Aiwanger broni planów dotyczących prawa łowieckiego

Celem jego projektu jest przede wszystkim włączenie wilka i szakala złocistego do prawa łowieckiego, aby móc celowo regulować ich populacje.

Twierdzenia, że chce on również dopuścić do polowań na gatunki ściśle chronione, takie jak ryś czy chomik europejski, określił w wywiadzie dla Abendzeitung jako „bzdury” i „fałszywe informacje”.

Według Huberta Aiwangera wilk i szakal złocisty są zgodnie z prawem europejskim jedynie „chronieni”, a nie „ściśle chronieni”. Umożliwia to bardziej elastyczną kontrolę populacji, zwłaszcza w celu ochrony hodowli zwierząt wypasanych na pastwiskach. „Potrzebujemy myśliwych, a nie ideologów” – powiedział minister.

Mniej biurokracji, jasne kompetencje

Projekt przewiduje przekazanie kompetencji w zakresie zarządzania określonymi gatunkami zwierząt z organów ochrony przyrody do organów łowieckich. W ten sposób Aiwanger chce zlikwidować dublujące się struktury i przyspieszyć procedury. Domaga się ponadto stwierdzenia „korzystnego stanu ochrony” wilka na poziomie krajowym, aby umożliwić prawnie pewne odstrzały.

Organizacje ochrony przyrody zarzucają Aiwangerowi osłabianie ochrony gatunkowej. On odpowiada, że to myśliwych są „prawdziwymi obrońcami gatunków”, podczas gdy „samozwańcza scena ekologiczna” działa ideologicznie przeciwko Łowiectwo. Sprzeciw pojawia się również w koalicji: minister rolnictwa Michaela Kaniber (CSU) uważa projekt za problematyczny z konstytucyjnego punktu widzenia. Aiwanger podejrzewa blokady wynikające z gier partyjnych i wskazuje na inne kraje związkowe, takie jak Brandenburgia, które są bardziej zaawansowane w zarządzaniu populacją wilka.

Nie możemy czekać, aż każda bawarska gmina będzie miała własną watahę wilków, bo inaczej hodowla zwierząt na wolnym wybiegu, w tym koni na pastwiskach, będzie martwa. – Hubert Aiwanger

Oprócz wilka oraz szakala złocistego Aiwanger chce również regulująco ingerować w populacje takich gatunków jak bóbr, szop pracz, gawron czy gęsiówka egipska, jeśli powodują one szkody. Celem ma być zachowanie gatunków, ale zmniejszenie ich liczebności tam, gdzie powodują problemy.

W kwestii szakala złocistego minister opowiada się za działaniem z wyprzedzeniem. Choć dotychczas w Bawarii był on rzadko obserwowany, Aiwanger zwraca uwagę na jego szybkie rozprzestrzenianie się w Austrii oraz szkody wyrządzane w innych regionach.

Poprzez reformę Aiwanger chce wprowadzić pragmatyczną, praktyczną politykę łowiecką – z mniejszą biurokracją, jasnym podziałem kompetencji i aktywną regulacją populacji. „Pozostawienie wszystkiego samemu sobie nie jest rozwiązaniem" – powiedział minister.

Jak się to skończyło: prawo łowieckie obowiązuje od kwietnia 2026 roku

Aiwanger postawił na swoim. 19 marca 2026 roku bawarski parlament krajowy (Landtag) uchwalił nowelizację bawarskiego prawa łowieckiego głosami CSU, Wolnych Wyborców i AfD; Zieloni głosowali przeciw, a SPD wstrzymała się od głosu. 1 kwietnia 2026 roku zmiany weszły w życie.

Wilk i szakal złocisty zostały po raz pierwszy uwzględnione w bawarskim katalogu gatunków objętych prawem łowieckim, jednak nadal obowiązuje wobec nich całoroczna ochrona. Chodzi więc o decyzję zapasową, która ma ułatwić ewentualne przyszłe odstrzały bez konieczności ponownej gruntownej nowelizacji ustawy. Oba gatunki nadal podlegają ochronie na mocy prawa europejskiego; szakal złocisty figuruje w załączniku IV dyrektywy siedliskowej, która ma pierwszeństwo przed bawarskim prawem krajowym. Regularny odstrzał nie jest zatem możliwy ani w przypadku wilka, ani szakala złocistego. Również nowość w katalogu: bóbr i wydra, oba objęte całoroczną ochroną. Centralnym elementem nowelizacji jest polowanie na sarny bez planu odstrzału.

Jednak na kilka dni przed decyzją parlamentu Aiwanger poniósł porażkę na innym froncie: Bawarski Wyższy Sąd Administracyjny w marcu 2026 roku tymczasowo zawiesił obowiązywanie przepisów łowieckich dotyczących odstrzału wydry po tym, jak Deutsche Umwelthilfe i Bund Naturschutz złożyły skargę. Postępowanie co do meritum sprawy nadal się nie odbyło.