Zwitserland jaagt – maar waarom eigenlijk nog?

Het jachtseizoen voor de jagers met het jachtgeweer in Zwitserland duurt in de meeste kantons van 1 april tot en met 31 maart van het daaropvolgende jaar.

In Zwitserland leven ongeveer 100 zoogdiersoorten. Ze zijn onder te verdelen in insecteneters, vleermuizen, knaagdieren, hazen, roofdieren en hoefdieren.

Terwijl de meeste Zwitsers wilde dieren hoogstens tijdens het wandelen of op een wildcamera te zien krijgen, trekt jaar na jaar nog steeds een verbazingwekkend groot aantal militante recreatieve jagers de bossen en bergen in.

Hun bloedige balans: 65.811 hoefdieren – reeën, edelherten en gemzen – werden in het jachtjaar 2023/24 doodgeschoten. Daar kwamen nog meer dan 1.200 beschermde steenbokken bij op de Hoogjacht. Maar dat is nog maar een deel van de balans. Bij de zogenoemde laagwildjacht, die volgens vooraanstaande biologen volledig nutteloos is en vooral roofdieren treft, vielen nog eens 23.565 dieren. Bijna 20.000 daarvan waren Rode vossen. Wolf en lynx worden in de zojuist gepubliceerde nieuwe statistiek niet vermeld.

Zinloze vossenjacht?

Nauwelijks een ander dier verdeelt de recreatieve jagers en dieren- en natuurbeschermers zo sterk als de vos. Voor de een is het een “regulatiegeval”, voor de ander een symbool van achterhaalde jachttradities. Wetenschappelijk is de zaak al lang duidelijk: meer dan 18 studies tonen aan dat ook de vossenjacht geen populaties reguleert en evenmin beschermt tegen ziekten. Integendeel – de decimering kan sociale structuren binnen de populaties verstoren en ziektedynamiek zelfs versterken.

Toch worden er elk jaar tienduizenden dieren doodgeschoten – een tegenstrijdigheid met de dierenwelzijnswet, die alleen ingrepen toestaat met een “gegronde reden”. Zo'n reden ontbreekt hier eenvoudigweg, zo hekelt de IG Wild beim Wild.

Bedreigde diersoorten in het vizier

Nog absurder wordt de recreatieve jacht wanneer het gaat om soorten die al lang als bedreigd gelden. De veldhaas bijvoorbeeld staat op de Rode Lijst, en de populaties zijn sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw sterk gedaald. Toch werden er vorig jachtjaar bijna 1'400 veldhazen gedood – ondanks beschermingsbepalingen in meerdere kantons.

Ook de alpensneeuwhoen is potentieel bedreigd en staat officieel onder bescherming. Toch vielen 282 dieren ten prooi aan de geweren van de daders. Hiermee worden de tegenstrijdigheden in het Zwitserse jachtrecht overduidelijk.

Genève: een ander model

Een compleet andere weg bewandelt het kanton Genève. In 1974 schafte de bevolking via een volksstemming de recreatieve jacht af. Sindsdien houden ongeveer een dozijn wildbeheerders zich bezig met de populaties. Zij grijpen alleen in wanneer het echt noodzakelijk is.

Het resultaat: 286 wilde zwijnen, 36 reeën en 19 edelherten werden vorig jaar geschoten – aanzienlijk minder dan in jachtminnende kantons. Vossen, dassen, veldhazen enzovoort? Nul. Het verschil is opvallend: terwijl Genève met een miljoen frank per jaar aan wildbeheer en wildschade toekomt – omgerekend een kopje koffie per inwoner –, registreert het even grote kanton Schaffhausen bijna 2'000 afschoten alleen al bij hoefdieren, plus honderden geschoten roofdieren. Omdat Genève een internationale luchthaven heeft, worden er in het kader van de openbare veiligheid vogels geschoten. Daarnaast zijn er ook door de autoriteiten goedgekeurde afschoten van vogels ten behoeve van de spoorwegen en enkele boeren.

En de schade? Die verschilt nauwelijks. Integendeel: tijdens het jachtseizoen zoeken veel dieren uit de omliggende kantons en uit Frankrijk hun toevlucht in Genève – een levend bewijs dat wilde dieren Wilde dieren jachtgebieden mijden.

Sanitaire en therapeutische afschoten door de ongeveer 12 wildbeheerders in het kanton Genève zijn niet hetzelfde als reguliere bejaging op basis van jagerslatijn of een verkeerd begrepen natuurbeleving van de recreatieve jagers.

Vóór het jachtverbod voor recreatieve jagers in Genève werden jaarlijks meer dan 400 jachtvergunningen verkocht. Er zijn tegenwoordig drie voltijdse banen nodig voor de regulatie van wilde dieren en preventie, wat een enorme winst betekent voor de biodiversiteit, wat ook wetenschappelijk aangetoond en zichtbaar is. Typisch Zwitserse waarden zoals veiligheid, dierenwelzijn en ethiek zijn het devies in Genève. In totaal moet het kanton Genève ongeveer één miljoen frank per jaar opbrengen voor het wildbeheer, inclusief wildschade. Ter vergelijking: de visserij zou aanzienlijk meer kosten verslinden, ook al worden daar vergunningen verkocht.

Tussen onkunde en wetenschap

De recreatieve Jacht in Zwitserland staat op een tweesprong. Wetenschappelijke studies tonen steeds duidelijker de tegenstrijdigheden en inefficiëntie aan. Zelfs het Bundesamt für Umwelt (BAFU) laat via Wildtier Schweiz weten dat de jachtstatistiek slechts beperkt conclusies toelaat over de toestand van de populaties.

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang onwetenschappelijk beheer door recreatieve jagers, is het niet verwonderlijk dat steeds meer betrokkenen zich beklagen.

