Szwajcarski wniosek chce zakazu importu trofeów myśliwskich

Szwajcaria jest państwem depozytariuszem Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (konwencja CITES). W jej ramach silnie angażuje się na rzecz lepszej ochrony zagrożonych gatunków i cieszy się dużą wiarygodnością – napisała Rada Federalna w opublikowanym w poniedziałek stanowisku.    

Myśliwi i myśliwe rekreacyjni – w tym około 1500 Szwajcarów rocznie – podróżują po całym świecie, aby zabijać rzadkie zwierzęta i zabierać do domu ich trofea. Podczas polowań za granicą stosuje się broń i metody, których użycie w Szwajcarii jest zakazane ze względu na ochronę zwierząt (łuki, helikoptery).

Dane z 2013 roku pokazują, że w ośmiu krajach afrykańskich o najsilniejszym przemyśle łowiectwa trofeowego zaledwie 1,8 procent dochodów z turystyki pochodzi z łowiectwa trofeowego, a tylko 0,9 promila dochodów z turystyki trafia na ochronę gatunków. Z drugiej strony mamy wywłaszczenia gruntów, nielegalne odstrzały, znęcanie się nad zwierzętami oraz przemyt pod przykrywką łowiectwa trofeowego.

Z powodu wadliwego zarządzania populacjami dzikich zwierząt w wielu krajach docelowych, korupcji i kłusownictwa łowiectwa trofeowego nie da się uzasadnić – najczęściej jest ono częścią problemu! Jednym z wynaturzeń turystyki łowieckiej są tak zwane canned hunts: dzikie zwierzęta są hodowane dla przyjemności polowania, młode zwierzęta wcześnie oddziela się od matek i wykorzystuje jako przynętę dla odwiedzających, a dorosłe osobniki udostępnia się do odstrzału w zagrodach łowieckich! 90 procent lwów zabitych w RPA pochodzi z takich ośrodków łowieckich. Nosorożce i słonie przeżywają najgorszy kryzys kłusownictwa: Zorganizowana przestępczość upatrzyła sobie ostatnich przedstawicieli swojego gatunku.

Wojowniczy związek JagdSchweiz również nie wypowiada się przeciwko dekadenckim polowaniom trofeowym w kraju i za granicą, lecz między innymi w swoich publikacjach drukowanych chętnie je reklamuje.

Najwyraźniej ci myśliwi rekreacyjni nie są ani dobrze wyszkoleni, ani nie mają zdrowej higieny moralnej.

Szczególnie w przypadku polowań i myśliwi rekreacyjni istotne jest, aby społeczeństwo bacznie się przyglądało. Nigdzie indziej nie manipuluje się tak bardzo za pomocą nieprawdy i fake newsów.Przemoc i kłamstwa to dwie strony tego samego medalu. Łowiectwo rekreacyjne od dziesięcioleci jest niczym innym jak stale kosztownym placem budowy, łatanym na wszystkie strony i punktem spornym dla polityki, leśnictwa i rolnictwa, administracji, wymiaru sprawiedliwości, kas chorych, ubezpieczeń, organizacji ochrony zwierząt, środowiska i przyrody, policji, władz federalnych, mediów itd.

Każde inne stowarzyszenie z tak dużą energią kryminalną byłoby już dawno na celowniku prokuratury federalnej!

Aktualne przestępstwa myśliwi rekreacyjni w Szwajcarii są wymienione tutaj: Link

Tylko całkowity zakaz handlu wszelkimi produktami z nosorożców i słoni może jeszcze powstrzymać to szaleństwo. Nie do przyjęcia jest również łowiectwo trofeowe na duże drapieżniki, które z natury są rzadkie, a których populacje same się regulują. Dotyczy to szczególnie takich gatunków jak niedźwiedź polarny czy gepard, które są już poważnie zagrożone przez utratę naturalnego siedliska!

Jednostronny środek nie byłby zgodny z Konwencją CITES, zgodnie z którą odpowiedź Rady Federalnej z 29.5.2019. Dobrze zarządzane przez władze łowiectwo trofeowe jest formą zrównoważonego korzystania z różnorodności biologicznej. Może ponadto przyczyniać się do zabezpieczenia podstaw utrzymania lokalnej ludności.    

W to nie wierzy posłanka do Rady Narodowej z ramienia GLP Isabelle Chevalley (VD). Wiele z zagrożonych zwierząt występuje w bardzo biednych krajach, pisze w uzasadnieniu swojej motion z 21.3.2019. Dla tych krajów zysk finansowy, jaki mogłyby osiągnąć z takich polowań, stanowi pokusę.    

Dochodzą do tego problemy związane z korupcją. Zezwolenia na wywóz trofeów nie mogą zatem zagwarantować, że polowanie nie zaszkodzi danym gatunkom, pisze Chevalley.