Luzern: vluchtelingen voor de terreur
De natuur jaarlijks beschieten uit plezier in het spelen voor God is geen duurzame regulering, maar een oneerlijke anomalie zonder weerga.
Nu moet een op de drie Hert worden afgeslacht, hoewel men een grotere populatie wenst.
In het kanton Luzern was er in 2010 een geschat hertenbestand van 136 exemplaren. In de afgelopen vier jaar is het aantal herten met circa 80 % gestegen tot 245. Omdat ze andere dieren de ruimte betwisten, moet de populatie tijdelijk sterk worden gedecimeerd, fabuleert Thomas Stirnimann, afdelingshoofd Natuur, Jacht en Visserij Luzern, onlangs in de kantonale krant. Het maakt daarbij niet uit of het kalveren zijn – die neemt men nu zelfs bijzonder graag op de korrel. Geboortes voor het afschot. Veel vlees zit er niet aan het bot.
Tegelijkertijd wenst de heer Stirnimann dat het hertenbestand groeit – alleen mag het niet exploderen, dat mogen enkel de geweren van de recreatieve jagers, zodat dat duidelijk is. De Edelhert is de grootste vrij levende wilde diersoort in Zwitserland.
Ook de edelhertpopulaties lopen in heel Zwitserland in tijden van kantonale jachtfrevel licht gevaar om in hun structuren en gedrag aan flarden geschoten en niet meer beheersbaar te worden. Dagactiviteit en vertrouwdheid moeten behouden blijven. Jachtrust voorkomt bosschade. Het sociale gedrag van het edelhert is hoogontwikkeld. Negatief schoolvoorbeeld is het kanton Graubünden, dat steeds weer nieuwe diervijandige jachtmethoden moet invoeren. Momenteel zijn in Chur twee volksinitiatieven tegen de schandalige praktijken van de recreatieve jagers in behandeling. De afschotselectie tegen elke jachtethiek en dierenwelzijnsgedachte in simpelweg verhogen is symptoombestrijding, die regionaal misschien op korte termijn het bestand verlaagt, maar het probleem op geen enkele manier oplost. Decimering is geen regulering, maar jachtmatige stimulering van het geboortecijfer. De zinloze recreatieve jacht op gezonde Vossen en de vernietiging van hun sociale structuren dienen eveneens slechts het plezier van de knallers.
Niet alleen de verhouding tussen Roofdieren en prooidieren is met name in het kanton Luzern volledig ontspoord. Eén enkele wolf (M20) zou zich daar sinds 2009 af en toe ophouden en minder dan 15 lynxen. Daar hebben de Reeën het al beter. Al 40 jaar ligt hun bestand rond de 7.000. Ook in dit kanton is vrijwel het hele jaar door jachttijd op een of andere wilde diersoort. Elke jachtuitstap is, bij meer dan 2.000 jachtbeoefenaars, een enorme verstoring en belasting voor de gehele dierpopulatie en de bevolking.
De eis van de dierenwelzijnsorganisaties voor een serieus beheer van wilde dieren past bij de geest van de tijd
De recreatieve jacht kent een te lange traditie van mishandeling en schade aan onze eigen cultuur. De recreatieve jagers zetten zich op uiteenlopende manieren in voor de Dierenmishandeling en verstoringen in de natuur. Ze zorgen er steeds weer voor dat de biodiversiteit bij het wild worden verminderd en onnatuurlijke populaties worden bereikt. De jachtstatistieken spreken een duidelijke taal. Meer jachtdruk betekent niet minder wild bij hert, ree, vos, wild zwijn en andere soorten, maar juist meer geboorten.
Men zou de wilde dieren, die vaak ook al in het nauw zitten door het verlies van leefgebied, niet nog extra onnodige stress en leed door recreatieve jagers moeten opleggen. De natuur en onze leefomgeving horen niet op grond van fragiele argumenten zomaar bestreden, verminkt en verbruikt te worden. Wilde dieren zijn geen bronnen voor dierproeven in tijden van welvaart, maar levende wezens die ook gerespecteerd moeten worden.