Zo blijft er een beeld van twee werkelijkheden bestaan: aan de ene kant kantons waar elk jaar tienduizenden dieren sterven in naam van de “decimering”. Aan de andere kant Genève, dat al een halve eeuw bewijst dat een modern, diervriendelijk wildbeheer mogelijk is – en werkt.

Der Hobby-Jäger im 21. Jahrhundert

De vraag dringt zich op: hoe lang wil Zwitserland nog vasthouden aan een systeem dat wetenschappelijk noch ethisch houdbaar is?

De recreatieve jacht heeft niet alleen geen culturele en nauwelijks economische betekenis, maar ook ernstige ecologische gevolgen. Wie van de natuur houdt, moet zich ervan bewust zijn dat elke verstoring – ook ogenschijnlijk kleine – directe gevolgen heeft voor het leven van dieren, de biodiversiteit en het milieu. Wat men liefheeft, doodt men niet. Een evenwichtig jachtbeheer zoals in het kanton Genève is daarom essentieel om de soortenrijkdom en natuurlijke rust in onze bossen te behouden.

• Jagers verspreiden ziekten: studie
• Wetenschappelijke literatuur: Studies over de rode vos
• Jacht bevordert ziekten: studie
• Luxemburg verlengt vossenjachtverbod: artikel
• Een verbod op de zinloze vossenjacht is allang overdue: artikel
• Kleinwildjacht en dierziektes: artikel
• Verjaging van wilde dieren: artikel

Meer hierover in het dossier: Psychologie van de jacht

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang “beheer en onderhoud” door hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Deze huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten-, Wilde dieren en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Zwitserland staat Europa-breed ook onderaan wat betreft het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds weer dezelfde kringen van recreatieve jagers met hun lobbywerk die via politiek, media en wetgeving al decennialang verantwoordelijk gehouden moeten worden. Zij zijn het die notoir moderne, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hen niet gaat om natuur, biodiversiteit, soortenbescherming of Dierenbescherming, maar om het in stand houden van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de kwaliteit van wildvlees liegen, en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van recreatieve jagers?
• dat de Jachtethiek van recreatieve jagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waarbij dierlijke concurrenten simpelweg geliquideerd worden?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die soms zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen, en mensen om het leven kunnen komen?
• dat jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens gedood of verwond worden, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat in Zwitserland jaarlijks ongeveer 120’000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers vandaag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met wilde dieren te leven, wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen laten schreeuwen als kleine kinderen en dat bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden worden verscheurd, zodat ze tijdens hun vlucht sporen achterlaten voor het naspeuren?
• dat de bewering van recreatieve jagers dat de wrede wildmassacres nodig zijn om populaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht draait om “de lust om te doden” en “de vreugde van het buit maken”, een ziekelijke passie?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor trofeejacht, ver weg van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisaties zijn voor zulk debiel jachtvermaak?
• dat de overgrote meerderheid geen erkende beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07% van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dus slechts 0,3% recreatieve jagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wildendoders niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat recreatieve jagers overweldigd zijn door soortenbescherming en telkens weer dieren van de Rode Lijst, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft nog voordat de recreatieve jager ook maar één schot heeft kunnen lossen, dat dit voorkomen moet worden, en dat dit wel de kerngedachte is van beheer en onderhoud én jachtplanning?
• dat bij wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten van deze zeug alle vrouwelijke dieren binnen de groep zich gaan voortplanten, en we mede daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk vooral overdag actief waren op akkers en weiden, net als geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf van levensbelang is voor de gezondheid van wilde hoefdieren op lange termijn, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daarmee de recreatieve jagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig vooral bejaagd worden zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos echter voor meer dan 90% niet leeft van hazen, en nooit een gezonde haas te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers op het gebied van dierenwelzijn niet alleen met zachtaardigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort kan optreden (op een grove knoest hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met hun jagerslatijn respectloos de spot drijven met levende wezens?
• dat het als taboe geldt om grofwild bij een voederplaats of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de recreatieve jager geen enkele scrupule heeft om dit bij de “buitconcurrent” vos te doen?
• dat recreatieve jagers in sommige kantons alleen op jacht gaan vanwege het malse vlees van een jong dier?
• dat recreatieve jagers drachtige moederdieren voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (nazomerjacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat wreedheid, barbaarsheid, gruwelijkheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks ongeveer 10’000 reekitsen doodschieten?
• dat recreatieve jagers in strenge winters hongerende dieren met voer lokken, enkel om ze op laffe en verraderlijke wijze te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers opgehitste honden in holen jagen om vossen en dassen uit te roeien (bejaging van holen)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze soms dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of waarbij dieren vaak urenlang doodsangst en pijn moeten doorstaan (vallenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of terwijl ze zich zonnen, laf en vanuit een hinderlaag met ultramoderne precisiewapens doden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, huidenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeshows, bonthandel, enzovoort ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen duwen en met hen oefenen om te doden?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid verrichten, wat dierenmishandeling in de hand werkt?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren enkel zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang enorme pijn en angst moeten doorstaan, totdat een bloedhond hen vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van vivisectie) dieren het meeste leed en misbruik toebrengen, ook door de manier waarop ze doden?
• dat de dieren- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er juist naar streeft het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en dat dit culmineert in het maken van een prooi door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers verbijtschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predators zoals de vos, de lynx en de wolf?
• dat recreatieve jagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openzetten?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale, natuurlijke dierenobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie vervuild kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft oogtests, schietpraktijk enzovoort van recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische persoonlijkheidstest bestaat voor recreatieve jagers?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers schoolinstellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles bevorderen wat wreed, onnodig en harteloos is?
• dat de vereniging «JagdSchweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze maatschappij naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden uitgevaardigd?