Niedźwiedzie polarne coraz częściej łączą się w pary z grizzly
Zmiany klimatu zbliżają niedźwiedzie polarne i grizzly: „pizzly" rozprzestrzeniają się na Alasce i w Kanadzie.
Pizzly
Ich futro przechodzi od bieli do brązu.
„Pizzly" to potomstwo niedźwiedzi polarnych i grizzly na Alasce i w Kanadzie. Rozprzestrzenianie się hybryd niepokoi badaczy.
Ich matki to niedźwiedzie polarne, ojcowie to grizzly. W częściach Alaski i zachodniej Kanady rozprzestrzeniają się niedźwiedzie o biało-brązowym, marmurkowym futrze, które mieszkańcy nazywają pizzly lub grolary: mieszanka niedźwiedzi polarnych (ang. polars) i grizzly.
Sporadycznie takie formy mieszane, czyli hybrydy, pojawiały się już w zoo, ale także w naturze. Teraz jednak ich liczba rośnie. Powodem są, jak twierdzą badacze, wyższe temperatury spowodowane zmianami klimatu.
Nakładające się siedliska
„Siedliska niedźwiedzi polarnych i grizzly coraz bardziej się nakładają", wyjaśnia Andrew Derocher. Profesor biologii na University of Alberta (Kanada) bada niedźwiedzie arktyczne od 30 lat. „Nie wiemy dokładnie, ile hybryd żyje obecnie. Jak dotąd genetycznie jednoznacznie zidentyfikowaliśmy tylko osiem. Szacuję jednak, że kilka tysięcy niedźwiedzi polarnych żyje w regionach Alaski i Kanady, w których mogą spotkać się z grizzly." Nakładanie się zasięgów może występować również w Rosji.
Zbadane mieszanki DNA pokazują: jak dotąd to zawsze samce grizzly łączą się w pary z samicami niedźwiedzi polarnych – nigdy odwrotnie. Wynika to z tego, że samice obu gatunków są raczej wierne swojemu regionowi, podczas gdy zwłaszcza samce grizzly chętnie poszerzają swoje terytorium. Badacze pod kierunkiem Derochera znaleźli w szerokościach arktycznych nie tylko hybrydy 50:50, lecz także takie z trzema czwartymi DNA grizzly. Z tego można wnioskować, że pizzly są zdolne do rozmnażania się.
„Nie wiemy dokładnie, jak żyją hybrydy, ale grizzly i niedźwiedzie polarne to dramatycznie różne gatunki", podkreśla Derocher. Niedźwiedzie polarne potrzebują lodu, gdzie znajdują morsy i foki jako pożywienie, nie zapadają w sen zimowy i nie wędrują na południe w głąb tundry. Obecnie na całym świecie żyje według WWF szacunkowo jeszcze 20 000 do 25 000 osobników.
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=7hrfAb1vxNE%5D
Grizzly natomiast zwykle nie przebywają na północ od granicy lasu, ponieważ w wiecznej zmarzlinie jest zbyt zimno, a polowanie na zwierzęta lądowe na lodzie jest zbyt trudne. Jednak wraz ze wzrostem temperatur granica lasu przesuwa się na północ. „Prawdopodobnie hybrydy żyją raczej jak grizzly", szacuje Derocher. Wskazuje na to pierwszy udokumentowany przypadek z 2006 roku, w którym pizzly polował na zwierzęta lądowe. „Było to tym bardziej zaskakujące, że spędził dwa i pół roku ze swoją matką, niedźwiedzicą polarną."
Dyrektor naukowy organizacji „Polar Bears International", Steven Amstrup, podkreśla, że hybrydy takie jak pizzly w żadnym razie nie są anomaliami genetycznymi, lecz zdarzają się całkiem normalnie wśród blisko spokrewnionych gatunków. Istnieje coywolf – mieszaniec kojota, psa i Wilk – tak samo jak mieszaniec rysia rudego i Ryś.
Początek końca
W przypadku niedźwiedzi pytanie brzmi jednak, kto będzie się dalej rozprzestrzeniał i być może zdobędzie przewagę. „Łowiectwo rekreacyjne nie jest głównym zagrożeniem dla niedźwiedzi polarnych", mówi Derocher. „Martwią nas wprawdzie limity odstrzału, toksyczne chemikalia, zanieczyszczenia ropą i żegluga, ale są one niewielkie w porównaniu z utratą siedlisk w wyniku zmian klimatu."
Marsz grizzly na północ jest częścią tego procesu. Gdy pierwsze samice grizzly będą łączyć się w pary z samcami niedźwiedzi polarnych, może to oznaczać początek końca wielkich białych niedźwiedzi, szacuje Derocher.
Eksperci przewidują, że do połowy tego stulecia zniknie dwie trzecie dzisiejszych populacji niedźwiedzi polarnych. Na południu Alaski nie będzie już wystarczająco dużo lodu.
Niedźwiedzie polarne będą wówczas żyć jeszcze tylko w najwyżej położonych miejscach kanadyjskiego archipelagu i na północy Grenlandii. Decydujące pytanie będzie według Derochera brzmieć: „Czy jest tam dość miejsca dla wystarczającej liczby zwierząt, aby zachować gatunek, dopóki planeta znów się nie ochłodzi?"
Powiązane dossier i artykuły:
- Dossier: Niedźwiedź brunatny w Szwajcarii
- Dossier: Łowiectwo i bioroznorodnosc
- Dossier: Czerwone listy Szwajcarii
- Dossier: łowiectwo trofeowe
- Włącz się
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: W naszych dossier na temat łowiectwo rekreacyjne gromadzimy sprawdzone fakty, analizy i raporty tła. Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Dzikie zwierzęta potrzebują głosu
Raz w tygodniu: analizy, petycje i tło dotyczące łowiectwa rekreacyjnego. Bezpłatnie i z możliwością rezygnacji w każdej chwili.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →

