Strefy spokoju dla zwierzyny: szanujmy dzikie zwierzęta

Zwierzęta, które nie zapadają w sen zimowy, muszą w miesiącach zimowych radzić sobie z niskimi temperaturami, masami śniegu oraz skąpym i ubogim w składniki odżywcze pożywieniem.

Oznacza to, że muszą oszczędzać jak najwięcej energii, aby przetrwać zimę. Istnieją różne strategie, aby to osiągnąć: najważniejszą z nich jest spokój. Aby zużywać jak najmniej niezbędnych do życia rezerw, obniża się u nich tętno i temperatura ciała, a zwierzęta pozostają przez dłuższy czas w osłoniętych miejscach, dobrze izolowane gęstym zimowym futrem lub upierzeniem.

Jeśli dzikie zwierzę zostanie spłoszone przez osoby uprawiające sport lub psa, jego tętno przyspiesza. Utrata energii pochłania rezerwy tłuszczu. Jeśli zwierzę musi wielokrotnie uciekać w ciągu całej zimy, może stać się bardziej podatne na choroby, jego sukces rozrodczy może się zmniejszyć, a ono samo może umrzeć z wyczerpania.dzikich zwierząt bardziej podatne na choroby, zmniejszyć się sukces rozrodczy lub może umrzeć z wyczerpania.

Niektóre dzikie zwierzęta mogą przyzwyczaić się do zakłóceń, na przykład wzdłuż oznakowanej, często uczęszczanej trasy. Dzieje się tak w przypadku podobnych, stałych i stosunkowo częstych zakłóceń. Są one dla zwierząt raczej przewidywalne, a przyzwyczajone do nich zwierzęta rzadziej reagują ucieczką i stresem.

Przeciwieństwem tego jest tak zwana sensytyzacja. Występuje ona, gdy dzikie zwierzęta są wielokrotnie narażane na nieprzewidywalny stres. Szczególnie silne reakcje wywołują osoby uprawiające sporty rekreacyjne, które poruszają się szybko. Dzikie zwierzęta uciekają na coraz większe odległości lub całkowicie opuszczają dane obszary. Krytyczne są przede wszystkim nietypowe, nieprzewidywalne trasy, efekty zaskoczenia, zbliżanie się z góry, sytuacje z psami lub hałas. Na terenach dolinnych należy unikać obszarów z krzewami, zagajnikami osłonowymi lub lasem, a na terenach górskich dodatkowo miejsc odsłoniętych ze śniegu, ważnych dla żerowania.

Strefy ciszy zimowej

Strefy ciszy zimowej to obszary, na których ze względu na dobro dzikich zwierząt ogranicza się aktywności rekreacyjne ludzi poprzez zakazy wstępu lub obowiązek poruszania się wyznaczonymi ścieżkami. Dzięki temu dzikie zwierzęta są chronione przed zakłóceniami szczególnie w miesiącach zimowych i mogą zaspokoić swoją zwiększoną potrzebę spokoju.

Stref zimowego spokoju nie wolno wkraczać w okresach od 15 grudnia do 15 kwietnia (obszary górskie) oraz od 1 stycznia do 31 marca (zbocza po stronie doliny Renu), z wyjątkiem wyznaczonych korytarzy. Dzięki wyznaczeniu korytarzy często uczęszczane zimowe szlaki piesze, narciarskie i trasy skiturowe pozostają dostępne.

Kontrole stref zimowego spokoju przeprowadzane są przez strażników przyrody, Urząd ds. Środowiska przy wsparciu policji, a także przez nadzorców łowieckich. Za naruszenie rozporządzenia dotyczącego stref zimowego spokoju mogą zostać nałożone dotkliwe grzywny.

Mapy i dalsze informacje

Kto zamierza udać się poza oficjalnymi zimowymi trasami na tereny nietknięte, musi w każdym przypadku uwzględnić oznakowanie znajdujące się na miejscu. Najlepiej zaplanować taką wycieczkę, wcześniej dokładnie studiując trasę w internecie. Należy to, obok analizy prognozy pogody i zagrożenia lawinowego, do przygotowań do każdej wycieczki narciarskiej lub na rakietach śnieżnych. Po drodze należy w miarę możliwości omijać dzikie zwierzęta i tak dobierać czas własnej aktywności, aby nie niepokoić zwierząt w porze zmierzchu. Przy zjazdach lub schodzeniu zaleca się ponadto stosowanie „zasady lejka”, która zawdzięcza swoją nazwę zwężającej się lejkowato przestrzeni ruchu, wykorzystywanej wraz ze zmniejszającą się wysokością podczas zjazdu lub zejścia, bez niepokojenia dzikich zwierząt.

Uszanuj swoje granice: Cztery zasady

Znana w krajach niemieckojęzycznych kampania informacyjna „Uszanuj swoje granice” sformułowała cztery odpowiednie zasady zachowania podczas uprawiania sportów zimowych z poszanowaniem przyrody:

Przestrzegaj stref zimowego spokoju: Oferują one dzikim zwierzętom przestrzeń schronienia.

Pozostań na szlakach i wyznaczonych trasach: Na regularnie uczęszczanych trasach dzikie zwierzęta mogą przyzwyczaić się do ludzi.

Unikaj skrajów lasu, pasów ochronnych przed wiatrem i wolnych od śniegu powierzchni: Chętnie przebywają tam dzikie zwierzęta.

Prowadź psa na smyczy: Dzikie zwierzęta uciekają przed swobodnie biegającymi psami.

Informacje w internecie dostępne są pod adresem: www.wildruhezonen.ch oraz www.respektiere-deine-grenzen.ch