Appenzell Innerrhoden: ostatni kanton bez stref spokoju dla zwierząt

Trzecia próba utworzenia obszarów ochrony dzikich zwierząt

Ostatni kanton górski bez obszarów ochrony dzikich zwierząt, Appenzell Innerrhoden, podejmuje trzecią próbę utworzenia takich stref.

Organizacja ekologiczna Pro Natura krytykuje jednak najnowszy projekt, ponieważ nie uwzględnia on konfliktu między sarnami a jeleniami szlachetnymi. Zrewidowana wersja proponuje trzy wyznaczone obszary ochrony dzikich zwierząt zamiast czterech, wyłączając przy tym Sonnenhalb, które wzbudziło kontrowersje podczas poprzedniej próby. Pro Natura argumentuje, że każdy z czterech proponowanych obszarów jest ważny dla różnych gatunków, przy czym Sonnenhalb stanowi niezbędne siedlisko zimowe dla jeleni szlachetnych. Organizacja krytykuje również niedostateczne wdrożenie i komunikację środków ochrony dzikich zwierząt, wskazując na brak dokumentacji i informacji ze strony kantonu.

Choć Pro Natura z zadowoleniem przyjmuje włączenie Brugger Wald, Chalberer i Marwees jako obszarów ochrony dzikich zwierząt, zauważa, że konflikt między sarnami a jeleniami szlachetnymi wciąż pozostaje nierozwiązany. Temat szkód wyrządzanych drzewom przez sarny został poruszony w koncepcji z 2018 roku, która według Pro Natura została wdrożona niewystarczająco. Rewizja ustawy łowieckiej oraz utworzenie obszarów ochrony dzikich zwierząt zostaną przedyskutowane w październiku przez Wielką Radę.

Dla organizacji ekologicznej Pro Natura oznacza to, że kluczowy cel reformy łowieckiej został przez to zaprzepaszczony. Dyrektorka zarządzająca Corina Del Fabbro mówi, że każdy z czterech obszarów byłby ważny jako przestrzeń ochronna dla innego gatunku zwierząt. W Sonnenhalb jeleniom szlachetnym dana byłaby możliwość znalezienia spokoju zimą i oszczędzenia rezerw energetycznych. Del Fabbro mówi: „Dla jelenia w tej reformie nie robi się nic. To jest niekorzystne.”

Jeśli jelenie są zimą wielokrotnie płoszone, muszą wydatkować i tak już skromne rezerwy energii na ucieczkę. W ten sposób chudną i chorują. Zamiast żerować w wyznaczonych do tego strefach, szukają pożywienia w prywatnych lasach, gdzie z kolei uszkadzają drzewa. Właśnie dlatego strefa Sonnenhalb powinna była obowiązkowo stać się strefą spokoju dla zwierzyny.

Corina Del Fabbro, dyrektorka zarządzająca Pro Natura

Konflikt między sarnami a jeleniami

Rada Kantonu (Standeskommission) i Pro Natura zgadzają się co do tego, że proponowane przepisy dotyczące innych gatunków zwierząt, takich jak kozice i głuszce, zapewniają jedynie absolutne minimum. Wyznaczenie obszarów Brugger Wald, Chalberer i Marwees jako terenów ochrony zwierzyny jest wprawdzie oceniane pozytywnie, jednak konflikt między sarnami a jeleniami nadal pozostaje nierozwiązany.

Kolejny wniosek zgromadzenia ludowego (Landsgemeinde), dotyczący rozszerzenia statusu ochrony lasu Brugger Wald, nie został uwzględniony w nowelizacji prawa łowieckiego. Pro Natura uważa, że strefa ochronna na tym obszarze powinna zostać poszerzona, aby zapewnić jeleniom miejsce schronienia zimą. Według Pro Natura proponowane przepisy są jednak wyjątkowo liberalne, ponieważ zakazy i nakazy obowiązują tylko przez kilka miesięcy, a tereny te nadal można odwiedzać po oficjalnych szlakach. Inne kantony wprowadziły natomiast całkowity zakaz wstępu.

Pro Natura domaga się regularnej weryfikacji konieczności utrzymania terenów ochrony zwierzyny, podczas gdy Rada Kantonu (Standeskommission) się temu sprzeciwia. Zdaniem Pro Natura taka weryfikacja wymaga ciągłego monitoringu oraz ustalonych celów dotyczących populacji zwierzyny. Nawet jeśli dany gatunek się odbudował, ochrony nie można znieść, ponieważ populacje dzikich zwierząt podlegają ciągłym zmianom. Rada Kantonu argumentuje natomiast, że regularna weryfikacja stanowiłaby zbędną biurokrację i że samo ustanowienie terenów ochrony zwierzyny jest wystarczające.

Jeśli chodzi o koncepcję monitoringu populacji jeleni, obie strony zgadzają się, że dokładna inwentaryzacja i nadzór są niezbędne, aby zapewnić długoterminową odbudowę populacji. Pro Natura podkreśla jednak, że obecne działania monitoringowe nie wystarczają, by uzyskać pełny obraz stanu populacji zwierzyny. Organizacja domaga się intensywniejszej współpracy między kantonem a organizacjami ekologicznymi, aby poprawić jakość danych i umożliwić podejmowanie decyzji opartych na rzetelnych podstawach.

Kolejnym punktem poruszonym przez Pro Natura jest brak zaangażowania społeczeństwa w proces decyzyjny. Organizacja podkreśla, że kompleksowe informowanie obywatelek i obywateli o konieczności i korzyściach płynących z obszarów ochrony dzikich zwierząt ma ogromne znaczenie. Tylko poprzez aktywny udział i uwrażliwianie opinii publicznej można zapewnić skuteczną ochronę gatunków zwierząt.

Podsumowując, należy stwierdzić, że trzecia próba utworzenia obszarów ochrony dzikich zwierząt w kantonie Appenzell Innerrhoden nadal spotyka się z krytyką. Zarówno Pro Natura, jak i Rada Kantonalna (Standeskommission) mają odmienne poglądy i propozycje rozwiązania konfliktu między sarnami a jeleniami oraz zapewnienia trwałej ochrony gatunków zwierząt. Pozostaje czekać, jak w październiku zdecyduje Wielka Rada w sprawie nowelizacji prawa łowieckiego oraz utworzenia obszarów ochrony dzikich zwierząt. Więcej na ten temat Szwajcarii oraz ochrony gatunkowej.