Misleidt de jagersvereniging de Berner bevolking?

De recreatieve jacht in het kanton Bern moet geweldlozer worden.

Daartoe werd op 13-3-2025 bij de stadsraad de interpellatie ingediend: «Geweldloze alternatieven voor de jacht in Bern».

TeleBärn organiseerde hierover een debat met de titel: «Wildregulering: met jacht of geweldloze alternatieven». De gasten: Tobias Sennhauser, stadsraadslid van «Tier im Fokus», recreatieve jaagster Sabine Brechbühl en recreatieve jager Lorenz Hess, voorzitter van de Berner jagersvereniging.

De amateurjager Lorenz Hess staat in Zwitserland ook bekend als de ‘vossenslager’. Dit omdat hij met een stuk hout een door een recreatieve jager aangeschoten vos doodsloeg, omdat volgens zijn eigen verklaring de loop van zijn geweer verstopt was met aarde. Een video legde het incident vast. “Dieren jagen betekent dieren respecteren” of “Een beetje kan altijd”, is zijn motto.

Al in 2020 wilde Lorenz Hess tijdens het parlementaire debat over de mislukte jachtwet dat de lynx, naast bever, blauwe reiger en middelste zaagbek, op de lijst van preventief te reguleren soorten zou komen. Deze wilde dieren hadden dan afgeschoten mogen worden zonder dat er schade was aangericht.

Wat de lynxen in Zwitserland nodig hebben, is een verversing van het bloed met lynxen uit andere populaties. De verzwakking van de genenpool van de lynx is verre van de enige factor die de toekomst van de lynx bedreigt. Ook verkeersongevallen en stroperij door recreatieve jagers vormen een reëel gevaar voor het voortbestaan van de lynxpopulatie.

Algemene opmerkingen

Alleen daar waar op wilde dieren wordt gejaagd en de familie- en sociale structuren worden vernietigd, faalt de eigen populatiecontrole in het biotoop.

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na tientallen jaren van 'zorg en beheer' door Zwitserse recreatieve jagers, is het aandeel bedreigde soorten volgens de VN in geen enkel ander land ter wereld zo groot als in Zwitserland.

De amateurjagers veroorzaken al decennialang een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziektes, landbouwschade en nog veel meer).

Voor echte wildbeheer volstaat een handvol wildbeheerders, zoals het voorbeeld van Genève of hele landen met een jachtverbod aantonen. De wilde dieren zouden geen schietschijven meer zijn voor mensen met weinig ethisch besef en psychologische problemen.

Ook zonder jacht zijn er niet plotseling te veel vossen, hazen of vogels. De ervaring leert dat je de natuur aan zichzelf kunt overlaten. – oud-directeur van het Nationaal Park en wildbioloog Heinrich Haller

Sinds 1 april 2015 heeft Luxemburg, op basis van controleerbare wetenschappelijke feiten, de juiste beslissing genomen en de vossenjacht verboden.

Wie zinloos wilde dieren doodt, beschermt niets en heeft geen enkel nut voor de beschaafde samenleving. In Zwitserland vallen elk jaar gewonden en doden onder de mensen door de risicogroep recreatieve jagers. De recreatieve jacht en de bijbehorende slachtpartij, georganiseerd door de kantonale overheden, is geen wetenschappelijk, wildbiologisch zinvol of professioneel wildbeheer. De medewerkers van deze instanties zijn nog altijd van mening dat dierenmishandeling traditie is. Niet alleen voor de vos bestaat er geen aantalsgebonden afschotplan; daar mag elke recreatieve jager gewoon op los schieten, naar believen.

Het is toch glashelder dat met professionele wildbeheerders zoals in Genève een heel ander niveau in de plaats komt van de vrijetijdsjagers. Daar profiteren de wilde dieren van door minder dierenleed, en ook de bevolking, de natuur en het milieu. Champions League in plaats van straattoernooien.

Onderzoeken in verschillende landen en op verschillende momenten hebben de invloed van de rode vos niet alleen op de reeënpopulatie aangetoond: voor het Berner Mittelland wordt geschat dat één vos in de maanden mei tot en met juli gemiddeld elf reekalveren kan vangen. In het kanton Bern schieten recreatieve jagers echter elk jaar zo'n 2.500 gezonde vossen af, enkel voor de vuilnisbak. Precies genoeg zodat de risicogroep later hun jagerslatijn als onmisbare regulatoren kan verspreiden.

