Co powoduje bóle brzucha u zajęcy: badanie problemów trawiennych

Coraz częściej u zająca szaraka stwierdza się choroby przewodu pokarmowego. Przyczyną są często zmiany we florze jelitowej złożonej z mikroorganizmów, czyli w tak zwanym mikrobiomie. Dotąd niewiele było wiadomo o ich przyczynach. Opublikowane właśnie badanie Vetmeduni Vienna po raz pierwszy wskazuje, że za zmiany w składzie bakterii jelitowych mogą odpowiadać czynniki środowiskowe związane z siedliskiem.

Zespół badawczy Vetmeduni Vienna, złożony z naukowców Instytutu Badawczego Wiedzy o Dzikich Zwierzętach i Ekologii, zbadał w ramach badania mikrobiotę trzech różnych populacji zajęcy żyjących w różnych miejscach.

Czynniki środowiskowe wpływają na florę jelitową zajęcy

Jak pokazują wyniki, położenie geograficzne, a tym samym potencjalnie związane z nim czynniki środowiskowe, mają znacznie większy wpływ na skład mikrobioty niż czynniki związane z żywicielem. Mówi o tym kierowniczka badania, Gabrielle Stalder: „To badanie pilotażowe ma ogromne znaczenie naukowe, ponieważ z jego wyników można wyprowadzić nowe hipotezy wyjaśniające, jakie wahania liczebności populacji mogą wpływać na zdrowie jelit u zajęcy szaraków. Naszym celem było stworzenie szerokiej podstawy do formułowania hipotez na styku zdrowia jelit i użytkowania gruntów w odniesieniu do zająca szaraka oraz potencjalnie innych gatunków, na które wpływa szybka zmiana lub intensywne użytkowanie ich siedliska. Są to informacje, których dotąd brakowało, a które są bardzo ważne, aby zrozumieć, jak czynniki środowiskowe mogą wpływać na mikrobiom, a tym samym na zdrowie zajęcy szaraków i dzikich zwierząt w ogóle.“

Zając szarak – szeroko rozpowszechniony, ale regionalnie zagrożony

Zając szarak (Lepus europaeus) jest szeroko rozpowszechnionym i ważnym gatunkiem dzikich zwierząt w całej Europie. Mimo że Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN, International Union for Conservation of Nature) sklasyfikowała status jego populacji jako „najmniejszej troski”, w ciągu ostatnich 50–60 lat w niektórych miejscach odnotowano znaczny spadek liczebności, który doprowadził do nadania mu statusu „gatunku bliskiego zagrożenia” lub „zagrożonego” na krajowych czerwonych listach. Do tego niepokojącego rozwoju sytuacji przyczyniło się wiele czynników, takich jak niekorzystne warunki klimatyczne, drapieżniki oraz kilka epidemii chorób. Największym zagrożeniem dla tego gatunku jest jednak prawdopodobnie intensywne nowoczesne rolnictwo, a w dalszej kolejności łowiectwo.

„Fragmentacja siedlisk, mechanizacja rolnictwa, monokultury, nieprzewidywalna dostępność pożywienia oraz stosowanie pestycydów i nawozów mogą szczególnie silnie wpływać na takie gatunki jak zając szarak, ponieważ przy wyborze pokarmu ograniczają się one do kilku bardzo energetycznych gatunków roślin. Ponadto wiadomo, że zające reagują bardzo wrażliwie na zmiany i zaburzenia równowagi w paszy, co skutkuje zaburzeniem flory jelitowej i chorobami układu pokarmowego, które mogą nawet prowadzić do śmierci” – mówi Gabrielle Stalder.