Sąd podtrzymuje uniewinnienie obrońców praw zwierząt z ARIWA

Animal Rights Watch (ARIWA) opublikowała w 2013 roku materiał filmowy z «van Gennip Tierzuchtanlagen GmbH» w Sandbeiendorf (Saksonia-Anhalt).

Nagrania dowiodły masowego znęcania się nad zwierzętami i poważnych naruszeń prawa o ochronie zwierząt w jednej z największych niemieckich hodowli świń. Kontrole urzędowe potwierdziły większość naruszeń. Podczas gdy postępowanie karne przeciwko osobom odpowiedzialnym w van Gennip Tierzuchtanlagen GmbH & Co. Handels-Kommanditgesellschaft z powodu naruszenia § 17 TierSchG zostało umorzone pod koniec 2015 roku, aktywistki i aktywiści prowadzący śledztwo już we wrześniu 2016 roku stanęli przed sądem rejonowym w Haldensleben pod zarzutem naruszenia miru domowego.

Uniewinnienie z powodu stanu wyższej konieczności

Rozprawa zakończyła się uniewinnieniem na podstawie § 34 StGB „stan wyższej konieczności usprawiedliwiający czyn”. Sędzia sądu rejonowego w Haldensleben uznała, że dobro prawne, jakim jest ochrona zwierząt, zostało w tym obiekcie z 65’000 zwierząt naruszone w stopniu usprawiedliwiającym naruszenie miru domowego przez troje aktywistów. Prokuratura w Magdeburgu wniosła od wyroku apelację. Sąd krajowy w Magdeburgu podtrzymał wyrok w październiku 2017 roku. W uzasadnieniu sąd krajowy poszedł jeszcze dalej niż argumentacja sądu rejonowego w Haldensleben. Uznał na korzyść oskarżonych jeszcze „silniejszą” przesłankę usprawiedliwiającą, jaką jest pomoc w nagłej potrzebie (§ 32 StGB). Prokuratura wniosła od tego wyroku rewizję. Rozprawa rewizyjna odbyła się 22 lutego 2018 roku w wyższym sądzie krajowym w Naumburgu. Wyższy sąd krajowy oddalił rewizję prokuratury. Uniewinnienie jest zatem prawomocne – to ważny wyrok w imieniu zwierząt.

Wchodzenie na teren obiektów w celach dokumentacyjnych jest usprawiedliwione

Zdaniem ARIWA wchodzenie na teren zakładów przemysłu zwierzęcego w celach dokumentacyjnych i dowodowych jest uzasadnione. Prawo zwierząt do integralności fizycznej i psychicznej oraz do życia wolnego od cierpienia i udręki przeważa naszym zdaniem nad prawem do nienaruszalności miejsca zamieszkania, jakie przysługuje operatorom zakładów, oraz nad ich interesami gospodarczymi. Nie znamy łagodniejszego środka, który pozwoliłby poinformować opinię publiczną o warunkach panujących w fabrykach zwierząt i zmotywować organy ścigania oraz służby weterynaryjne do działania. Urzędy weterynaryjne bardzo często zaczynają bowiem reagować na naruszenia przepisów o ochronie zwierząt dopiero wtedy, gdy dostępny jest materiał wideo, a jego publikacja budzi zainteresowanie opinii publicznej dalszym wyjaśnieniem sprawy. Dlatego w sporządzaniu i rozpowszechnianiu takich nagrań nie widzimy naruszenia prawa, lecz obowiązek obywatelski. Wyrok w tym postępowaniu rewizyjnym może zasadniczo wpłynąć na ocenę prawną takich przypadków.

Kamień milowy dla ruchu na rzecz praw zwierząt

„Zdaniem PETA wchodzenie do zakładów hodowlanych w celach dokumentacyjnych jest nie tylko uzasadnione, ale wręcz konieczne. Integralność fizyczna i psychiczna zwierząt waży więcej niż prawo operatorów zakładów do nienaruszalności miejsca zamieszkania. Urzędy weterynaryjne często zresztą zaczynają działać dopiero wtedy, gdy istnieją już dowody, a sprawa leży w interesie publicznym – również w tym przypadku właściwe organy nie podjęły działań, mimo że wiedziały o problemie. Oskarżeni musieli więc sami działać, aby udokumentować te nieprawidłowości. Jak podkreślił sąd, to, że obrońcy praw zwierząt wystąpili pod własnym nazwiskiem, a nie anonimowo, zasługuje na uznanie. Konsumenci są wprowadzani w błąd kłamstwami branży produkcji zwierzęcej, a powinni być informowani o prawdziwych warunkach panujących w zakładach, aby mogli podejmować świadome decyzje zakupowe. To, że oskarżeni musieli przejść przez trzy instancje i tym samym zostali skryminalizowani przez wymiar sprawiedliwości, jest skandaliczne. Postępowanie rewizyjne powinno jednak zasadniczo wpłynąć na ocenę prawną podobnych spraw – dlatego wyrok jest kamieniem milowym dla Ruch na rzecz praw zwierząt i ciężkim ciosem dla mafii rolniczej” – mówi dr Edmund Haferbeck, kierownik działu prawnego i naukowego w PETA.