Recreatieve jagers redden ook geen reekalveren om ze te laten leven, maar schieten ze een paar maanden later zelf laf en achterbaks dood – momenteel zo'n 1.600 per jaar in het kanton Bern. Als de wilde dieren geluk hebben, zijn ze meteen dood; anders worden ze, zoals zo vaak, alleen aangeschoten en lijden ze. Professionele wildbeheerders zijn aantoonbaar betere schutters, wat leidt tot minder dierenleed.

Bern: Stoppt das Fuchs- und Dachsmassaker

Vooral bij de recreatieve jacht is het uitermate belangrijk dat de bevolking heel goed oplet. Nergens wordt zoveel gemanipuleerd met onwaarheden. Geweld en leugens zijn twee kanten van dezelfde medaille. De recreatieve jacht, niet alleen in het kanton Bern, is al decennialang niets anders dan een permanente, kostbare bouwplaats en twistpunt voor politiek, bosbouw, landbouw, overheidsinstanties, justitie, ziekenfondsen, verzekeraars, dierenwelzijnsorganisaties, milieu- en natuurbeschermingsorganisaties, politie, rijksoverheid, media enzovoort. Het kanton Bern heeft helemaal niet zoveel wildbeheerders nodig om de schade en kosten met het afschaffen van de recreatieve jagers moeiteloos te kunnen compenseren.

De belastingbetaler zou vermoedelijk honderden miljoenen francs besparen die het Rijk, de kantons en de gemeenten in het behoud van het bos pompen, als er geen recreatieve jagers meer zouden zijn.

De jachtvoorzitter

Aan de lichaamstaal van amateurjager Lorenz Hess in de filmbijdrage te zien, voelde hij zich niet op zijn gemak. Hij deed wat hij het beste kan.

Lorenz Hess: «Genève heeft een leger aan staatsjagers, die niets met wildbeheer te maken hebben.»

In werkelijkheid is het precies omgekeerd. Vóór het jachtverbod van 1974 in het kanton Genève werden er ongeveer 420 jachtvergunningen voor de recreatieve jacht per jaar verkocht en waren er 7 wildbeheerders actief. Een leger betekent bovendien altijd duizenden eenheden.

Wat vroeger in het kanton Genève door honderden recreatieve jagers zinloos werd gedaan, doet tegenwoordig een goed dozijn wildbeheerders, die samen 3 voltijdsbanen delen, naast vele andere taken, veel voorbeeldiger. Uit het kanton Genève weet men ook dat niet alleen het toezicht, de monitoring enzovoort van de recreatieve jagers een enorme financiële last waren. De wildbeheerders kosten de belastingbetalers tegenwoordig aan loonkosten een kopje koffie per jaar, en de meerwaarde aan biodiversiteit voor de bevolking is gigantisch.

Er zijn jaren waarin er in kanton Genève bijvoorbeeld geen edelhert, ree, vos, das, marter, veldhaas, Vlaamse gaai enzovoort worden doodgeschoten, volgens de federale jachtstatistiek. Dit komt doordat er geen jachttijden voor recreatieve jagers zijn, zoals in de andere kantons. In het kanton Genève geldt voor wilde dieren in de eerste plaats een jaarrond gesloten seizoen. Veel wilde dieren zijn voor de bevolking zichtbaar en beleefbaar, wat wetenschappelijk bewezen en waardevol is voor de gezondheid van dieren en mensen.

Sanitaire en therapeutische afschoten door de wildbeheerders in Genève zijn niet hetzelfde als het decimeren van dierenpopulaties op basis van jagerslatijn of verkeerd begrepen natuurbeleving. Volgens biologen betekent recreatieve jacht niet noodzakelijk minder wilde dieren, maar juist meer geboortes. Bij nauwkeurige analyse blijkt dat recreatieve jagers geen «frondienst» verrichten voor het publiek, en al helemaal niet voor de wilde dieren. Wilde dieren houden niet van recreatieve jagers. De recreatieve jagers zouden geen „frondienst” verrichten als ze niet mochten doden.

Feiten in plaats van jagerslatijn

Over alle kantons en meerdere jaren bezien, vormen bij het ree de vondsten van omgekomen dieren met schotverwondingen in de kantons Bern, Fribourg, Jura, Baselland, Schwyz en Zürich, en bij de vos in de kantons Bern, Fribourg, Graubünden en Zürich, veruit en constant het grootste aandeel van de vondsten.

Bij de stress en de pathologische jachtdruk van de recreatieve jagers in de deels dichtbevolkte leefgebieden hoeft men zich ook niet te verbazen dat wilde dieren ziek worden.

Wat de heer Lorenz Hess ook altijd vergeet te vermelden, is dat wildbeheerders met een federaal vakdiploma een veeleisende driejarige aanvullende opleiding hebben. Zonder rekening te houden met de dierenwelzijnswet begaan de amateurjagers, buiten het zicht van het publiek, weerzinwekkende dierenmishandeling en talloze strafbare feiten. Alleen al in het kanton Graubünden zijn er jaarlijks meer dan 1.000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers.

Het kanton Graubünden heeft uitstekende ervaringen opgedaan met de manier waarop de wolf de populatie reeën en herten verlaagt, en kon zo in bepaalde gebieden niet alleen de bijzondere jacht verminderen. De bosbouwvereniging is enthousiast. Ook door de vestiging van de lynx is de reeënpopulatie in verschillende regio's van Zwitserland aanzienlijk afgenomen. Dit is wetenschappelijk aangetoond. Bijvoorbeeld in het Toggenburg, Uri, het Berner Oberland of Solothurn. Het ree en de gems zijn een typische prooi van de lynx, dus deze ontwikkeling verbaast niet. Het gaat veel beter met de gezondheid van het bos en het cultuurlandschap daar waar er roofdieren zijn in plaats van recreatieve jagers. Wie klaagt er steeds? Altijd de verenigingen voor recreatieve jacht.

Wie bestrijdt keer op keer aan de voorste linie nationale parken? De verenigingen voor recreatieve jacht.

Wie bestrijdt keer op keer de bescherming van bedreigde soorten, zoals momenteel in het kanton Uri? De verenigingen voor recreatieve jacht.

De Mitte-politicus Lorenz Hess zet zich ook politiek in om via de onzinnige vossenjacht de binnenlandse bontmarkt te versterken.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat het in het verleden steeds weer dierenbeschermers waren die de aanzet gaven tot verbeteringen in de bescherming van wilde dieren. De recreatieve jagers reageerden altijd met tegenzin op initiatieven tot vooruitgang. Het gezonde verstand leidde in de jachtwereld tot meer bescherming van wilde dieren. Bijvoorbeeld door de afschaffing van de klemval of de vogeljacht met lijmstokjes. Dierenbeschermers waren de drijvende kracht achter het inperken van de jachttijden en het verminderen van het aantal bejaagbare soorten. Om het uitsterven van soorten te voorkomen, hebben dierenbeschermers de recreatieve jagers de morele verplichting tot verzorging opgelegd. Of ervoor gezorgd dat het hele munitievraagstuk, wildcorridors enzovoort op tafel kwamen. De ethiek van de recreatieve jagers loopt van oudsher altijd achter op de tijdgeest.

Volgens het federale recht hoeft geen enkel kanton in Zwitserland de recreatieve jacht toe te staan. Het is het recht van de kantons om te beslissen of de recreatieve jacht wordt toegelaten of niet. Als een kanton besluit tegen de recreatieve jacht te zijn, of ook maar gedeeltelijk tegen, dan mag het dit volgens de federale grondwet vrij doen. Het kanton Genève heeft al lang geleden voor deze voorbeeldige weg gekozen. Veel kantons verbieden vandaag al plaatselijk de recreatieve jacht via jachtbanngebieden, wildasiels enzovoort.

Natuurliefhebbers beleven actief mooie momenten in de natuur, zonder wilde dieren te doden, zodat deze zich goed voelen. Er zijn talloze lovenswaardige mensen die de natuur ook gebruiken, koesteren en verzorgen – die duurzaam, belangeloos werk verrichten bij de brandweer, civiele bescherming, dierenbescherming, Bergwoudproject, droogmuren bouwen, biotopen onderhouden, landdiensten verrichten, reekalfjesredding, wildopvangstations, enzovoort. Geen van hen zou het in zijn hoofd halen om daarvoor een gewelddadig offer in de vorm van een levend wezen te eisen, zoals recreatieve jagers dat doen.

Dossiers: De vos in Zwitserland: het meest bejaagde roofdier zonder lobby | Vossenjacht zonder feiten: Hoe JagdSchweiz problemen verzint

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang “beheer en onderhoud” door hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Deze huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten-, Wilde dieren en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Zwitserland staat Europa-breed ook onderaan wat betreft het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds weer dezelfde kringen van recreatieve jagers met hun lobbywerk die via politiek, media en wetgeving al decennialang verantwoordelijk gehouden moeten worden. Zij zijn het die notoir moderne, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hen niet gaat om natuur, biodiversiteit, soortenbescherming of dierenwelzijn, maar om het in stand houden van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de kwaliteit van wildvlees liegen, en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van recreatieve jagers?
• dat de jachtethiek van recreatieve jagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waarbij dierlijke concurrenten simpelweg geliquideerd worden?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die soms zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen, en mensen om het leven kunnen komen?
• dat jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens gedood of verwond worden, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat in Zwitserland jaarlijks ongeveer 120’000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers vandaag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met wilde dieren te leven, wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen laten schreeuwen als kleine kinderen en dat bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden worden verscheurd, zodat ze tijdens hun vlucht sporen achterlaten voor het naspeuren?
• dat de bewering van recreatieve jagers dat de wrede wildmassacres nodig zijn om populaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht draait om “de lust om te doden” en “de vreugde van het buit maken”, een ziekelijke passie?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor trofeejacht, ver weg van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisaties zijn voor zulk debiel jachtvermaak?
• dat de overgrote meerderheid geen erkende beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07% van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dus slechts 0,3% recreatieve jagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wildendoders niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat recreatieve jagers overweldigd zijn door soortenbescherming en telkens weer dieren van de Rode Lijst, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft nog voordat de recreatieve jager ook maar één schot heeft kunnen lossen, dat dit voorkomen moet worden, en dat dit wel de kerngedachte is van beheer en onderhoud én jachtplanning?
• dat bij wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten van deze zeug alle vrouwelijke dieren binnen de groep zich gaan voortplanten, en we mede daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk vooral overdag actief waren op akkers en weiden, net als geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf van levensbelang is voor de gezondheid van wilde hoefdieren op lange termijn, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daarmee de recreatieve jagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig vooral bejaagd worden zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos echter voor meer dan 90% niet leeft van hazen, en nooit een gezonde haas te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers op het gebied van dierenwelzijn niet alleen met zachtaardigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort kan optreden (op een grove knoest hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met hun jagerslatijn respectloos de spot drijven met levende wezens?
• dat het als taboe geldt om grofwild bij een voederplaats of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de recreatieve jager geen enkele scrupule heeft om dit bij de “buitconcurrent” vos te doen?
• dat recreatieve jagers in sommige kantons alleen op jacht gaan vanwege het malse vlees van een jong dier?
• dat recreatieve jagers drachtige moederdieren voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (nazomerjacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat wreedheid, barbaarsheid, gruwelijkheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks ongeveer 10’000 reekitsen doodschieten?
• dat recreatieve jagers in strenge winters hongerende dieren met voer lokken, enkel om ze op laffe en verraderlijke wijze te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers opgehitste honden in holen jagen om vossen en dassen uit te roeien (bejaging van holen)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze soms dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of waarbij dieren vaak urenlang doodsangst en pijn moeten doorstaan (vallenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of terwijl ze zich zonnen, laf en vanuit een hinderlaag met ultramoderne precisiewapens doden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, huidenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeshows, bonthandel, enzovoort ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen duwen en met hen oefenen om te doden?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid verrichten, wat dierenmishandeling in de hand werkt?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren enkel zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang enorme pijn en angst moeten doorstaan, totdat een bloedhond hen vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van vivisectie) dieren het meeste leed en misbruik toebrengen, ook door de manier waarop ze doden?
• dat de dieren- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er juist naar streeft het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en dat dit culmineert in het maken van een prooi door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers verbijtschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predators zoals de vos, de lynx en de wolf?
• dat recreatieve jagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openzetten?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale, natuurlijke dierenobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie vervuild kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft oogtests, schietpraktijk enzovoort van recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische persoonlijkheidstest bestaat voor recreatieve jagers?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers schoolinstellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles bevorderen wat wreed, onnodig en harteloos is?
• dat de vereniging «JagdSchweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze maatschappij naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden uitgevaardigd?