Kanton Vaud wprowadza kurs bezpieczeństwa dla hobbystycznych myśliwych

Kanton Vaud wprowadził nowe, dobrowolne szkolenie bezpieczeństwa dla hobbystycznych myśliwych i finansuje je kwotą 2500 franków rocznie.

Rozważane jest wprowadzenie obowiązku. W pierwszej edycji w północnej części kantonu Vaud wzięło udział około 130 hobbystycznych myśliwych, co według RTS jest premierą w Romandii.

Inicjatywa została zapoczątkowana przez śmiertelny wypadek w listopadzie 2024 roku. RTS relacjonowało to wydarzenie i podało dwie liczby, które wymagają dokładniejszego wyjaśnienia.

„Kolega z kursu”, którym nie był

RTS pisze, że pewien hobbystyczny myśliwy z kantonu Vaud w 2024 roku przypadkowo zabił „jednego ze swoich kolegów z kursu” („condisciple”). Brzmi to jak wypadek wśród uczestników szkolenia. W rzeczywistości wypadek zdarzył się 24 listopada 2024 roku podczas polowania na dziki w Oulens-sous-Échallens: liczący wówczas około 80 lat hobbystyczny myśliwy, były prezes Diana Vaud, oddał z wzniesienia zabronione strzały płoszące, aby zmusić dziki do opuszczenia gęstwiny. Kula śmiertelnie ugodziła w głowę 64-letniego kolegę myśliwego z kantonu Fryburg, który stał poniżej wzniesienia.

W maju 2026 roku strzelec został skazany za nieumyślne spowodowanie śmierci na dziesięć miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu, grzywnę w wysokości 2000 franków, musiał zapłacić około 75’000 franków rodzinie ofiary i otrzymał skrócony do trzech lat zakaz polowania, między innymi po to, by mógł nadal towarzyszyć wnukowi na hobbystycznych polowaniach. Dla twierdzenia, że hobbystyczny myśliwy zastrzelił w Szwajcarii instruktora, w dostępnych źródłach nie ma żadnego potwierdzenia. Również ten przypadek dotyczy doświadczonego kolegi myśliwego, a nie sytuacji szkoleniowej.

Rozpowszechniane liczby wypadków: co naprawdę pokazują

RTS powołuje się na ChasseSuisse, wskazując na 300 zgłoszonych wypadków myśliwskich rocznie i 23 przypadki śmiertelne w ciągu dziesięciu lat. Obie liczby to fragmenty z różnych badań i zostały przez RTS zestawione obok siebie bez odpowiedniego kontekstu.

300 wypadków pochodzi ze statystyki ubezpieczeniowej UVG i obejmuje wyłącznie pracowników objętych obowiązkowym ubezpieczeniem wypadkowym. Emeryci, osoby prowadzące własną działalność i inne grupy nie są w ogóle uwzględnione — właśnie ta grupa ludności, która jest nadreprezentowana wśród myśliwych hobbystów. Wprawdzie w przeliczeniu daje to jeden wypadek myśliwski co 29 godzin, jednak jest to średnia roczna z częściowej statystyki, a nie pełne ujęcie.

Równolegle krąży trzecia, znacznie wyższa liczba: według statystyki BFU tylko w latach 2000-2019 ponad 75 osób zginęło w kontekście łowiectwa hobbystycznego. Liczba ta nie jest bezpośrednio porównywalna z 23 przypadkami śmiertelnymi z analizy ChasseSuisse, ponieważ źródło, okres i sposób rejestracji się różnią. Więcej na ten temat w naszym dossier o ofiarach łowiectwa w Europie.

Kluczowa sprzeczność

Prezes waadtlandzkich sekcji Diana, Alexandre Berthoud, w materiale RTS tłumaczy przyczyny wypadków „nieprzestrzeganiem zasad bezpieczeństwa”, porównywalnym z błędem kierowcy w ruchu drogowym. Dokładnie to potwierdził sąd w sprawie Oulens-sous-Échallens: skazany strzelec, zgodnie z aktem oskarżenia, wiedział, że strzały płoszące są zabronione, a mimo to działał. Dobrowolne dodatkowe szkolenie ze 130 uczestnikami nie odpowiada na pytanie, dlaczego wieloletni funkcjonariusz związku z dziesięcioleciami doświadczenia mógł zlekceważyć podstawowe zasady bezpieczeństwa, i nie jest też dowodem na większe bezpieczeństwo.

Waadtlandzcy Młodzi Zieloni po tym śmiertelnym wypadku zażądali obowiązkowego szkolenia uzupełniającego, okresowych kontroli zdrowia i predyspozycji, definitywnego odebrania pozwolenia na polowanie w przypadku poważnych naruszeń oraz zerowej tolerancji wobec alkoholu podczas polowania. Wówczas w kantonie nie przewidziano ani obowiązku dokształcania, ani obowiązkowych kontroli zdrowia. Te żądania oraz sposób potraktowania śmiertelnego incydentu są nieobecne w aktualnym materiale RTS.