Opnieuw geweld bij parforcejacht: recreatieve jagers vallen filmende activisten aan in het bos van Orléans
Vier maanden na het vonnis tegen drie recreatieve jagers meldt Pierre Rigaux opnieuw een aanval, ditmaal door een equipage die al het Franse parlement heeft beziggehouden.
Illustratiefoto: bijeenkomst voor een parforcejacht met hondenmeute (Engeland, jaren 1970/1980). De afgebeelde personen hebben geen verband met het beschreven incident. Foto: Annie Spratt / Unsplash
«Zwijgen zul je»
Op zaterdag 24 oktober 2026 filmden de Franse natuurbeschermer Pierre Rigaux en zijn partner een parforcejacht in het bos van Orléans bij Bouzy-la-Forêt. Zo'n zestig recreatieve jagers waren die dag op pad met de equipage Rallye Fontainebleau. Rigaux heeft een video van 50 seconden van het incident op sociale netwerken gepubliceerd.
Wat de video laat zien
Volgens het verslag van de regionale zender ICI Orléans is te zien hoe een recreatieve jager de partner van Rigaux fysiek aanpakt terwijl zij met een kleine camera filmt. Ze roept dat hij moet ophouden, dat hij haar slaat. Rigaux ligt op de grond, drie mannen staan om hem heen, een van hen probeert zijn telefoon af te pakken.
Rigaux beschrijft het verloop als volgt: ze waren vreedzaam gekomen om paarden, honden en de praktijk van de jacht te documenteren. Men viel hen direct aan, bracht hen ten val en sloeg hen. De telefoons zaten met polsbandjes vast, toch rukte de leider van de equipage er met alle kracht aan. Zijn toestel is sindsdien verdwenen. Volgens ICI is aangifte gedaan wegens diefstal met geweld in groepsverband.
De verdediging van de equipage
Matthieu Payet-Godel, verantwoordelijke van de Rallye Fontainebleau, erkent tegenover ICI dat de toon snel opliep. Rigaux zou zich echter zelf op de grond hebben geworpen en het slachtoffer spelen. Hij ontkent Rigaux de telefoon te hebben ontrukt. Als hij verdwenen is, ligt hij misschien nog in het bos. ICI beschrijft de man die in de video naar de telefoon grijpt echter als Payet-Godel.
Zijn motivering: niet de scène in de video is het eigenlijke geweld, maar wat Rigaux al twee jaar doet. Hij noemt namen op sociale media, filmt de jachten en houdt de recreatieve jagers de telefoon onder de neus. Het incident is volgens hem het gevolg van deze provocaties.
Dader-slachtofferomkering als methode
De bewering dat filmen het eigenlijke geweld is, schuift de verantwoordelijkheid voor fysieke aanvallen door naar degenen die ze documenteren. Al in juni werden in Orléans drie recreatieve jagers veroordeeld wegens poging tot diefstal in vereniging, omdat ze in november 2024 in hetzelfde bos Rigaux zijn telefoon wilden ontfutselen. Wat toen werd bestraft, was het grijpen naar de telefoon, niet het filmen. Het nieuwe incident laat zien dat die les bij delen van de equipages niet is aangekomen.
Ook de rest van de verdediging houdt geen stand. Payet-Godel benadrukt dat in vier van de vijf gevallen helemaal geen dier wordt gedood. Daarmee reduceert hij de vraag naar dierenleed tot het moment van doden en negeert hij de achtervolging die daaraan voorafgaat. Juist daar zet de kritiek in: een in opdracht van de Britse National Trust uitgevoerd onderzoek van Patrick Bateson en Elizabeth Bradshaw (1997) toonde bij edelherten die met hondenmeuten werden bejaagd zware fysiologische belasting aan. De National Trust verbood de hertenjacht daarop op haar grond. Evenmin ontkracht de verwijzing naar slachthuizen en het offerfeest de kritiek op de parforcejacht. Dat elders niet-menselijke dieren lijden, rechtvaardigt geen vrijetijdsbesteding waarvan de kern de hetze is.
Een patroon, geen op zichzelf staand geval
Een op 11 november 2025 gepubliceerde parlementaire vraag beschrijft zware beschuldigingen tegen dezelfde equipage. Volgens de weergave van de parlementariër Ersilia Soudais werd Rigaux op 21 oktober 2025 onder meer geraakt door de knie van een ruiter, een zweepgreep en een rijhelm, en kreeg hij een elleboogstoot in het gezicht. De vraag noemt een medisch vastgestelde driedaagse «incapacité totale de travail» (ITT), een hematoom op de neus en ribpijn. Rigaux deed driemaal aangifte. Op 4 november 2025 zou de Rallye Fontainebleau als gast in het bos van Rambouillet opnieuw filmende activisten hebben gehinderd.
Soudais eist van het ministerie van Milieu de ontbinding van het jachtgezelschap. Zij wijst op terugkerende aanvallen op vreedzame waarnemers, op achtervolgingen over bospaden en wegen en op verdwaalde en gewonde honden. Ten tijde van de vraag had een petitie van de organisatie Nos Viventia voor de ontbinding volgens Soudais meer dan 62.000 handtekeningen. De afgevaardigde verwijst bovendien naar een IFOP-peiling uit 2025, waaruit blijkt dat 72 procent van de ondervraagden een verbod op de parforcejacht steunt.
Waarom documentatie onmisbaar blijft
In Duitsland is de hetzjacht op wild al tientallen jaren verboden (§ 19 Bundesjagdgesetz). In Frankrijk wordt hij nog steeds bedreven, en wie hem openbaar maakt, riskeert geweld. De zaak-Orléans laat zien waarom het documenteren van dergelijke jachten belangrijk blijft: de opnames maken zichtbaar wat betrokkenen achteraf anders voorstellen. De poging om Rigaux tot de eigenlijke geweldpleger te bestempelen, verandert niets aan de door ICI beschreven aanvallen en de greep naar zijn telefoon.
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Stroperij en jachtcriminaliteit in Zwitserland documenteren wij gevallen, juridische vraagstukken en terugkerende patronen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Wilde dieren hebben een stem nodig
Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →