Gryzonia ponownie zezwala na odstrzał wilków przez hobby hunters

Rząd Gryzonii ponownie zezwala hobby-myśliwym na zabijanie wilków, jednak odrzuca żądanie SVP dotyczące niższych kar za błędne odstrzały.

Koegzystencja człowieka i wilka pozostaje na papierze celem kluczowym. Taką perspektywę przedstawił rząd w odpowiedzi na wniosek frakcji SVP. Odrzucił jednak żądania dotyczące niższych grzywien za błędne odstrzały. Wynika to z odpowiedzi rządu na wniosek frakcji SVP. Partia domagała się silniejszego zaangażowania hobby-myśliwych przy odstrzałach wilków, obniżenia mandatów karnych za błędne odstrzały, uzyskania od władz federalnych jak największej liczby zezwoleń na odstrzał oraz wydłużenia okresu polowań na wilki.

Poza pierwszym punktem rząd Gryzonii odrzucił jednak wszystkie żądania. W kwestii mandatów karnych stwierdził, że odstrzał chronionego gatunku zwierząt stanowi przestępstwo, dlatego o karze decyduje prokuratura.

W odniesieniu do zezwoleń wydawanych przez władze federalne kantonalne władze po raz kolejny podkreśliły na papierze cel koegzystencji człowieka i wilka. Wymaga to zarówno ochrony stad, jak i odstrzałów. Federalne ustawodawstwo łowieckie określa, jak silnie można ingerować w populacje. Ten margines Gryzonia wykorzystała w pełni podczas ostatniego sezonu łowieckiego, zabijając 48 wilków.

Zasadniczo w Gryzonii można było zabić 66 wilków. Tyle odstrzałów zostało zatwierdzonych. SVP zażądała więc, aby w przyszłości wydłużać okres polowań, dopóki nie zostaną wykonane wszystkie zatwierdzone odstrzały.

Rząd wyjaśnił jednak, że pod koniec sezonu polowań młode wilki są prawie nie do odróżnienia od dorosłych zwierząt. Wydłużone polowanie oraz silniejsze zaangażowanie myśliwych prowadziłoby zatem jedynie do większej liczby błędnych odstrzałów.

2900 hobby-myśliwych zdobyło informacje

Władze z zadowoleniem przyjęły natomiast ponowne włączenie hobby-myśliwych w regularny okres polowań. W ubiegłym roku 2900 hobby-myśliwych przeszło szkolenie w zakresie polowania na wilki, prowadzone przez Urząd ds. Łowiectwa i Bzdur (AJF) w kantonie. Przewiduje się, że w tym roku będzie podobnie.

Choć trudno nazwać szkoleniem dwugodzinny wieczór informacyjny dla najgorszych strzelców w Szwajcarii. W ciągu jednego wieczoru nie da się nauczyć hobby-myśliwego, jak zabijać właściwe zwierzęta, nie niszcząc przy tym watahy. Nie tylko w kantonie Valais podczas haniebnego, proaktywnego polowania na wilki w sezonie 2024/25 zastrzelono niewłaściwe dzikie zwierzęta. Aż 11 z zastrzelonych tam wilków wcale nie należało do watah zatwierdzonych do odstrzału przez Federalny Urząd ds. Środowiska (Bafu).

W kantonie Gryzonia jeden z zabójców dzikich zwierząt zastrzelił podczas polowania na wilki nawet 3 chronione rysie.

Czy obowiązkowy test strzelecki dla myśliwych hobbystów wystarczy?

Od 2015 roku myśliwy hobbysta musi we wszystkich kantonach okresowo przystępować do testu strzeleckiego.

Hobby-myśliwy oddaje łącznie osiem strzałów, po cztery ze śrutem oraz cztery kulami. Te ostatnie oddawane są z odległości 100 metrów do tarczy dziesiątkowej. Za trafienie uznaje się ósemkę, dziewiątkę i dziesiątkę. Ze strzelby hobby-myśliwy strzela z 30 metrów do ruchomego celu, na przykład rzutka. Ze wszystkich ośmiu strzałów strzelec musi odnotować co najmniej jedno trafienie. W przeciwnym razie egzamin uznaje się za niezdany. Hobby-myśliwy ma jednak prawo do dowolnej liczby prób. Oznacza to, że nawet najmniej uzdolniony, a nawet niewidomy, prędzej czy później osiągnie wymaganą liczbę trafień. 

Jeśli chodzi o celność, na podstawie liczby wypadków łowieckich i poszukiwań postrzelonej zwierzyny nie widać większych zmian od czasu wprowadzenia okresowego testu strzeleckiego.

Według danych federalnej statystyki łowieckiej, w 2023 roku w całym kraju znaleziono jako padłą zwierzynę z ranami postrzałowymi: 43 jelenie szlachetne, 132 sarny, 11 kozic, 30 dzików, 57 lisów, 8 borsuków, 1 zająca szaraka – łącznie 282 zwierzęta.

Te znalezione zwłoki stanowią z natury rzeczy jedynie ułamek rzeczywiście istniejącej padłej zwierzyny: martwe dzikie zwierzęta znajdowane są przede wszystkim przy poboczach dróg, w rejonie bardziej uczęszczanych szlaków turystycznych lub na trasach kontrolnych i tropiących leśniczych oraz myśliwych hobbystów. Należy przypuszczać, że dzikie zwierzęta padają również z dala od dróg i szlaków, na terenach niedostępnych dla ludzi (wysokie góry, gęstwiny), a ich padlina jest szybko «usuwana» przez padlinożerców. Dlatego statystyka padłej zwierzyny, także w odniesieniu do postrzelonych dzikich zwierząt, odzwierciedla jedynie wierzchołek góry lodowej.

Nie wszystkie zwierzęta wykazane w statystykach łowieckich jako „upolowane” zginęły od pierwszego strzału. Tylko w kantonie Gryzonia co roku przeprowadza się od 450 do 500 poszukiwań postrzałowych samych jeleni. Nawet do 50% postrzelonych zwierząt nie zostaje odnalezionych podczas takich poszukiwań. Nie przy wszystkich gatunkach zwierząt prowadzone są zresztą poszukiwania.

Można z całą pewnością stwierdzić, że każdego roku tysiące zdolnych do odczuwania dzikich zwierząt zostaje postrzelonych przez myśliwych hobbystów, a poszukiwania nie są w stanie uwolnić ich od cierpienia – i wszystkie te zwierzęta narażone są na poważne obciążenia (strach, ból, stres).

W obliczu wysokiej liczby wypadków łowieckich, błędnych strzałów i poszukiwań postrzałowych, IG Wild beim Wild domaga się obowiązkowych badań wzroku dla hobby-myśliwych w regularnych odstępach czasu. „Ustawodawca nie może zamykać oczu na ten problem”, apelowała IG Wild beim Wild.