Szwecja: spadek populacji łosi

W Skandynawii większość łosi ginie w okresie polowań.

Polowanie na łosie przyciąga w Szwecji każdego roku 250’000 myśliwych rekreacyjnych do lasu. Naukowcy w Norwegii i Szwecji zbadali, czy łosie dostosowały swoje zachowanie, aby uniknąć tych zagrożeń. Odkryli, że łosie zmieniają swoje zachowanie w trakcie właściwego okresu polowań.

Naukowcy wykorzystali dane GPS z oznakowanych łosi i wilków w połączeniu z danymi o miejscach, w których myśliwi rekreacyjni lub wilki zabiły łosie. Obszar badań rozciąga się wzdłuż granicy szwedzko-norweskiej.

Z wcześniejszych badań wiadomo, że zwierzęta będące ofiarami dostosowują swoje zachowanie, aby unikać drapieżników, na przykład poprzez zwiększoną czujność, zmiany wielkości grupy, wybór środowiska życia, zmiany wzorców poruszania się i aktywności lub sezonowe migracje na dużych obszarach. Dlatego interesujące jest zbadanie zachowania łosi w Szwecji, gdzie wilki na nowo zadomowiły się w krajobrazie.

Badanie pokazuje, że w sezonie polowań łosie unikają w ciągu dnia siedlisk o wysokim ryzyku polowań, ale nie robią tego w nocy ani po zakończeniu sezonu polowań. Jednak łosie nie unikały siedlisk o wysokim ryzyku ze strony wilków niezależnie od pory dnia i roku. Wygląda więc na to, że łowiectwo stanowi największe i najbardziej przewidywalne ryzyko śmierci dla łosi.

Brak reakcji łosi na zagrożenie ze strony ataków wilków wynika prawdopodobnie z faktu, że łowiectwo było w ciągu ostatnich 150 lat największym czynnikiem śmiertelności łosi w Skandynawii. Również dziś łowiectwo pozostaje najczęstszą przyczyną śmierci na większości terenów zamieszkanych przez wilki.

Szwecja wciąż ma najgęstszą populację łosi na świecie, jednak liczby dotyczących corocznie odstrzeliwanych zwierząt pokazują wyraźny trend. Podczas gdy w 1980 roku odstrzelono 175’000 łosi, w zeszłym roku było ich zaledwie 63’000. Powód jest prosty: po prostu nie ma już tyle zwierząt do odstrzału.

Zmiana klimatu jako nowe zagrożenie

Populacja łosi w Szwecji zmniejszyła się w ciągu ostatnich dziesięciu lat o jedną trzecią, co budzi niepokój. Spadek przypisuje się polowaniom oraz skutkom zmiany klimatu. Cieplejszy i bardziej suchy klimat sprawia, że rodzi się mniej i lżejszych łosi. W Ameryce Północnej łoś zniknął już z południowej części swojego zasięgu występowania, natomiast rozprzestrzenił się w kierunku północy. Teraz obserwujemy początek podobnych trendów w Szwecji.

Gorące, suche lata wpływają na łosie negatywnie pod wieloma względami. Gdy latem temperatura przekracza 15 stopni, łoś musi zużywać energię na regulację temperatury ciała. Jednocześnie w ciągu dnia musi szukać cienia, co ogranicza jego możliwości żerowania. Wreszcie w suche, gorące lata pokarm ma niższą wartość odżywczą, co dodatkowo ogranicza liczebność łosi.

• Rozrodczość łosi zmniejszyła się w ciągu 20 lat o 20 do 25 procent.
• Jednocześnie zmniejszyła się waga cieląt. Szczególnie silny spadek naukowcy z SLU odnotowali w 2018 roku, po wyjątkowo gorącym i suchym lecie.
• Choć na pogorszenie rozrodczości może wpływać kilka czynników, wszystko wskazuje na to, że zmiana klimatu odgrywa istotną rolę, mówi Fredrik Widemo.

Chociaż populacji łosi nie grozi jeszcze wyginięcie, istnieje możliwość, że zniknie ona w niektórych regionach Szwecji. Podczas gdy myśliwi rekreacyjni i naukowcy są tym zaniepokojeni, leśnictwo przyjmuje to z zadowoleniem, ponieważ nie zależy mu na wzroście populacji łosi.

RADAR MYŚLIWYCH HOBBYSTÓW

Tropisz ukryte przypadki znęcania się nad zwierzętami, kłusownictwa i/lub przestępczości? Zgłoś nam podejrzane przypadki! Pomóż w wielkim radarze myśliwych hobbystów.

> do formularza