PETA ogłasza związek łowiecki „Gatunkowcem Roku”

W internetowym głosowaniu Związek Myśliwych pokonał pozostałych dotychczasowych zdobywców nagrody i zajął to smutne pierwsze miejsce.

Kampania «TIERwohltäter – Jesteśmy tymi dobrymi» już w listopadzie 2024 roku zdobyła tytuł «Specjesizm Miesiąca». Przedstawianie i legitymizowanie polowania hobbystycznego na dzikie zwierzęta jako niezbędnej formy ochrony zwierząt i przyrody opiera się bowiem na specjesistycznym założeniu, że interesy dzikich zwierząt związane z ich życiem i możliwie wolną od cierpienia egzystencją mają mniejszą wagę niż interesy ludzi.

W rzeczywistości podczas polowania hobbystycznego zwierzęta są wykorzystywane do zaspokajania ludzkich interesów: aby z ich zwłok wytwarzać żywność, wystawiać ich martwe ciała jako «trofea» lub po prostu zaspokajać przyjemność zabijania. Więcej na temat mitów łowieckich i Problem dobrostanu zwierząt.

«Społeczność PETA wybrała w Bawarskim Związku Myśliwych zasłużonego zwycięzcę» – mówi Peter Höffken, referent merytoryczny PETA. «Głosowanie pokazało, że kampania «TIERwohltäter – Jesteśmy tymi dobrymi» jest przejrzystą próbą przypisania aktywnej ochrony zwierząt i przyrody czemuś, co jest uprawiane przede wszystkim jako hobby. Myśliwi hobbyści co roku zabijają w sposób okrutny i niepotrzebny niezliczone dzikie zwierzęta, a tym samym w żaden sposób nie przyczyniają się do dobrostanu zwierząt, mimo że kampania ta sugeruje coś przeciwnego.»

Polowanie hobbystyczne niepotrzebne zdaniem ekspertów

Uznani biolodzy dzikiej przyrody są zgodni, że z ekologicznego punktu widzenia nie ma potrzeby prowadzenia polowania hobbystycznego. Według renomowanego biologa prof. dr. Josefa Reichholfa naturalna regulacja populacji zwierząt żyjących w lesie odbywa się poprzez czynniki środowiskowe, takie jak pogoda, dostępność pokarmu czy choroby. Również angielscy naukowcy doszli do wniosku, że między innymi populacje lisów, ze względu na dostępność pokarmu i czynniki społeczne, same się regulują. Polowanie hobbystyczne natomiast niszczy struktury wiekowe i społeczne populacji zwierząt, co u ocalałych prowadzi do zwiększonego rozrodu. Straty w populacji są zatem szybko wyrównywane, a nawet nadkompensowane przez potomstwo i migrację. Polowanie hobbystyczne jest więc niepotrzebne, kontrproduktywne i okrutne. Około 436’000 myśliwych hobbystów w Niemczech przeciwstawia się jedynie około 1’000 zawodowych myśliwych, przede wszystkim urzędnikom leśnym.

Negatywna nagroda PETA «Specyzm miesiąca»

Również w 2024 roku PETA co miesiąc przyznawała negatywną nagrodę «Specjesizm Miesiąca» osobom, firmom lub produktom, które wykazały się szczególnym specjesizmem i wrogością wobec zwierząt. Po roku, spośród dotychczasowych «zwycięzców», w publicznym głosowaniu wyłaniany jest najbardziej skandaliczny przypadek, któremu przyznawany jest tytuł «Specjesizm Roku». W ubiegłym roku tytuł ten otrzymał Prinz Marcus. PETA pragnie tą nagrodą uwrażliwić społeczeństwo na temat specjesizmu i zachęcić do krytycznej refleksji, zmiany sposobu myślenia oraz przyjaznych zwierzętom działań. Myślenie specjesistyczne stwarza bowiem podstawę do tego, by zwierzęta były wykorzystywane, dręczone i zabijane dla ludzkich celów, jakby było to czymś oczywistym.

Analogicznie do pojęć rasizmu i seksizmu, Gatunkowizm forma dyskryminacji – a dokładniej deprecjonowanie zwierząt zdolnych do odczuwania ze względu na ich przynależność gatunkową. Człowiek jest przy tym postrzegany jako istota wyższa wobec wszystkich innych gatunków. Ponadto dokonuje się rozróżnienia między różnymi gatunkami zwierząt, dzieląc je na tak zwane zwierzęta domowe i użytkowe: psy i koty otacza się szczególną troską, natomiast świnie, bydło i kury zabija się i zjada. Ze względu na przynależność do «niewłaściwego» gatunku zwierzęta są degradowane do roli obiektów badawczych, żywności, materiału odzieżowego lub zabawek. Tymczasem wszystkie z nich mogą odczuwać radość i cierpienie, a zatem mają w tym interes oraz prawo do tego, by żyć i nie być krzywdzone. PETA reprezentuje antyspecjesistyczny punkt widzenia i podkreśla, że ta wspólna cecha wszystkich istot zdolnych do odczuwania jest decydująca, gdy chodzi o to, komu przysługują prawa moralne. Zwierzęta mają takie samo prawo do życia, wolności i nietykalności jak ludzie.