Kantonalna inicjatywa ludowa: kanton Zug

«O profesjonalną ochronę dzikich zwierząt»

Inicjatywa konstytucyjna w formie opracowanego projektu

Na podstawie § 35 w związku z § 79 ust. 2 Konstytucji Kantonu Zug z 31 stycznia 1894 r. (aktualna wersja) oraz ustawy o wyborach i głosowaniach (WAG)

Zlozona przez komitet inicjatywy [data zlozenia]

tekście inicjatywy

Niżej podpisane osoby uprawnione do głosowania w Kantonie Zug składają następującą inicjatywę konstytucyjną:

Konstytucja Kantonu Zug zostaje uzupełniona o następujące paragrafy:

§ [nowy] Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

1Wykonywanie łowiectwa przez osoby prywatne (łowiectwo patentowe, łowiectwo rekreacyjne) jest zabronione na całym terytorium Kantonu Zug.

2 Ochrona, opieka oraz, w razie konieczności, regulacja populacji dzikich zwierząt należą wyłącznie do wykwalifikowanych specjalistek i specjalistów ds. zarządzania dziką fauną, zatrudnionych przez kanton.

3 Odstrzał dzikich zwierząt jest dopuszczalny jedynie jako środek ostateczny, gdy wszystkie inne odpowiednie środki zapobiegania szkodom lub odwrócenia zagrożenia zostały wyczerpane lub okazały się niewystarczające. Wymaga on uprzedniej zgody Komisji ds. Dzikich Zwierząt.

4 Kanton powołuje niezależną Komisję ds. Dzikich Zwierząt, w skład której wchodzą przedstawicielki i przedstawiciele organizacji ochrony zwierząt i przyrody, nauki oraz właściwych organów. Komisja nadzoruje zarządzanie dziką fauną i podejmuje decyzje w sprawie środków regulacyjnych.

5 Kanton wspiera naturalną regulację populacji dzikich zwierząt, łączenie siedlisk oraz koegzystencję człowieka i dzikiej fauny.

6 Szczegoly reguluje ustawa.

§ [nowy] Ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

1Kanton rezygnuje z regulacji populacji chronionych gatunków dzikich zwierząt na podstawie art. 7a ustawy federalnej o łowiectwie i ochronie dziko żyjących ssaków i ptaków oraz nie wydaje pozwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt chronionych gatunków na podstawie art. 12 ust. 2 tej ustawy, w szczególności w odniesieniu do wilka, rysia, niedźwiedzia, bobra, wydry, szakala złocistego, orła przedniego, tracza nurogęsia oraz innych gatunków chronionych na mocy prawa federalnego. Zastrzeżenie dotyczy ustępu 3.

2 Stawia na wspieranie koegzystencji człowieka i dzikich zwierząt, pasywne zapobieganie szkodom, ekologiczną rewaloryzację siedlisk oraz naukowe monitorowanie obecności dzikich zwierząt.

3 Zastrzega się możliwość podjęcia działań wobec pojedynczych dzikich zwierząt, które stanowią bezpośrednie i poważne zagrożenie dla ludzi. Działania te należy ograniczyć do minimum i przeprowadzać je przez właściwą jednostkę specjalistyczną kantonu.

4 Kanton aktywnie działa w ramach współpracy międzykantonalnej oraz wobec władz federalnych na rzecz ochrony i zachowania zagrożonych gatunków dzikich zwierząt.

Przepis przejściowy

1 Rada Rządowa wydaje niezbędne przepisy wykonawcze w ciągu dwóch lat od przyjęcia niniejszej zmiany konstytucji.

2 Istniejące patenty łowieckie wygasają z chwilą wejścia w życie przepisów wykonawczych. Już zapłacone opłaty patentowe za trwający sezon łowiecki są zwracane proporcjonalnie.

3 Rada Rządowa zapewnia ciągłość zarządzania dzikimi zwierzętami w okresie przejściowym.

Objaśnienia

1. Sytuacja wyjściowa

Kanton Zug obejmuje 239 km² i liczy około 130’000 mieszkańców. Należy do najzamożniejszych i najgęściej zaludnionych kantonów Szwajcarii. Powierzchnia kantonu to mieszanka obszarów miejskich wokół miasta Zug oraz gmin Baar, Cham i Risch-Rotkreuz, terenów rolniczych na Mittellandzie, a także Zugerbergu i obszarów przedalpejskich.

