Jachtverbod op sneeuwhoenders en sneeuwhazen in kanton Uri

Het volksinitiatief «Laat sneeuwhoen en sneeuwhaas leven» wil de jacht op deze dieren verbieden.

Het initiatief werd in juni 2024 ingediend. De bestanden van sneeuwhoen en sneeuwhaas nemen voortdurend af, en de dieren staan al op de lijst van bedreigde soorten, aldus het initiatiefcomité.

De klimaatverandering doet de leefomgeving van de dieren verder krimpen.

In een lezersbrief aan de Urner Zeitung laat ook Sepp Hürlimann, oud-voorzitter van de Urner Jägerverein, Altdorf, van zich horen:

De jager is niet alleen iemand die dieren doodt – hij observeert, documenteert en beschermt de natuur actief. Een algemeen verbod zou een essentiële praktijk van natuurbescherming verzwakken, zonder werkelijk nut voor de dierenwereld op te leveren. In plaats van ideologische beperkingen is er behoefte aan een zakelijke, natuurwetenschappelijk onderbouwde omgang met de jacht.

Vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, wordt door Zwitserse recreatieve jagers beoefend. Verenigingen voor recreatieve jacht zijn geen dierenwelzijnsorganisaties; dit heeft een rechtbank onlangs opnieuw bevestigd. Waarschijnlijk moet men in een wildbraaddelirium verkeren, de maag vol, het hoofd zonder doorbloeding, om zoiets als vereniging voor recreatieve jacht überhaupt te durven zeggen. Jacht vormt altijd een catastrofaal falen van wetenschappelijk kunnen en voorstellingsvermogen. Vooral wanneer het slechts traditie is en plezier oplevert. Alleen waar wilde dieren worden bejaagd en de familie- en sociale structuren worden vernietigd, faalt de eigen populatiecontrole in het biotoop. In de chaos waarin de natuur zich bevindt na tientallen jaren van 'zorgvuldig beheer' door recreatieve jagers, is de aandeel bedreigde soorten volgens de VN in geen enkel ander land ter wereld zo groot als in Zwitserland.

Meer dan een derde van de planten-, dieren- en schimmelsoorten wordt als bedreigd beschouwd. Het zijn altijd deze kringen van recreatieve jagers en vertegenwoordigers van de veehouderij die met hun lobbywerk via de politiek, de media en de wetgeving al decennialang hiervoor verantwoordelijk zijn te stellen. Zij zijn het die eigentijdse, ethische verbeteringen in de dierenwelzijnswetgeving notoir blokkeren en de serieuze dieren- en soortenbescherming saboteren.

Het kanton Ticino beëindigde de jacht op de sneeuwhoen al in 2021. De afschaffing van de zinloze jacht op de sneeuwhoen is zowel op kantonaal als op nationaal niveau een belangrijk signaal voor de bescherming van de natuur en van deze steeds meer bedreigde vogelsoort.

• Jagers verspreiden ziekten
• Jacht bevordert ziekten
• Posttraumatische stressstoornissen bij wilde dieren

Volgens IG Wild beim Wild zijn er voor hobby jagers jaarlijkse medisch-psychologische geschiktheidskeuringen naar Nederlands voorbeeld nodig, alsook een bindende leeftijdsgrens. De grootste leeftijdsgroep onder recreatieve jagers is tegenwoordig 65+. In deze groep nemen leeftijdsgebonden beperkingen zoals afnemend gezichtsvermogen, vertraagde reactietijden, concentratiezwakte en cognitieve tekorten statistisch duidelijk toe. Tegelijkertijd tonen ongevalanalyses aan dat het aantal ernstige jachtongevallen met gewonden en doden vanaf de middelbare leeftijd significant stijgt.

De regelmatige berichten over jachtongevallen, dodelijke fouten en misbruik van jachtwapens tonen een structureel probleem aan. Het privébezit en gebruik van dodelijke vuurwapens voor vrijetijdsdoeleinden onttrekt zich grotendeels aan continue controle. Vanuit het perspectief van IG Wild beim Wild is dit niet langer verantwoord. Een praktijk die berust op vrijwillig doden en tegelijk aanzienlijke risico's voor mens en dier met zich meebrengt, verliest haar maatschappelijke legitimiteit.

Hobby Jacht berust bovendien op speciesisme. Speciesisme beschrijft de systematische minachting van niet-menselijke dieren enkel op basis van hun soort. Het is vergelijkbaar met racisme of seksisme en is noch cultureel noch ethisch te rechtvaardigen. Traditie vervangt geen morele toetsing.

Juist op het gebied van recreatieve jacht is kritische toetsing onmisbaar. Nauwelijks een ander terrein wordt zo sterk gekenmerkt door verhullende verhalen, halve waarheden en gerichte desinformatie. Waar geweld genormaliseerd wordt, dienen narratieven vaak ter rechtvaardiging. Transparantie, controleerbare feiten en een open maatschappelijk debat zijn daarom onmisbaar.