Herten dragen bij aan de verjonging van het bos en aan de biodiversiteit. Op wildwissels groeien namelijk een veelvoud aan boomzaailingen. Dat is het resultaat van twee studies van het Eidgenössische Forschungsanstalt für Wald, Schnee und Landschaft, die beide in het Zwitserse Nationalpark zijn uitgevoerd. Als herten en reeën al schade in de bossen veroorzaken, dan komt dat doordat de kantonale autoriteiten ze met hun hinderlijke jachtdruk daar opsluiten. Dat deze autoriteiten voornamelijk zelf de veroorzakers van schade zijn, zouden de verantwoordelijken ook eens eerlijk aan de bevolking moeten communiceren. Reeën en herten zijn normaal gesproken overdag actieve grazers zoals schapen en geiten, en wanneer deze wilde dieren voedsel tot zich nemen, is dat geen schade.
Niet de wilde dieren maken het leefgebied van de dieren betwistbaar, maar de landbouwhuisdieren en de mensen. In Luzern zijn er meer varkens dan inwoners (op 390.000 personen komen meer dan 400.000 varkens). wilde zwijnen hebben het paradoxaal genoeg zwaar in het kanton Luzern. In 2014 werden er 6 afgeschoten, hoewel de gezonde dieren geen schade hadden veroorzaakt.
De gezonde verhouding van de biomassa is uit balans
| Paarden
2’967 | Rundvee
149’606 | Varkens
413’967 | Schapen
17’443 | Geiten
4’630 | Kippen
1’089’284 |
|---|
| Herten
245 | Reeën
7’945 | Gemzen
1’557 | Wolf
1 | Lynxen
15 | Wilde zwijnen
25 |
|---|
Zo bedroeg de biomassa van deze overmatige landbouwhuisdieren in 2013 in Luzern 79,5 % (1’677’897). Daarbij komt de bevolking met 20 % (390’000). Daartegenover staat de biomassa van de wilde dieren met slechts 0,5 % (9’788). Dat betekent dat de mens en zijn landbouwhuisdieren, die meestal onder dierenmishandelende omstandigheden worden gefokt, zich verhouden tot de wilde dieren als 99,5 % tot 0,5 %! Een onevenredigheid zonder weerga, die ons te denken zou moeten geven. Dat zijn de echte schades, niet de grazende wilde dieren. Een louter plantaardige voeding voor de mens zou voor deze dieren als een verlossing zijn en zou de ongezonde verhoudingen rechtzetten.
De huidige “recreatieve jacht” verdient de term Jacht al lang niet meer. Treffender zouden ecoterrorisme, manipulatorium, sluipschutterij en driftbevrediging zijn.
Dier- en natuurbeschermers en ook de politiek vinden het steeds meer een groot punt van zorg om de recreatieve jagers te bekritiseren voor hun bijdrage aan het onbehagen van de wilde dieren en de verstoring van hun leefgebieden. In heel Europa erkennen steeds meer mensen dat de recreatieve jacht een wanstaltige praktijk en dierenmishandeling is. In veel landen zijn Jachtverboden, jachtbeperkingen, jachtverboden enzovoort in ontwikkeling of al ingevoerd.
Gerelateerde dossiers en bijdragen:
- Dossier: Het edelhert in Zwitserland
- Dossier: jachtmythes
- Dossier: Jacht en biodiversiteit
- Dossier: Jacht en dierenwelzijn
- Dossier: Het wildbeheerdermodel
- Dossier: Jachtverbod Zwitserland
- Nationaal Park Noordelijk Zwarte Woud wordt jachtvrij
- Alle 53 modelteksten voor jachtkritische initiatieven
Meer over recreatieve jacht: Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Wilde dieren hebben een stem nodig
Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →
