Przemysł sztucznego futra potajemnie sprzedaje prawdziwe futro

Sztuczne futro jest stałym elementem przemysłu modowego.

Ale to, co sprzedawane jest jako podróbka, może w rzeczywistości okazać się aż nazbyt prawdziwe.

Zaczęło się od jenotów. Większość konsumentów prawdopodobnie nigdy wcześniej nie słyszała o tym gatunku zwierząt, dopóki w 2005 roku w internecie nie zaczęło krążyć nagranie pokazujące, jak jenota obdziera się żywcem ze skóry na targu futrzarskim w Chinach, gdzie co roku hoduje się i zabija miliony tych zwierząt dla ich futra.

Humane Society of the United States (HSUS) zaczęło badać, do czego wykorzystywane jest futro jenotów. „Co gorsza, zauważyliśmy, że sprzedawano je jako sztuczne futro”, powiedział PJ Smith, dyrektor ds. polityki modowej w HSUS.

Zaciąganie futra na nasze oczy

Zaledwie trzy lata po tym wirusowym nagraniu HSUS i inne organizacje Organizacje ochrony zwierząt za granicą zaczęły testować produkty różnych marek i sprzedawców detalicznych i odkryły, że wiele artykułów sprzedawanych i reklamowanych jako sztuczne futro zawierało futro jenotów, kojotów lub inne prawdziwe futra.

Niemal dwie dekady po tym, jak organizacje ochrony zwierząt zaczęły zwracać uwagę na błędnie oznakowane sztuczne futra, problem nadal istnieje. „W ciągu 10 minut byłem w stanie znaleźć przykłady błędnie oznakowanego i błędnie reklamowanego sztucznego futra, które w rzeczywistości było prawdziwe”, powiedział Smith. Sztuczne futro stało się zbyt realistyczne, by można je było łatwo odróżnić od prawdziwego, a prawdziwe futro stało się tanie.

Wykończenia z „sztucznego futra” przy kapturach czy mankietach, a także artykuły takie jak buty podszyte futrem czy breloczki do kluczy, stanowiły większość tych produktów. „Prawdziwe futro od zawsze było artykułem luksusowym”, powiedział Smith, „ale dzięki cięciu futro można było bardzo tanio doszywać do ubrań”. A dzięki nadpodaży intensywnie hodowanego futra z Chin cena prawdziwego futra spadła.

Rozwój sztucznego futra w modzie

Człowiek nosi futro od prawie 300’000 lat. Początkowo miało to praktyczny wymiar. Jednak już wkrótce futro stało się symbolem statusu społecznego i umiejętności łowieckich. W okresie rozkwitu północnoamerykańskiego handlu futrami w XIX wieku futra nazywano “miękkim złotem”.

Wcześniej ludzie posiadali tylko podróbki futer, ponieważ nie mogli sobie pozwolić na najdroższe egzemplarze. W połowie XIX wieku swój triumfalny pochód zaczęły syntetyczne imitacje futer na bazie ropy naftowej. Sztuczne futro zyskiwało na popularności dzięki racjonowaniu podczas II wojny światowej, a w ostatnim czasie dzięki kampaniom ochrony zwierząt, takim jak słynne spoty reklamowe PETA.

Wielkie marki i sieci handlowe, takie jak Nieman Marcus, Prada i Gucci, a także projektanci, tacy jak Vivienne Westwood i Calvin Klein, przestały używać futer. Londyński Tydzień Mody stał się w 2018 roku wolny od futer.

zwierząt lub środowiska?

Każde sztuczne futro powstaje w pierwszej kolejności z polimerów wytwarzanych z ropy naftowej. “To nie jest ekologiczne. Wyczerpuje zasoby ropy naftowej, która jest nieodnawialnym surowcem”, powiedziała Arya. Każda odzież wykonana z polimerów na bazie ropy naftowej podczas noszenia uwalnia mikrocząsteczki do powietrza, a podczas prania trafiają one do sieci wodnej.

Nawet dwie trzecie naszej odzieży wytwarzane jest z materiałów pochodzących z paliw kopalnych. Sztuczne futro stanowi z tego tylko niewielką część. “Rozumiemy tę krytykę, choć nigdy nie twierdziliśmy, że jesteśmy ekologicznie idealni”, mówi Brunois.

Naturalne futro, przynajmniej na Zachodzie, jest w odwrocie. Kiedy w 2020 roku Covid-19 zaczął się rozprzestrzeniać na farmach norek, Dania zażądała od krajowych ferm futrzarskich zabicia 17 milionów zwierząt. Kopenhagen Fur, największy na świecie dom aukcyjny futer, planuje zamknięcie działalności.

Na horyzoncie widać już sztuczne futra na bazie roślinnej, które nie są wytwarzane z ropy naftowej i dlatego nie uwalniają plastikowych mikrocząstek. “Polimery z roślin są trudniejsze do wytworzenia. Nauka wciąż się rozwija, ale projektanci są zafascynowani tym potencjałem”, mówi Brunois.