30.10.2026, 03:57

Zoeken

Jachtwet

Verjagen mogen de wildbeheerders nu al: wat de wolvenmotie wil

De commissie van de Ständerat wil kuddebeschermingspersoneel met wapens en niet-dodelijke munitie op wolven afsturen. Verjagen mogen de wildbeheerders nu al. Nieuw zouden gewapende leken in wolvengebied zijn, en het verbod op nachtjacht in het bos moet vervallen.

Redactie Wild beim Wild · 30 oktober 2026

De milieucommissie van de Ständerat (UREK-S) heeft tijdens haar vergadering van 26 en 27 oktober 2026 met 6 tegen 4 stemmen motie 23.3828 van Fabio Regazzi (Mitte, TI) aangenomen, zoals de Parlamentsdienste op 28 oktober meedeelden. De motie eist wettelijke grondslagen voor “drijfjachten door kudde-patrouilles” tegen wolven, “inclusief het gebruik van wapens met niet-dodelijke munitie voor het kuddebeschermingspersoneel”, en financiering door de Bond. Dat klinkt als een zacht instrument. In werkelijkheid is verjaging met rubberhagel allang gangbare praktijk. Wat de motie nieuw brengt, is iets anders: vuurwapens in handen van kuddebeschermingspersoneel en vrijwilligers.

Wat de motie eist

De motietekst is kort. De Bondsraad moet “in de jachtwet de noodzakelijke rechtsgrondslagen scheppen voor het uitvoeren van verjagingsmaatregelen tegen wolven op alpen of weiden” en “de bijbehorende financiering” regelen, “in het bijzonder de mogelijkheid van drijfjachten door kudde-patrouilles, inclusief het gebruik van wapens met niet-dodelijke munitie voor het kuddebeschermingspersoneel”.

In de toelichting wordt Regazzi duidelijker. Hekken en kuddebeschermingshonden werkten “slechts beperkt” en hadden “een eerder ongunstige kosten-batenverhouding”. Het doel is “om bij de wolf opnieuw angst voor de mens op te wekken”. Daarvoor zijn “regelmatig acties om de wolven te verdrijven” nodig, die “uitzonderingen op geldende wetten en veel vrijwilligers vereisen, die geselecteerd, getraind en vergoed moeten worden”.

Regazzi diende de motie op 15 juni 2023 nog als lid van de Nationalrat in. De Nationalrat nam haar op 19 juni 2025 aan met 95 tegen 87 stemmen, bij 4 onthoudingen. Nu heeft ook de voorberatende commissie van de Ständerat ingestemd. De commissiemeerderheid acht dergelijke maatregelen "noodzakelijk om landbouwhuisdieren beter tegen wolvenaanvallen te beschermen en de alpenlandbouw te versterken".

Verjaging bestaat al, alleen niet door leken

De doorslaggevende zin staat in het standpunt van de Bundesrat van 30 augustus 2023: "De kantonale jachtpolitieorganen beschikken nu al over een vergunning voor het dragen van wapens." En verder: "Ervaringen in de kantons met het gebruik van rubberhagel tegen wolven laten zien dat deze munitie alleen effectief is op een afstand van minder dan 25 meter. Zulke dichte wolvenontmoetingen komen echter zo zelden voor dat deze verjagingsmethode nauwelijks doelmatig lijkt."

Met andere woorden: de wildbeheerders verjagen wolven nu al met niet-dodelijke munitie. Ticino heeft dat onlangs zelf bevestigd. In zijn antwoord van 7 oktober 2026 op de Interrogazione 48.26 over wolven in bebouwd gebied stelt de Staatsrat vast dat de wildbeheerders bij herhaalde waarnemingen cameravallen en patrouilles inzetten en verjagingsschoten met niet-dodelijke munitie kunnen afgeven (zie Tessin-Ticker van 16 oktober).

De motie vindt de verjaging dus niet uit. Ze verschuift haar. Weg van de staatsloze wildbeheerders, naar "kuddebeschermingspersoneel" en "vrijwilligers". Precies op dat punt zegt de Bundesrat nee. Rubberhagel wordt afgevuurd uit wapens "waaruit op elk moment ook dodelijke munitie kan worden afgevuurd". De federale wapenwet verbiedt "op uitzonderingen na (bijv. leger, politie)" het meevoeren en gebruiken van zulke wapens in de openbare ruimte. Voor een kuddepatrouille zou deze grens moeten vallen.

Wie patrouilleert, en wie controleert?

De motie laat open wie het "kuddebeschermingspersoneel" levert. Herders? Alpenboerenfamilies? Of recreatieve jagers, die toch al gewapend zijn en in Graubünden, Wallis en Ticino al worden ingezet voor wolvenregulering? Ticino betaalt hen daarvoor 500 frank per gedode wolf.

Niemand kan in het veld controleren of er rubberhagel of loodhagel in een jachtgeweer zit. Regazzi schrijft zelf in de toelichting dat zijn maatregel «uitzonderingen op geldende wetten» vereist. Voor de wolf zou dat betekenen: meer gewapende mensen in zijn leefgebied, 's nachts, op alpenweiden waar het nazoeken van gewond wild moeilijk is en getuigen ontbreken. Dat onder zulke omstandigheden verjaging kan uitmonden in stroperij, is geen theoretisch risico. Van de 128 dood aangetroffen wolven tussen 1998 en augustus 2023 waren volgens de SRF-«Rundschau» 19 illegaal gedood of eerder illegaal beschoten, meer dan één op de zeven; het BAFU bevestigde de cijfers.