Łowiectwo rekreacyjne jest w Zug zorganizowane jako łowiectwo patentowe. Około 230 osób prywatnych wykupuje patent kantonalny i poluje bez stałej odpowiedzialności za rewir. Głównym polowaniem jest polowanie na sarny w październiku i listopadzie, tradycyjnie prowadzone jako «głośne polowanie» z psem gończym: psy wypłaszają sarny z ich ostoi, zwierzęta uciekają tzw. przesmykami, gdzie rozstawieni są myśliwi rekreacyjni, którzy zabijają sarny w ruchu za pomocą strzału śrutowego. Polowanie może odbywać się tylko w trzy dni tygodnia: w poniedziałek, środę i sobotę. To, co brzmi jak surowa regulacja, z psychologicznego punktu widzenia jest jedynie opakowaniem zajęcia rekreacyjnego w formę uporządkowanego systemu (por. Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Zug).

System patentowy nie daje żadnej merytorycznej wartości dodanej w porównaniu z profesjonalnym zarządzaniem dzikimi zwierzętami: łowiectwo patentowe nie wiąże myśliwych rekreacyjnych z określonym obszarem, co utrudnia skoordynowane gospodarowanie populacją zwierząt. Jednocześnie system ten jest dla kantonu administracyjnie kosztowny: system egzaminów, zarządzanie patentami, planowanie odstrzału i nadzór nad łowiectwem wiążą zasoby, które w modelu profesjonalnym można by wykorzystać efektywniej (por. krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Od 1993 roku w kantonie Zug odstępuje się od odstrzału zajęcy. Ta moratorium zostało wprowadzone na wniosek samych myśliwych rekreacyjnych z Zug, „w celu wsparcia populacji”. Zaprzestanie zabijania gatunku, którego właściwie nie powinno się zabijać, prezentowane jest jako dowód odpowiedzialności. Jednocześnie ptaki wodne znajdują się na liście do odstrzału, a „głośne polowanie” z psami na sarny przedstawiane jest jako dobro kulturowe. Legitymizacja przesuwa się od funkcji do tożsamości: nie poluje się, bo trzeba, ale ponieważ zawsze tak się robiło.

Twierdzenie, że bez łowiectwa rekreacyjnego załamie się równowaga ekologiczna, jest od ponad 50 lat empirycznie obalane przez model genewski (por. obszerne dossier na temat zakazu polowań w Genewie na wildbeimwild.com). Zug ma powierzchnię jedynie 239 km², czyli mniejszą niż Genewa (282 km²). Jeśli profesjonalna ochrona dzikich zwierząt działa na obszarze 282 km² od ponad 50 lat, nie ma powodu, by nie mogła działać na obszarze 239 km².

Równocześnie na poziomie federalnym coraz więcej chronionych gatunków dzikich zwierząt znajduje się pod presją. Presja polityczna na gatunki takie jak ryś, bóbr, wydra i szlachar nieustannie wzrasta (por. analiza polityki łowieckiej na wildbeimwild.com).

2. Wzór do naśladowania: kanton Genewa

19 maja 1974 roku ponad 70 procent głosujących w kantonie Genewa opowiedziało się za zniesieniem milicyjnego łowiectwa rekreacyjnego. Doświadczenia od czasu wprowadzenia zakazu łowiectwa rekreacyjnego są jednoznaczne:

Bioróżnorodność znacząco wzrosła. Liczba zimujących ptaków wodnych wzrosła z kilkuset do około 30 000. Genewa jest dziś domem dla największej populacji zająca szaraka oraz jednej z ostatnich populacji kuropatwy w Szwajcarii. Przed głosowaniem w 1974 roku lobby łowiectwa rekreacyjnego twierdziło, że bez łowiectwa rekreacyjnego zając szarak zostanie Drapieżniki. Stało się wręcz przeciwnie.
Populacja saren ustabilizowała się na zdrowym poziomie, przy rocznym specjalnym odstrzale przeprowadzanym przez profesjonalnych strażników przyrody wynoszącym zaledwie od 20 do 36 zwierząt.
Zakaz obowiązuje nieprzerwanie od ponad 50 lat. Genewa nigdy go nie zniosła. Całkowite koszty wynoszą około 1,2 miliona franków rocznie, czyli około 2,40 franka na mieszkańca. Efektywność genewskiego modelu widać w bezpośrednim porównaniu: profesjonalny strażnik przyrody w Genewie potrzebuje na sanitarny odstrzał dzika średnio 8 godzin i maksymalnie 2 naboi. Myśliwy rekreacyjny w kantonie Zurych potrzebuje na to 60 do 80 godzin i do 15 naboi. Zagęszczenie zająca szaraka w Genewie wynosi 17,7 osobnika na 100 hektarów (najwyższe w Szwajcarii), podczas gdy w kantonie Zurych zaledwie 1,0 na 100 hektarów (por. Weryfikacja faktów – Rada Rządowa Zurychu).

Szczegółowy opis znajduje się w dossier «Genewa a zakaz polowan» na wildbeimwild.com.

3. Koncepcja: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego

Inicjatywa zastępuje łowiectwo rekreacyjne profesjonalnym zarządzaniem dziką fauną według modelu strażników przyrody:

Kompetencja fachowa zamiast rozrywki w czasie wolnym. Profesjonalni zarządcy dzikich zwierząt działają na podstawie naukowej, w ramach kantonalnego zlecenia świadczenia usług. Ich celem jest zachowanie zdrowych populacji dzikich zwierząt, a nie maksymalizacja liczby odstrzałów.

Zasada ostatecznego srodka (ultima ratio). Odstrzał jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wyczerpano wszystkie środki nieśmiercionośne: elektryczne ogrodzenia, środki odstraszające, kształtowanie siedlisk, budowlane środki ochronne.

Demokratyczna kontrola sprawowana przez komisję ds. dzikich zwierząt. Niezależna komisja zapobiega temu, by presja polityczna rozmywała zarządzanie dzikimi zwierzętami.

Naturalna samoregulacja jako zasada przewodnia. Doswiadczenia z Genewy, z parkow narodowych oraz z licznych naukowych Badania udowodnione: populacje dzikich zwierząt w większości przypadków regulują się samodzielnie. Łowiectwo rekreacyjne zakłóca ten proces, niszcząc struktury społeczne i sztucznie zwiększając wskaźniki reprodukcji.

4. Czemu Zug?

Zug nadaje się z kilku powodów szczególnie do wprowadzenia profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt:

Mniejszy niż Genewa.Zug ma powierzchnię 239 km², Genewa 282 km². Kanton Zug jest nawet mniejszy niż genewski model referencyjny. Jeśli profesjonalna ochrona dzikich zwierząt działa od ponad 50 lat na obszarze 282 km², nie ma żadnego rzeczowego argumentu, dlaczego nie miałaby działać na obszarze 239 km².

Myśliwi rekreacyjni w polityce głosują przeciwko ochronie przyrody. Lobby łowiectwa rekreacyjnego systematycznie zwalcza kwestie różnorodności biologicznej i ochrony gatunków. W 2024 roku zwalczało inicjatywę na rzecz różnorodności biologicznej (63 procent głosów na nie). W 2020 roku współtworzone przez nie prawo łowieckie zostało odrzucone w głosowaniu (51,9 procent głosów na nie). W 2016 roku tycyński związek myśliwych storpedował park narodowy Parc Adula. W okresie legislacyjnym 2015–2019 myśliwi rekreacyjni w parlamencie w wiekszosci przeciwko kwestiom srodowiskowym. Kto twierdzi, że myśliwi rekreacyjni są obrońcami przyrody, ignoruje ich zachowanie w głosowaniach (por. Tesynski Zwiazek Myśliwych: 30 lat nonsensu oraz Dossier kosztowe).

Jeden z najzamożniejszych kantonów Szwajcarii.Zug dysponuje potencjałem finansowym, by sfinansować profesjonalne zarządzanie dziką fauną bez odczuwalnego obciążenia. Przy szacowanych dodatkowych kosztach netto w wysokości około 1,15 do 1,90 franka na mieszkańca rocznie, argument kosztowy, który zdecydował o wyniku głosowania w Zurychu, w Zugu jest bezskuteczny.

Miejski i zageszczony. Okolo trzy czwarte mieszkancow kantonu Zug zyje w niemal calkowicie zurbanizowanych gminach Zug, Baar, Cham i Risch-Rotkreuz. Tradycja kultury łowieckiej jest tu mniej zakorzeniona niz w kantonach górskich.

Tylko 230 myśliwych rekreacyjnych.W stosunku do liczby mieszkańców wynoszącej 130’000, 230 aktywnych posiadaczy patentów stanowi znikomo małą mniejszość. Możliwość przeprowadzenia zmiany politycznej jest tu większa niż w kantonach z tysiącami patentów.

Łowiectwo patentowe jako koncepcyjnie prostsza zmiana systemowa.W przeciwieństwie do kantonów z łowiectwem rewirowym (BL, SH, AG, ZH), w Zugu nie trzeba rozwiązywać umów dzierżawy terenów łowieckich ani wypłacać gminom odszkodowań za utracone dochody z dzierżawy. Patenty po prostu wygasają z chwilą wejścia w życie przepisów wykonawczych. Zmiana systemu jest przez to mniej złożona zarówno administracyjnie, jak i prawnie.

„Glosne polowanie” jako slaby punkt komunikacyjny.Polowanie na sarny z użyciem psów gończych w Zugu (podczas którego psy w panice wypędzają sarny z ich ostoi, a uciekające zwierzęta są następnie odstrzeliwane) to forma łowiectwa, która nie spotyka się ze zrozumieniem wśród ludności niezwiązanej z łowiectwem. Inicjatywa daje możliwość zastąpienia tej praktyki profesjonalnym zarządzaniem dziką fauną, generującym mniej stresu dla zwierząt.

5. O pierwszym paragrafie: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

Ustęp 1: Zakaz łowiectwa patentowego

Zakaz łowiectwa patentowego wykonywanego przez osoby prywatne stanowi sedno inicjatywy. Odpowiada on modelowi genewskiemu (art. 162 Konstytucji Kantonu Genewa). Kompetencja kantonalna w tej sprawie jest niekwestionowana: federalne prawo łowieckie (JSG) wyraźnie pozostawia kantonom organizację działalności łowieckiej (art. 3 ust. 1 i 2 JSG). Trzy systemy łowieckie w Szwajcarii (łowiectwo patentowe, łowiectwo rewirowe oraz łowiectwo państwowe, czyli reżimowe) są sobie równoważne. Kanton Genewa praktykuje łowiectwo reżimowe od 1974 roku zgodnie z prawem federalnym.

W odróżnieniu od kantonów z łowiectwem rewirowym (BL, SH, AG, ZH), w kantonie Zug nie ma konieczności rozwiązywania umów dzierżawy terenów łowieckich ani wypłacania odszkodowań gminom. Istniejące patenty wygasają z chwilą wejścia w życie przepisów wykonawczych. Już opłacone opłaty patentowe zostaną proporcjonalnie zwrócone. Zmiana systemu jest zatem mniej skomplikowana pod względem administracyjnym i prawnym niż w kantonach z łowiectwem rewirowym.

Ustęp 2: Profesjonalne zarządzanie dziką zwierzyną

Wykwalifikowani specjaliści ds. zarządzania dziką zwierzyną, zatrudnieni w służbie kantonalnej, przejmują wszystkie zadania związane z opieką nad dziką zwierzyną oraz, w razie potrzeby, z regulacją populacji. Istniejący Urząd ds. Lasów i Dzikiej Zwierzyny kantonu Zug stanowi instytucjonalną platformę do utworzenia takich jednostek fachowych.

Ustęp 3: Odstrzał jako ostateczność

Odstrzał nie jest regułą, lecz wyjątkiem. W Genewie strażnicy przyrody odstrzeliwują średnio rocznie około 250 dzików, przy czym zwierzęta prowadzące stado są z przyczyn etycznych wyraźnie oszczędzane. Liczby odstrzałów są zatem znacznie niższe niż w porównywalnych kantonach z łowiectwem rekreacyjnym.

Ustęp 4: Komisja ds. dzikich zwierząt

Niezależna komisja ds. dzikiej zwierzyny wzorowana jest na modelu genewskim. Zapewnia ona, że decyzje podejmowane są w oparciu o dowody, a nie na podstawie ideologicznych mitów łowieckich, którymi...Lobby łowiectwa rekreacyjnego legitymizuje swoją praktykę.

Ustęp 5: Naturalna regulacja i koegzystencja

W Zugu szczególnie istotne jest zachowanie łączności siedlisk między Zugerberg, jeziorem Zug a przylegającymi terenami rolniczymi. Korytarze migracyjne dzikich zwierząt są niezbędne dla zachowania różnorodności genetycznej i naturalnego rozprzestrzeniania się gatunków. Obecny system patentów nie zapewnia koordynacji opartej na okręgach łowieckich, która mogłaby zagwarantować taką łączność (por. wildbeimwild.com o dzikich zwierzętach na terenach zabudowanych).

Postanowienia przejściowe

Dwuletni termin daje Radzie Rządu wystarczająco czasu na opracowanie ustawodawstwa wykonawczego oraz zatrudnienie profesjonalnych zarządców dzikiej fauny. W przeciwieństwie do kantonów z systemem okręgów łowieckich, nie obowiązuje klauzula wygaśnięcia umów dzierżawy: patenty tracą moc bezpośrednio z chwilą wejścia przepisów w życie. Proporcjonalny zwrot już opłaconych opłat patentowych zapewnia ochronę zaufania.

6. W sprawie drugiego paragrafu: ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

Dla Zugu istotny jest drugi paragraf ze względu na obecność gatunków chronionych w kantonie: bóbr jest udokumentowany nad Jeziorem Zug i jego dopływami. Ptaki wodne zimują w dużej liczbie na Jeziorze Zug. Powrót wydry do Szwajcarii Środkowej jest przewidywalny. Znowelizowane federalne prawo łowieckie (art. 7a JSG) upoważnia kantony do prewencyjnej regulacji, lecz ich do tego nie zobowiązuje. To samo dotyczy zezwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt na podstawie art. 12 ust. 2 JSG. Kanton wykonuje za pomocą tego paragrafu jedynie swoją kompetencję, polegającą na niekorzystaniu z tego upoważnienia (por. Analiza polityki wobec wilka na wildbeimwild.com).

7. Konsekwencje kosztowe: konkretny budżet dla Zugu

Dla Zugu o powierzchni 239 km² i około 130’000 mieszkańców wynika następujące oszacowanie kosztów:

Koszty personalne: od 240’000 do 280’000 franków rocznie. Wymagane są 2 pełne etaty dla profesjonalnych zarządców dzikiej fauny. Zug ma mniejszą powierzchnię niż Genewa (239 vs. 282 km²). Pełny etat w służbie kantonalnej kosztuje wraz z kosztami dodatkowymi około 120’000 do 140’000 franków rocznie.

Koszty rzeczowe: 50’000 do 80’000 franków rocznie. Wyposażenie, pojazdy, urządzenia do odstraszania, infrastruktura monitoringowa, praca z opinią publiczną.

Odszkodowania za szkody: 20’000 do 50’000 franków rocznie. Oczekiwane w Zugu szkody wyrządzane przez zwierzynę są ograniczone ze względu na niewielką powierzchnię użytków rolnych i niską gęstość populacji dzikich świń.

Koszty całkowite: 310’000 do 410’000 franków rocznie (brutto). Odpowiada to około 2.40 do 3.15 franka na mieszkańca rocznie.

Naprzeciw tego stoją oszczędności: kanton nie musi już przeprowadzać egzaminów łowieckich, wydawać ani administrować patentami, sporządzać planów odstrzału ani organizować nadzoru łowieckiego. Wieloletni genewski inspektor ds. fauny Gottlieb Dandliker wskazywał, że organizacja łowiectwa patentowego wymagałaby co najmniej dwóch pełnych etatów. Po uwzględnieniu tych oszczędności dodatkowe koszty netto wyniosłyby 150’000 do 250’000 franków rocznie, co odpowiada okolo 1,15 do 1,90 franka na mieszkanca. Dla jednego z najbogatszych kantonów Szwajcarii to kwota marginalna.

Utracone wpływy

Wraz ze zniesieniem łowiectwa rekreacyjnego odpadają opłaty za patenty szacowane na 150'000 do 300'000 franków rocznie. Jednak przeciwstawiają się im nigdy nie rozliczone koszty zewnętrzne łowiectwa milicyjnego (wypadki z udziałem dzikich zwierząt, szkody zgryzowe w lesie ochronnym spowodowane polowaniami, nakłady administracyjne, interwencje policji i sądów), które prawdopodobnie znacznie przewyższają te wpływy. W kantonie Genewa dochody te odpadły już w 1974 roku, bez żadnych problemów finansowych: przed zakazem polowań działało ponad 400 myśliwych rekreacyjnych, dziś trzy pełnoetatowe stanowiska wykonują tę samą pracę lepiej. Odstrzały sanitarne i terapeutyczne przeprowadzane przez profesjonalnych strażników przyrody to nie to samo, co regulacyjne polowania oparte na myśliwskich legendach lub błędnie pojmowanym „doświadczeniu natury” myśliwych rekreacyjnych. Pełny rachunek kosztów pokazuje: łowiectwo milicyjne kosztuje podatnika wyraźnie więcej, niż przynosi (por. „Co łowiectwo rekreacyjne naprawdę kosztuje Szwajcarię” na wildbeimwild.com).

