Graubünden staat opnieuw wolvenafschot door recreatieve jagers toe

De regering van Graubünden staat recreatieve jagers opnieuw toe wolven te doden, maar wijst de eis van de SVP voor lagere straffen bij verkeerde afschietingen af.

De coëxistentie van mens en wolf blijft op papier een centraal doel. Dat stelde de regering in het vooruitzicht na de fractieopdracht van de SVP. Daarentegen wees zij eisen voor lagere boetes bij verkeerde afschietingen af. Dit bleek uit het antwoord van de regering op de fractieopdracht van de SVP. De partij eiste dat de recreatieve jagers sterker betrokken zouden worden bij de wolvenafschietingen, dat orderboetes bij verkeerde afschietingen verlaagd zouden worden, dat bij de Bond zoveel mogelijk afschietingen goedgekeurd zouden worden en dat de wolvenjacht verlengd zou worden.

Op het eerste punt na wees de Bündner regering echter alle eisen af. Over de orderboetes stelde zij vast dat het afschieten van een beschermde diersoort een strafbaar feit is en dat daarom het Openbaar Ministerie over de boete beslist.

Wat betreft de goedkeuringen bij de Bond benadrukten de kantonale autoriteiten opnieuw op papier het doel van een coëxistentie tussen mens en wolf. Daarvoor is zowel kuddebescherming als afschot nodig. De federale jachtwetgeving bepaalt hoeveel er in de populaties mag worden ingegrepen. Deze ruimte heeft Graubünden tijdens het laatste jachtseizoen met 48 gedode wolven volledig benut.

In principe had men in Graubünden 66 wolven mogen doden. Zoveel afschietingen waren goedgekeurd. De SVP eiste daarom dat de jacht in de toekomst verlengd zou worden totdat alle afschietingen zijn uitgevoerd.

De regering verklaarde echter dat tegen het einde van de jacht jonge wolven nauwelijks nog van volwassen dieren te onderscheiden zijn. Een verlengde jacht en een sterkere betrokkenheid van de jagers zouden dus enkel verkeerde afschietingen uitlokken.

2.900 recreatieve jagers hebben zich geïnformeerd

Daarentegen verwelkomden de autoriteiten de hernieuwde betrokkenheid van de recreatieve jagers bij het reguliere jachtseizoen. 2.900 recreatieve jagers lieten zich vorig jaar door het Amt für Jagd und Blödsinn (AJF) in het kanton scholen voor de wolvenjacht. Het is de bedoeling dit jaar hetzelfde te doen.

Waarbij een informatieavond van twee uur voor de miserabelste schutters van Zwitserland nauwelijks een scholing genoemd kan worden. Een recreatieve jager kan op één avond onmogelijk leren de juiste dieren te doden en tegelijkertijd een roedel niet te vernietigen. Niet alleen in het kanton Wallis zijn tijdens de schandalige proactieve wolvenjacht 2024/25 de verkeerde wilde dieren doodgeschoten. Daar zouden 11 van de geschoten wolven zelfs helemaal niet hebben behoord tot de roedels die door het Bundesamt für Umwelt (Bafu) waren vrijgegeven voor afschot.

In het kanton Graubünden heeft een dierendoder tijdens de wolvenjacht zelfs 3 beschermde lynxen doodgeschoten.

Bündner Amt erlegt drei geschützte Luchse statt Wölfe

Is een verplichte schiettest voor recreatieve jagers voldoende?

Sinds 2015 moet de recreatieve jager in alle kantons periodiek een schiettest afleggen.

De recreatieve jager lost in totaal acht schoten, telkens vier met hagel en vier met kogels. De laatste worden vanaf een afstand van 100 meter op een schijf met tien ringen geschoten. Als treffer gelden acht, negen en tien. Met het hagelgeweer schiet de recreatieve jager vanaf 30 meter op een bewegend doel, bijvoorbeeld een kleiduif. Van alle acht schoten moet de schutter minstens één treffer noteren. Anders geldt het examen als niet behaald. De recreatieve jager mag echter een onbeperkt aantal pogingen doen. Dat wil zeggen: waarschijnlijk zal zelfs de meest onbekwame of blinde schutter ooit voldoende treffers weten te scoren.

Wat treffnauwkeurigheid betreft, zijn er op basis van de cijfers over jachtongevallen en zoekacties geen grote veranderingen sinds de invoering van de periodieke schiettest.

Volgens de federale jachtstatistiek werden in 2023 landelijk 43 edelherten, 132 reeën, 11 gemzen, 30 wilde zwijnen, 57 vossen, 8 dassen en 1 haas als omgekomen wild met schotverwondingen aangetroffen – 282 dieren.

Deze dode dieren vormen uiteraard slechts een fractie van het werkelijke aantal omgekomen wilde dieren: dode wilde dieren worden vooral aangetroffen langs wegranden, in de buurt van drukbezochte wandelpaden of op de controle- en pirscheroutes van wildhoeders en recreatieve jagers. Aannemelijk is echter dat wilde dieren ook ver van wegen en paden, in voor mensen ontoegankelijk terrein (hooggebergte, dichte struiken), sterven en hun kadavers snel door aaseters worden «opgeruimd». Daarom weerspiegelt de statistiek van omgekomen wild ook wat betreft aangeschoten dieren slechts het topje van de ijsberg.

Ook niet alle dieren die in de jachtstatistiek als “gedood” worden vermeld, stierven bij het eerste schot. Alleen al in het kanton Graubünden vinden jaarlijks zo'n 450 tot 500 naschotzoekacties plaats bij herten alleen al. Tot wel 50% van de aangeschoten dieren wordt tijdens de naschotzoekactie niet teruggevonden. Bovendien wordt niet bij alle diersoorten een naschotzoekactie uitgevoerd.

Met zekerheid kan worden gesteld dat elk jaar duizenden gevoelige wilde dieren door recreatieve jagers worden aangeschoten die niet door een zoekactie van hun lijden kunnen worden verlost – en al deze dieren worden blootgesteld aan zware belasting (angst, pijn, stress).

Naar aanleiding van het hoge aantal jachtongevallen, misschoten en naschotzoekacties eist IG Wild beim Wild verplichte oogtests voor recreatieve jagers op regelmatige tijdstippen. “De wetgever mag de ogen niet sluiten”, aldus IG Wild beim Wild in een oproep.