnych jest szacunkowo jedynie 250’000 do 300’000.

Wilk, lis i ryś pod presją

W watahmie w Chablais w Valais Chablais w 2025 roku po raz pierwszy w Szwajcarii doszło do rozrodu matki i córki z tym samym samcem. Wyzwalaczem był, według KORA, legalny odstrzał przewodniego samca M88 w styczniu 2024 roku. Interwencja nie osłabiła watahy, lecz ją przebudowała: osiem szczeniąt w dwóch miotach. Glarus tymczasem odrzucił petycję, która żądała jedynie sprawozdania na temat naukowych podstaw polowania na lisy, mimo że w całej Szwajcarii zabija się rocznie około 20’000 lisów. U rysia najczęstszą przyczyną śmierci są wypadki drogowe, kłusownictwo jest niedoszacowane, a u czterech dziko żyjących zwierząt stwierdzono wrodzone wady serca będące skutkiem zubożenia genetycznego. W dolinie Lesachtal sześć sępów płowych zostało otrutych zakazanym od 2008 roku karbofuranem. Ethical Wildlife Travel Guide podsumowuje sytuację: 25 z 26 kantonów znajduje się pod presją łowiecką, jedynie Genewa nie.

Przemoc w środowisku łowiectwa rekreacyjnego

Na terenie posiadłości Leeuwfontein przeznaczonej pod łowiectwo trofeowe, na północ od Pretorii, na początku czerwca dwie osoby zginęły od strzałów, w tym spadkobierczyni firmy żeglugowej Caroline von Rantzau. W Styrii właściciel terenu łowieckiego pozostawił zwłoki w lesie przez dekadę, aby nie płoszyć dzikich zwierząt. W sprawie Fabiana myśliwy rekreacyjny doprowadził za pomocą kamery termowizyjnej do miejsca znalezienia zwłok, nie wzywając policji. Sam czyn nie ma nic wspólnego z łowiectwem rekreacyjnym, jednak rodzi pytanie, jaki próg obowiązuje, gdy ktoś znajduje zwłoki. W Szwajcarii około 30’000 myśliwych rekreacyjnych przechowuje w domach szacunkowo od 60’000 do 100’000 sztuk broni myśliwskiej w prywatnych gospodarstwach domowych, przeważnie bez wymaganego przepisami sejfu na broń. Czy sprawca był myśliwym rekreacyjnym, w przypadku przestępstw zabójstwa w rodzinie nikt nie ewidencjonuje systematycznie. A w Spreitenbach gmina na petycję dotyczącą braków w ochronie zwierząt na targach myśliwskich zareagowała sześciotygodniowym milczeniem, a następnie doniesieniem karnym przeciwko platformie, która nagłośniła te nieprawidłowości.

Więcej informacji w kategorii Przestępczość i łowiectwo.