8. Zgodnosc z nadrzednym prawem

Inicjatywa jest zgodna z prawem federalnym. Federalne prawo łowieckie (JSG) wyraźnie pozostawia kantonom regulację uprawnień do polowania, systemu łowieckiego, terenu łowieckiego oraz nadzoru nad łowiectwem (art. 3 ust. 1 i 2 JSG). Trzy systemy łowieckie (łowiectwo na podstawie patentu, łowiectwo rewirowe i łowiectwo administracyjne) są sobie równoważne. Kanton Genewa praktykuje łowiectwo administracyjne od 1974 roku i przez ponad 50 lat nigdy nie spotkał się z zastrzeżeniami ze strony prawa federalnego. Art. 7a JSG umożliwia kantonom regulację prewencyjną, lecz do niej nie zobowiązuje. Inicjatywa zachowuje jedność przedmiotu regulacji.

9. Uprzedzenie przewidywalnych zarzutow

„Łowiectwo w Zugu jest już ściśle uregulowane: tylko trzy dni polowań w tygodniu”

Fakty: Ograniczenie do trzech dni w tygodniu niczego nie zmienia w podstawowej zasadzie: to nadal osoby prywatne zabijają dzikie zwierzęta w ramach zajęcia rekreacyjnego. Regulacja dni polowań to środek organizacyjny, a nie jakościowa poprawa. Profesjonalni zarządcy dzikimi zwierzętami interweniowaliby bardziej elastycznie i celowo, wtedy, gdy jest to ekologicznie uzasadnione, a nie według sztywnego kalendarza tygodniowego.

Krotka formula komunikacyjna: «Trzy dni polowań w tygodniu to nadal trzy dni, w których myśliwi rekreacyjni zabijają dzikie zwierzęta. Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt nie potrzebuje kalendarza tygodniowego.»

„Moratorium na zające pokazuje, że myśliwi rekreacyjni działają odpowiedzialnie”

Fakty: Moratorium na zające nie jest dowodem odpowiedzialności, lecz przyznaniem, że polowanie na zające nie było już do obronienia. To, że myśliwi rekreacyjni rezygnują z zabijania zagrożonego gatunku, nie jest zasługą, lecz oczywistością. Jednocześnie ptaki wodne wciąż znajdują się na liście do odstrzału, a „głośne polowanie” z psami na sarny jest kontynuowane jako tradycja (por. Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Zug).

Krotka formula komunikacyjna: «Niezabijanie tego, czego nie należy zabijać, nie jest zasługą. To jest oczywistość.»

„Zug nie ma problemów z dzikimi zwierzętami, po co ta inicjatywa?”

Fakty: Jeśli Zug ma niewiele problemów z dzikimi zwierzętami, to zmiana systemu jest tym łatwiejsza, tańsza i pozbawiona ryzyka. Brak ostrych problemów jest argumentem za inicjatywą, a nie przeciwko niej. Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt to prewencyjna infrastruktura (por. Weryfikacja mitow łowieckich na wildbeimwild.com).

Krotka formula komunikacyjna: «Jeśli jest tak mało do zrobienia, profesjonalna ochrona dzikich zwierząt kosztuje jeszcze mniej. Argument obala sam siebie.»

10. Podsumowanie

Ta inicjatywa umożliwia mieszkańcom Zugu opowiedzenie się za nowoczesnym, opartym na dowodach zarządzaniem dzikimi zwierzętami. Jako kanton z łowiectwem patentowym, Zug pokazuje, że zmiana systemu jest możliwa nie tylko w kantonach z łowiectwem rewirowym. Z powierzchnią 239 km² Zug jest nawet mniejszy niż Genewa, a dla jednego z najzamożniejszych kantonów Szwajcarii koszty rzędu 1,15 do 1,90 franka na mieszkańca rocznie nie stanowią przeszkody. „Głośne polowanie” z psami gończymi na sarny należy do muzeum, a nie do nowoczesnej polityki wobec dzikich zwierząt.

Komitet inicjatywy «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt»

[Imię 1], [Imię 2], [Imię 3] …

(Członkowie komitetu zgodnie z prawem kantonalnym, zamieszkali w kantonie)

Adres kontaktowy: [Adres komitetu]

Zalacznik: Dalsza dokumentacja

Model genewski w szczegolach: wildbeimwild.com/dossiers/genf-und-das-jagdverbot. Kompleksowe przedstawienie genewskiego zarządzania dzikimi zwierzętami od 1974 roku.

Badania naukowe: wildbeimwild.com/studien-ueber-die-auswirkung-der-jagd-auf-wildtiere-und-jaeger. Zbiór badań naukowych na temat samoregulacji populacji dzikich zwierząt.

Łowiectwo w Szwajcarii: wildbeimwild.com/warum-die-hobby-jagd-in-der-schweiz-kein-naturschutz-ist. Stale aktualizowany przegląd szwajcarskiej polityki łowieckiej.

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie Zug: wildbeimwild.com: Psychologia łowiectwa rekreacyjnego w kantonie Zug. Motywy, uzasadnienia i dynamika społeczna łowiectwa rekreacyjnego w kantonie Zug.

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego: wildbeimwild.com/category/psychologie-jagd. Analizy motywów, usprawiedliwień i dynamiki społecznej łowiectwa rekreacyjnego.

Dossier o wilku: wildbeimwild.com/dossiers/wolf-in-der-schweiz-fakten-politik-und-die-grenzen-der-jagd. Aktualne wydarzenia dotyczące polityki wobec wilka w Szwajcarii.

Dzikie zwierzęta i drapieżniki: wildbeimwild.com/category/wildtiere. Informacje o dzikich zwierzętach, drapieżnikach oraz o koegzystencji ludzi i dzikich zwierząt.

Mity łowieckie: wildbeimwild.com/dossiers/jagdmythen. Sprawdzenie faktów dotyczących najczęstszych twierdzeń lobby łowiectwa rekreacyjnego.

Kantonalna inicjatywa ludowa Bazylea-Miasto: Tekst wzorcowy inicjatywy w kantonie Bazylea-Miasto.

Uwaga dotyczaca procedury

Komitet inicjatywy przed rozpoczęciem zbiórki podpisów przedkłada tekst inicjatywy Kancelarii Stanu Kantonu Zug do wstępnej weryfikacji. Do powodzenia inicjatywy wymaganych jest 2000 ważnych podpisów. W kantonie Zug nie przewidziano ustawowego terminu zbiórki. Zasady składania wniosku regulowane są przez kantonalną ustawę o wyborach i głosowaniach (WAG).

Briefing strategiczny dla aktywistek i aktywistów

Inicjatywa ludowa «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt», kanton Zug Wewnętrzny dokument roboczy, stan na marzec 2026

Podsumowanie

Zug jest kantonem łowiectwa patentowego, dla którego dostępny jest pełny tekst inicjatywy. Z powierzchnią 239 km² jest mniejszy od Genewy (282 km²), a w jednym z najbogatszych kantonów Szwajcarii argument kosztowy jest bezskuteczny. «Głośne polowanie» z psami gończymi stanowi silny punkt zaczepienia pod względem komunikacyjnym. Zmiana systemu jest administracyjnie prostsza niż w kantonach z łowiectwem rewirowym, ponieważ nie trzeba rozwiązywać umów dzierżawy.

1. Dlaczego Zug?

Mniejszy niż Genewa. 239 vs. 282 km². Model genewski funkcjonuje na większym obszarze od 50 lat. Zug nie ma powodu, aby go nie przejąć.

Kanton o silnej sytuacji finansowej. Dodatkowe koszty netto od 1,15 do 1,90 franka na mieszkańca rocznie nie są dla Zugu argumentem. Dla porównania: filiżanka kawy w mieście Zug kosztuje około 5 franków.

230 myśliwych rekreacyjnych na 130’000 mieszkańców. Znikomo mała mniejszość. Większość społeczeństwa korzysta z profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt.

System patentowy = latwiejsza zmiana systemu. Brak umów dzierżawy, brak odszkodowań dla gmin. Patenty wygasają i koniec sprawy.

«Glosne polowanie» jako slaby punkt. Psy wpędzają sarny w panikę, myśliwi rekreacyjni strzelają do uciekających zwierząt. Ta forma łowiectwa jest trudna do obrony w świadomości społecznej.

2. Wnioski z Zurychu

Błąd Zurychu 1: Konfrontacyjny tytuł. Nasz tytuł «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt» jest pozytywny.

Błąd Zurychu nr 2: argument kosztowy pozostał bez odpowiedzi. W Zugu jest on nieskuteczny: kanton jest zamożny, powierzchnia mała, a koszty marginalne.

Błąd Zurychu 3: Brak poparcia partii. Kontakty z SP, Zielonymi, GLP i Alternative (frakcją zieloną) należy nawiązać odpowiednio wcześnie.

3. Analiza przeciwnikow

230 posiadaczy patentow tworzą małą, ale zakorzenioną lokalnie grupę. W Zugu są mniej zorganizowani niż towarzystwa łowieckie w kantonach z systemem łowiectwa rewirowego, ponieważ system patentowy nie tworzy stałych struktur rewirowych.

Kantonalny związek łowiectwa rekreacyjnego będzie broniła «głośnego polowania» jako tradycji. Odpowiedź: tradycje oparte na reakcji paniki zwierząt należą do muzeum.

Urząd ds. Lasów i Dzikiej Fauny powoła się na istniejące regulacje (trzy dni polowań, planowanie odstrzału). Odpowiedź: regulacja łowiectwa rekreacyjnego nie zastępuje profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt. Jedno optymalizuje błędny system, drugie go zastępuje.

4. Strategia komunikacyjna: trzy kluczowe przekazy

«Zug jest mniejszy niż Genewa. To, co tam działa od 50 lat, tym bardziej zadziała tutaj».

«Profesjonalnie zamiast hobbystycznie. Specjaliści zamiast strzelców rekreacyjnych».

«Mniej niż 2 franki rocznie. Dla jednego z najbogatszych kantonów to żaden temat.»

5. Harmonogram

Faza	Treść	Ramy czasowe
Utworzenie komitetu i wstępna weryfikacja tekstu	Zaangażować prawnika/prawniczkę; rekrutować członków komitetu zamieszkałych w ZG	Miesiąc 1–3
Złożenie do wstępnej weryfikacji	Kancelaria Stanu Zug	Miesiąc 3–4
Publikacja i rozpoczęcie zbiórki podpisów	Brak terminu zbiórki; cel: 2’500+ podpisów jako bufor	Miesiąc 4
Kontakty z partiami i budowa koalicji	Wczesne rozmowy z SP, Zielonymi, GLP, Alternative; włączenie związków ochrony przyrody	Miesiąc 1–12
Złożenie podpisów	Kancelaria Panstwowa, weryfikacja urzedowa	Po zakończeniu zbiórki
Debata w Radzie Kantonu	Zakotwiczenie parlamentarne; intensyfikacja pracy medialnej	Kolejne miesiące
Kampania przed głosowaniem	Finalna mobilizacja, infografiki, obecnosc medialna	Przed głosowaniem

6. Materiały kampanijne

Dossier genewskie na wildbeimwild.com jako centralna argumentacja.
Psychologia hobbystycznego łowiectwa w kantonie Zug jako materiał tła do kontaktów z mediami.
Infografika: porównanie powierzchni ZG/GE (239 vs. 282 km²), porównanie kosztów, «230 myśliwych rekreacyjnych na 130’000 mieszkańców».
Lokalne media: Zuger Zeitung, Zentralplus, Tele 1, Radio Central.
Wizualnie: «głośne polowanie» jako obraz. Psy w panice przepędzają sarny. To jest rzeczywistość kryjąca się za słowem «tradycja łowiecka».

7. Dalsze źródła

Ten dokument jest wzorcowym tekstem IG Wild beim Wild. Może być swobodnie wykorzystywany i dostosowywany do warunków panujących w kantonie Zug przez aktywistki i aktywistów, organizacje lub komitety inicjatywne.

Sprawdzenie faktów: Twierdzenia lobby łowiectwa rekreacyjnego

Broszura «Łowiectwo w Szwajcarii chroni i przynosi korzyści» wydana przez JagdSchweiz czyta się jak materiał reklamowy, jednak kluczowe twierdzenia nie wytrzymują konfrontacji z faktami. Dziesięć narracji pod lupą, od «zadania państwowego» przez «różnorodność gatunkową» po «80% poparcia»: Dossier: Sprawdzenie faktów broszury JagdSchweiz →