Daar komt de effectiviteit nog bij. Als rubberhagel alleen binnen 25 meter werkt, zoals de Bondsraad zelf vaststelt, dan levert een patrouille op een uitgestrekte alpenweide weinig op. Wat het wel oplevert, is onrust voor alle wilde dieren die daar leven, en voor de kudde zelf.

De Bond levert het argument tegen de afschot meteen zelf mee

Opmerkelijk is wat de Bond zelf vaststelt. Volgens een tussentijds overzicht van het BAFU van eind mei 2025, dat Keystone-SDA als context bij het debat meelevert, ligt het aantal gedode landbouwhuisdieren na het hoogtepunt van 2022 weer op het niveau van 2021, wat het bureau onder meer toeschrijft aan hogere financiële middelen voor kuddebescherming. In het debat in de Nationale Raad van juni 2025 zei bondsraadslid Albert Rösti dat de bepalingen ter voorkoming van wolvenschade sinds de indiening van de motie zijn aangescherpt, en dat ook milieuorganisaties ze hebben geaccepteerd.

De Gruppe Wolf Schweiz meldde voor het alpseizoen 2026 ongeveer 180 gedode landbouwhuisdieren, tegenover meer dan 400 het jaar ervoor (SRF, 17 oktober 2026). Tegelijkertijd heeft het BAFU volgens zijn overzicht van 4 oktober 2026 al 39 toestemmingen verleend voor preventieve regulering, die 37 roedels in zeven kantons betreffen; in 2025 waren dat volgens SRF 22 roedels. Als kuddebescherming werkt en het aantal gedode dieren daalt, ontbreekt de rechtvaardiging voor preventieve roedelafschot. De wildecoloog Raphaël Arlettaz heeft onlangs uiteengezet dat het afschieten van wolven de voortplanting zelfs aanwakkert. De actuele stand van de afschoten staat in het teller van de wolvenafschotten 2026/27.

Dezelfde zitting: drempelwaarde bevestigd, verbod op nachtjacht moet vervallen

De motie over verjaging was niet de enige wolven- en jachtkwestie van de UREK-S tijdens deze vergadering. De commissie nam met 8 tegen 2 stemmen ook motie 25.4472 van Alex Farinelli (FDP, TI) aan, die een bovengrens voor de wolvenpopulatie eist. Deze is gelijkluidend aan de reeds doorverwezen motie 25.4464 van Regazzi. Aan het Tessijnse kantonale initiatief 26.307 met dezelfde strekking gaf de commissie met 5 tegen 4 stemmen bij 1 onthouding geen gevolg, omdat de kwestie al afgedekt zou zijn. Met 9 tegen 0 stemmen bij 2 onthoudingen adviseert zij bovendien de aanneming van motie 25.4541 van Marianne Maret (Mitte, VS), volgens welke kuddebeschermingshonden voortaan direct op hun eigen alp moeten worden getest in plaats van in een vreemde omgeving. Kuddebescherming wordt dus niet afgewezen, maar omgebouwd, terwijl tegelijkertijd meer wapens het veld in moeten.

Grotendeels onopgemerkt ging een derde beslissing erdoor. Met 10 tegen 1 stemmen diende de commissie een eigen motie in met de titel «Regelingen voor nachtjacht blijven een zaak van de kantons» (26.4710). Daarin wordt geëist dat «de vaststelling van verboden op nachtjacht en de omschrijving van de uitzonderingen ook in de toekomst onder de bevoegdheid van de kantons vallen»; artikel 3ter van de jachtverordening moet «dienovereenkomstig worden aangepast of afgeschaft». Het verbod op nachtjacht in het bos geldt sinds 1 februari 2025 en was volgens het persbericht op verzoek van meerdere kantons en de Conferentie voor bos, wilde dieren en landschap ingevoerd. De commissie wijst een verbod «niet principieel af», maar wil de beslissing aan de kantons overlaten.

Het verbod op nachtjacht had sowieso gaten: als nacht geldt volgens de toelichting van het BAFU en de kantonale uitvoering pas de tijd vanaf een uur na zonsondergang tot een uur voor zonsopgang, buiten het bos geldt het verbod niet, en de nachtelijke aanzitjacht op vos, das en marter blijft in de winter ook in het bos toegestaan. Nu moet zelfs deze minimale bescherming weer aan de kantons worden overgelaten, dus aan precies die instanties waar de recreatieve jagers van oudsher de toon zetten. Voor kantonparlementen die de andere kant op willen, staat een modeltekst tegen de recreatieve jacht in schemering en nacht klaar.

Duiding

De drie besluiten volgen een patroon. Instrumenten die al bestaan, worden als nieuw verkocht (verjaging). Beslissingen die al genomen zijn, worden een tweede keer genomen (drempelwaarde). En beschermingsbepalingen die net pas in werking zijn getreden, worden opnieuw ter discussie gesteld (nachtjacht). Gemeenschappelijk aan alle drie: ze brengen meer wapens, meer jachtdruk en meer beslissingsmacht voor wie toch al schiet.

Vervolgens beslist de plenaire vergadering van de Ständerat (Kantonsraad). Of motie 23.3828 tijdens de wintersessie van 30 november tot 18 december 2026 op de agenda komt, staat nog niet vast; het sessieprogramma was op 30 oktober nog niet gepubliceerd. Neemt de Ständerat de motie aan, dan is zij doorgestuurd en moet de Bundesrat (Zwitserse regering) een wetswijziging uitwerken.

Bronnen

Heb je een tip, een bron of een correctie bij dit artikel? Schrijf ons.

Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers over recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Wilde dieren hebben een stem nodig

Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →