Kantonalna inicjatywa ludowa: Kanton Solura

«O profesjonalną ochronę dzikich zwierząt»

Inicjatywa konstytucyjna w formie opracowanego projektu

Na podstawie art. 29 i następnych Konstytucji Kantonu Solura z 8 czerwca 1986 roku oraz ustawy o prawach politycznych

Zlozona przez komitet inicjatywy [data zlozenia]

tekście inicjatywy

Niżej podpisane osoby uprawnione do głosowania w Kantonie Solura składają następującą inicjatywę konstytucyjną:

Konstytucja Kantonu Solura z 8 czerwca 1986 r. zostaje uzupełniona o następujące paragrafy:

§ [nowy] Profesjonalna ochrona dzikich zwierząt

1 Wykonywanie polowania przez osoby prywatne (łowiectwo rewirowe, łowiectwo rekreacyjne) jest zakazane na całym terytorium kantonu Solura. Istniejące umowy dzierżawy terenów łowieckich między kantonem a towarzystwami łowieckimi nie będą odnawiane.

2 Ochrona, opieka oraz, w razie konieczności, regulacja populacji dzikich zwierząt należą wyłącznie do wykwalifikowanych specjalistek i specjalistów ds. zarządzania dziką fauną, zatrudnionych przez kanton.

3 Odstrzał dzikich zwierząt jest dopuszczalny jedynie jako środek ostateczny, gdy wszystkie inne odpowiednie środki zapobiegania szkodom lub odwrócenia zagrożenia zostały wyczerpane lub okazały się niewystarczające. Wymaga on uprzedniej zgody Komisji ds. Dzikich Zwierząt.

4 Kanton powołuje niezależną Komisję ds. Dzikich Zwierząt, w skład której wchodzą przedstawicielki i przedstawiciele organizacji ochrony zwierząt i przyrody, nauki oraz właściwych organów. Komisja nadzoruje zarządzanie dziką fauną i podejmuje decyzje w sprawie środków regulacyjnych.

5 Kanton wspiera naturalną regulację populacji dzikich zwierząt, łączenie siedlisk oraz koegzystencję człowieka i dzikiej fauny.

6 Kanton zapewnia finansowanie zarządzania dziką zwierzyną niezależnie od wpływów z dzierżawy terenów łowieckich.

7 Szczegoly reguluje ustawa.

§ [nowy] Ochrona zagrożonych i chronionych gatunków dzikich zwierząt

1Kanton rezygnuje z regulacji populacji chronionych gatunków dzikich zwierząt na podstawie art. 7a ustawy federalnej o łowiectwie i ochronie dziko żyjących ssaków i ptaków oraz nie wydaje pozwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt chronionych gatunków na podstawie art. 12 ust. 2 tej ustawy, w szczególności w odniesieniu do wilka, rysia, niedźwiedzia, bobra, wydry, szakala złocistego, orła przedniego, tracza nurogęsia oraz innych gatunków chronionych na mocy prawa federalnego. Zastrzeżenie dotyczy ustępu 3.

2 Stawia na wspieranie koegzystencji człowieka i dzikich zwierząt, pasywne zapobieganie szkodom, ekologiczną rewaloryzację siedlisk oraz naukowe monitorowanie obecności dzikich zwierząt.

3 Zastrzega się możliwość podjęcia działań wobec pojedynczych dzikich zwierząt, które stanowią bezpośrednie i poważne zagrożenie dla ludzi. Działania te należy ograniczyć do minimum i przeprowadzać je przez właściwą jednostkę specjalistyczną kantonu.

4 Kanton aktywnie działa w ramach współpracy międzykantonalnej oraz wobec władz federalnych na rzecz ochrony i zachowania zagrożonych gatunków dzikich zwierząt.

Przepis przejściowy

1 Rada Rządowa wydaje niezbędne przepisy wykonawcze w ciągu dwóch lat od przyjęcia niniejszej zmiany konstytucji.

2 Istniejące umowy dzierżawy terenów łowieckich wygasają wraz z kolejnym zwyczajnym odnowieniem umowy, jednak najpóźniej w ciągu pięciu lat od wejścia w życie ustawodawstwa wykonawczego.

3 Rada Rządowa zapewnia ciągłość zarządzania dziką zwierzyną w okresie przejściowym i reguluje finansowanie po zniknięciu wpływów z dzierżawy terenów łowieckich.

Objaśnienia

1. Sytuacja wyjściowa

Kanton Solura obejmuje 791 km² i liczy około 290’000 mieszkańców. Rozciąga się wzdłuż południowego podnóża Jury oraz rzeki Aare, od Olten przez Solurę aż po Grenchen. Powierzchnia kantonu to mieszanka górskiego krajobrazu Jury (Weissenstein, Balmberg), użytkowanych rolniczo terenów Mittellandu oraz aglomeracji wzdłuż Aare. Kanton ma wydłużony kształt geograficzny i obejmuje kilka różnych obszarów krajobrazowych, co jest szczególnie istotne dla łączności siedlisk dzikich zwierząt.

Łowiectwo rekreacyjne w Solurze jest zorganizowane jako łowiectwo rewirowe. Regale łowieckie przysługują kantonowi. Departament Gospodarki Narodowej wydzierżawia rewiry łowieckie towarzystwom łowieckim na okresy ośmioletnie (§ 5 JaG); obecny okres dzierżawy trwa od 2021 do 2028 roku. Towarzystwa łowieckie w Solurze, podobnie jak we wszystkich kantonach stosujących łowiectwo rewirowe, stanowią zamknięte kręgi, które dzierżawią prawo do zabijania dzikich zwierząt, a ich skład i działalność są w dużej mierze ukryte przed opinią publiczną (por. Psychologia łowiectwa w kantonie Solura a także krytyczną analizę wykształcenia łowieckiego na wildbeimwild.com).

Twierdzenie, że bez łowiectwa rekreacyjnego równowaga ekologiczna załamie się, zostało empirycznie obalone przez model genewski funkcjonujący od ponad 50 lat. Solura ma wprawdzie większą powierzchnię niż Genewa (791 km² wobec 282 km²), jednak podstawowa zasada profesjonalnego zarządzania dzikimi zwierzętami skaluje się proporcjonalnie: większa powierzchnia wymaga więcej specjalistów, ale nie zmienia to samego systemu.

Równocześnie na poziomie federalnym coraz więcej chronionych gatunków dzikich zwierząt znajduje się pod presją. Presja polityczna na gatunki takie jak ryś, bóbr, wydra i szlachar nieustannie wzrasta (por. analiza polityki łowieckiej na wildbeimwild.com).

2. Wzór do naśladowania: kanton Genewa

19 maja 1974 roku ponad 70 procent głosujących w kantonie Genewa opowiedziało się za zniesieniem milicyjnego łowiectwa rekreacyjnego. Doświadczenia od czasu wprowadzenia zakazu łowiectwa rekreacyjnego są jednoznaczne:

Bioróżnorodność znacznie wzrosła. Liczba zimujących ptaków wodnych wzrosła wielokrotnie z kilkuset do około 30 000. Genewa jest dziś domem dla największej populacji zająca szaraka oraz jednej z ostatnich populacji kuropatwy w Szwajcarii.
Populacja saren ustabilizowała się na zdrowym poziomie, przy rocznym specjalnym odstrzale przeprowadzanym przez profesjonalnych strażników przyrody wynoszącym zaledwie od 20 do 36 zwierząt.
Zakaz obowiązuje nieprzerwanie od ponad 50 lat. Genewa nigdy go nie zniosła. Całkowite koszty wynoszą około 1,2 miliona franków rocznie, czyli około 2,40 franka na mieszkańca. Efektywność genewskiego modelu widać w bezpośrednim porównaniu: profesjonalny strażnik przyrody w Genewie potrzebuje na sanitarny odstrzał dzika średnio 8 godzin i maksymalnie 2 naboi. Myśliwy rekreacyjny w kantonie Zurych potrzebuje na to 60 do 80 godzin i do 15 naboi. Zagęszczenie zająca szaraka w Genewie wynosi 17,7 osobnika na 100 hektarów (najwyższe w Szwajcarii), podczas gdy w kantonie Zurych zaledwie 1,0 na 100 hektarów (por. Weryfikacja faktów – Rada Rządowa Zurychu).

Szczegółowy opis znajduje się w dossier «Genewa a zakaz polowan» na wildbeimwild.com.

3. Koncepcja: profesjonalna ochrona dzikich zwierząt zamiast łowiectwa rekreacyjnego

Inicjatywa zastępuje łowiectwo rekreacyjne profesjonalnym zarządzaniem dziką fauną według modelu strażników przyrody:

Kompetencja fachowa zamiast rozrywki w czasie wolnym. Profesjonalni zarządcy dzikich zwierząt działają na podstawie naukowej, w ramach kantonalnego zlecenia świadczenia usług.

Zasada ostatecznego srodka (ultima ratio). Odstrzał jest dopuszczalny tylko wtedy, gdy wyczerpano wszystkie środki nieletalne.

Demokratyczna kontrola sprawowana przez komisję ds. dzikich zwierząt. Niezależna komisja zapobiega temu, by presja polityczna rozmywała zarządzanie dzikimi zwierzętami.

Naturalna samoregulacja jako zasada przewodnia. Doswiadczenia z Genewy, z parkow narodowych oraz z licznych naukowych Badania dowodzi: populacje dzikich zwierząt w większości przypadków regulują się samodzielnie.

4. Dlaczego Solura?

Solura nadaje się do wprowadzenia profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt z kilku powodów:

Poludniowe podnoze Jury jako kluczowy region ekologiczny. Solura leży u południowego podnóża Jury, jednego z najważniejszych regionów dzikiej przyrody w Szwajcarii. Ryś jest gatunkiem rodzimym w Jurze Solurskiej, wilk przemierza ten obszar, a bóbr jest obecny wzdłuż rzeki Aare i jej dopływów. Fragmentowany krajobraz między Jurą a Midlandem wymaga profesjonalnej, transgranicznej koordynacji, której system łowiectwa rewirowego nie jest w stanie zapewnić.

3’000 podpisow w ciagu 18 miesiecy. Próg liczby podpisów jest osiągalny. W kantonie liczącym około 290’000 mieszkańców, z ośrodkami miejskimi takimi jak Solura, Olten i Grenchen, zbiórka podpisów jest dobrze organizowalna.

Łowiectwo rewirowe jako slabosc koncepcyjna. System łowiectwa rewirowego w Solurze funkcjonuje tak jak we wszystkich kantonach z łowiectwem rewirowym: rewiry trafiają do zamkniętych towarzystw łowieckich. Mieszkańcy nie mają żadnego wpływu na to, kto i jakie dzikie zwierzęta zabija w ich gminie. Inicjatywa przywraca tę kontrolę mieszkańcom.

Kanton mieszany między miastem a wsią. Solura ma zarówno ośrodki miejskie (aglomeracja Olten-Solura), jak i tereny wiejskie (Thal, Gäu, Bucheggberg). Ta różnorodność sprawia, że kanton ten, podobnie jak Bazylea-Okręg, stanowi przekonujący przypadek testowy: jeśli profesjonalna ochrona dzikich zwierząt sprawdzi się tutaj, sprawdzi się w każdym kantonie na Płaskowyżu Szwajcarskim.

Sasiedztwo z Bazylea.Gdyby Bazylea-Landschaft przyjela rownolegla inicjatywe przyjąć, wraz z Solurą powstałby spójny obszar od Renu aż po rzekę Aare, w którym praktykowana byłaby profesjonalna ochrona dzikich zwierząt. Ta perspektywa ma istotne znaczenie dla łączności siedlisk dzikich zwierząt oraz dla politycznego sygnału (por. wildbeimwild.com o dzikich zwierzętach na terenach zabudowanych).

5. O tekście inicjatywy

Tekst inicjatywy odpowiada wariantowi łowiectwa rewirowego (jak w BL i SH). Kompetencja kantonalna jest bezsporna: art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o polowaniu (JSG), trzy równorzędne systemy łowieckie, ponad 50 lat niekwestionowanej praktyki w Genewie. Istniejące umowy dzierżawy terenów łowieckich wygasną wraz z kolejnym regularnym odnowieniem umowy, najpóźniej w ciągu pięciu lat. Ponieważ czynsze dzierżawne w Solurze trafiają do kantonu, ustęp 6 zobowiązuje kanton do finansowania zarządzania dzikimi zwierzętami niezależnie od tych wpływów.

Drugi paragraf dotyczący ochrony gatunków chronionych jest szczególnie istotny dla Solury: ryś żyje w jurze solurskiej (Weissenstein, Balmberg) od lat. Bóbr zasiedla rzekę Aare i jej dopływy. Pojedyncze wilki przemierzają ten teren. Konstytucyjna rezygnacja z ochrony przed prewencyjną regulacją byłaby sygnałem wykraczającym poza granice kantonu (por. Analiza polityki wobec wilka na wildbeimwild.com).

6. Skutki kosztowe: konkretny budzet dla Solury

Dla Solury, o powierzchni 791 km² i około 290’000 mieszkańcach, wynika następujące szacowanie kosztów:

Koszty personalne: 360’000 do 560’000 franków rocznie. Wymagane są 3 do 4 pełnych etatów. Solura jest z powierzchnią 791 km² prawie trzykrotnie większa od Genewy (282 km²). Jeden pełny etat kosztuje wraz z kosztami dodatkowymi ok. 120’000 do 140’000 franków rocznie.

Koszty rzeczowe: 80’000 do 120’000 franków rocznie. Sprzęt, pojazdy, urządzenia do płoszenia, infrastruktura monitoringowa, ogrodzenia elektryczne, praca z opinią publiczną.

Odszkodowania za szkody: 50’000 do 100’000 franków rocznie. Głównie szkody wyrządzane przez dziki w rolnictwie oraz szkody zgryzowe w lesie.

Rekompensata za utracone wpływy z dzierżawy: od 100’000 do 200’000 franków rocznie. Czynsze dzierżawne trafiają obecnie do kantonu. Część tego ubytku jest tutaj uwzględniona.

Koszty całkowite: 590’000 do 980’000 franków rocznie (brutto). Odpowiada to około 2.05 do 3.40 franka na mieszkańca rocznie.

Naprzeciw temu stoją oszczędności: brak zarządzania dzierżawą łowiecką, brak egzaminów łowieckich, brak nadzoru łowieckiego. Netto dodatkowe koszty prawdopodobnie wyniosą 300’000 do 600’000 franków rocznie, co odpowiada okolo 1.05 do 2.05 franka na mieszkańca (por. Weryfikacja mitow łowieckich na wildbeimwild.com).

Utracone wpływy

Wraz ze zniesieniem łowiectwa rekreacyjnego odpadają wpływy z dzierżawy łowisk w ramach łowiectwa rewirowego, szacowane na 300’000 do 500’000 franków rocznie. Przeciwstawiają się im jednak nigdy nierozliczone koszty zewnętrzne łowiectwa milicyjnego (wypadki z udziałem dzikich zwierząt, szkody zgryzowe w lasach ochronnych spowodowane polowaniami, nakłady administracyjne, interwencje policji i sądów), które prawdopodobnie znacznie przewyższają te wpływy. W kantonie Genewa wpływy te nie istnieją od 1974 roku, bez problemów finansowych: przed wprowadzeniem zakazu polowań aktywnych było ponad 400 myśliwych rekreacyjnych, dziś trzy pełne etaty wykonują tę samą pracę lepiej. Sanitarne i terapeutyczne odstrzały wykonywane przez profesjonalnych strażników przyrody to nie to samo co regulacyjne polowania oparte na myśliwskich przesądach lub błędnie rozumianym „kontakcie z naturą” myśliwych rekreacyjnych. Rachunek pełnych kosztów pokazuje: łowiectwo milicyjne kosztuje podatnika znacznie więcej, niż przynosi (por. „Co łowiectwo rekreacyjne naprawdę kosztuje Szwajcarię” na wildbeimwild.com).

Myśliwi rekreacyjni w polityce głosują przeciwko ochronie przyrody. Lobby łowiectwa rekreacyjnego systematycznie zwalcza kwestie różnorodności biologicznej i ochrony gatunków. W 2024 roku zwalczało inicjatywę na rzecz różnorodności biologicznej (63 procent głosów na nie). W 2020 roku współtworzone przez nie prawo łowieckie zostało odrzucone w głosowaniu (51,9 procent głosów na nie). W 2016 roku tycyński związek myśliwych storpedował park narodowy Parc Adula. W okresie legislacyjnym 2015–2019 myśliwi rekreacyjni w parlamencie w wiekszosci przeciwko kwestiom srodowiskowym. Kto twierdzi, że myśliwi rekreacyjni są obrońcami przyrody, ignoruje ich zachowanie w głosowaniach (por. Tesynski Zwiazek Myśliwych: 30 lat nonsensu oraz Dossier kosztowe).

7. Zgodność z prawem wyższego rzędu

Inicjatywa jest zgodna z prawem federalnym. Art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie zwierząt i polowaniu (JSG), trzy równorzędne systemy łowieckie, ponad 50 lat niekwestionowanej praktyki w Genewie. Zakończenie umów dzierżawy łowisk poprzez ich nieodnowienie nie narusza gwarancji własności, ponieważ chodzi o terminowe umowy publicznoprawne, co do których nie istnieje prawo do ich odnowienia. Art. 7a JSG umożliwia prewencyjną regulację, ale jej nie nakazuje. To samo dotyczy zezwoleń na odstrzał pojedynczych zwierząt zgodnie z art. 12 ust. 2 JSG. Inicjatywa zachowuje jedność materii.

8. Wyprzedzenie przewidywalnych zarzutów

„Solura jest prawie trzykrotnie większa od Genewy”

Fakty: Większa powierzchnia wymaga większej liczby fachowców (3 do 4 zamiast około 3 pełnych etatów), ale nie zmienia to podstawowej zasady. Koszty skalują się proporcjonalnie, a koszty na mieszkańca pozostają na poziomie 1,05 do 2,05 franka na mieszkańca, ponieważ Solura z około 290’000 mieszkańcami ma wystarczającą bazę demograficzną.

Krotka formula komunikacyjna: „Większa powierzchnia wymaga więcej fachowców. Ale przy około 290’000 mieszkańcach kosztują oni około 1 do 2 franków na osobę rocznie.”

„Wpływy z dzierżawy zostaną utracone”

Fakty: Czynsze dzierżawne w Solurze trafiają do kantonu i są marginalne w budżecie kantonalnym. Inicjatywa zapewnia finansowanie zarządzania dzikimi zwierzętami niezależnie od tego. A dzikie zwierzęta nie będą już zabijane dla rozrywki.

Krotka formula komunikacyjna: „Wpływy z dzierżawy to drobne w budżecie kantonalnym. Ochrona przyrody jest zapewniona, a zwierzęta żyją.”

«Towarzystwa łowieckie wykonuja cenna prace»

Fakty: Towarzystwa łowieckie wypełniają obowiązek umowny jako świadczenie wzajemne za prawo do zabijania dzikich zwierząt. W profesjonalnym systemie te zadania są lepiej umiejscowione: przy lepszym wykształceniu i bez systemowo wbudowanego konfliktu interesów łowiectwa rekreacyjnego (por. Psychologia łowiectwa w kantonie Solura).

Krotka formula komunikacyjna: «Towarzystwa łowieckie nie świadczą pracy przymusowej. Wypełniają obowiązek umowny za prawo do zabijania. Specjaliści potrafią to lepiej.»

9. Podsumowanie

Ta inicjatywa daje mieszkańcom kantonu Solura możliwość opowiedzenia się za nowoczesnym, opartym na dowodach zarządzaniem dziką fauną. Położenie u południowego podnóża Jury, gdzie występują ryś, bóbr i wilk, sprawia, że profesjonalna ochrona dzikich zwierząt staje się konkretną koniecznością. Koszty w wysokości od 1,05 do 2,05 franka na mieszkańca są umiarkowane, podstawa prawna jest zapewniona, a próg 3000 podpisów w ciągu 18 miesięcy jest osiągalny.

Komitet inicjatywy «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt»

[Imie 1], [Imie 2], [Imie 3] …

(Członkowie komitetu zgodnie z prawem kantonalnym, zamieszkali w kantonie Solura)

Adres kontaktowy: [Adres komitetu]

Zalacznik: Dalsza dokumentacja

Model genewski w szczegolach: wildbeimwild.com/dossiers/genf-und-das-jagdverbot

Badania naukowe: wildbeimwild.com/studien-ueber-die-auswirkung-der-jagd-auf-wildtiere-und-jaeger

Łowiectwo w Szwajcarii: wildbeimwild.com/warum-die-hobby-jagd-in-der-schweiz-kein-naturschutz-ist

Psychologia łowiectwa w kantonie Solura: wildbeimwild.com: Psychologia łowiectwa w kantonie Solura

Psychologia łowiectwa rekreacyjnego: wildbeimwild.com/category/psychologie-jagd

Dossier o wilku: wildbeimwild.com/dossiers/wolf-in-der-schweiz-fakten-politik-und-die-grenzen-der-jagd

Dzikie zwierzęta i drapieżniki: wildbeimwild.com/category/wildtiere. Informacje o dzikich zwierzętach, drapieżnikach oraz o koegzystencji ludzi i dzikich zwierząt.

Mity łowieckie: wildbeimwild.com/dossiers/jagdmythen. Sprawdzenie faktów dotyczących najczęstszych twierdzeń lobby łowiectwa rekreacyjnego.

Kantonalna inicjatywa ludowa Bazylea-Miasto: Tekst wzorcowy inicjatywy w kantonie Bazylea-Miasto

Uwaga dotyczaca procedury

Komitet inicjatywy przed rozpoczęciem zbiórki podpisów składa tekst inicjatywy do wstępnej weryfikacji w kancelarii stanowej kantonu Solura. Do powstania inicjatywy wymagane jest 3’000 ważnych podpisów. Termin zbiórki wynosi 18 miesięcy od dnia publikacji w dzienniku urzędowym. Warunki złożenia regulowane są przez kantonalną ustawę o prawach politycznych.

Briefing strategiczny dla aktywistek i aktywistów

Inicjatywa ludowa «Na rzecz profesjonalnej ochrony dzikich zwierząt», kanton Solura Wewnętrzny dokument roboczy, stan na marzec 2026

Podsumowanie

Solura jest trzecim kantonem z łowiectwem rewirowym w tej serii (po BL i SH) i ma strategiczne znaczenie jako pomost między Bazyleą a Mittellandem. Położenie u południowego podnóża Jury sprawia, że paragraf o ochronie gatunków jest szczególnie istotny (ryś, bóbr, wilk). Próg 3000 podpisów w ciągu 18 miesięcy jest osiągalny, a koszt na mieszkańca w wysokości od 1,05 do 2,05 franka jest korzystny.

1. Dlaczego Solura?

Poludniowe podnoze Jury jako kluczowy region. Ryś żyje w Jurze Solurneńskiej, bóbr nad Aarą, wilk przemierza ten teren. Profesjonalne zarządzanie dzikimi zwierzętami nie jest tu abstrakcją.

Sasiedztwo z Bazylea. Sukces w Solurze wspólnie z Bazyleą-Landschaft stworzyłby spójny obszar od Renu aż po Aarę.

Kanton mieszany. Miejski (Olten, Solura, Grenchen) i wiejski (Thal, Gäu). Idealny przypadek testowy dla Mittellandu.

3’000 podpisow w ciagu 18 miesiecy. Wykonalne przy wsparciu zwiazkow.

2. Wnioski z Zurychu

Błąd Zurychu 1: Konfrontacyjny tytuł. Nasz tytuł «Za profesjonalną ochroną dzikich zwierząt» jest pozytywny.

Błąd Zurychu nr 2: argument kosztowy pozostał bez odpowiedzi. Nasza inicjatywa zawiera szczegółowe wyliczenie budżetowe: od 1,05 do 2,05 franka na mieszkańca.

Błąd Zurychu 3: Brak poparcia partii. Kontakty z SP, Zielonymi i GLP nalezy nawiazac wczesnie.

3. Strategia komunikacji: trzy kluczowe przekazy

«Genewa pokazuje to od 50 lat. To, co działa tam, działa też tutaj.»

«Profesjonalnie zamiast hobbystycznie. Specjaliści zamiast strzelców rekreacyjnych».

«Około 1 do 2 franków na osobę rocznie. To jak pół kawy.»

4. Analiza przeciwników

Towarzystwa łowieckie są lokalnie zakorzenieni i będą walczyć przeciwko utracie swoich dzierżawionych rewirów. Kampania musi pozostać rzeczowa i podkreślać zapewnione finansowanie.

Kanton będzie argumentował utratą dochodów z dzierżawy. Odpowiedź: są marginalne, a oszczędności w administracji łowieckiej częściowo je rekompensują.

Argument kosztowy można dobrze obalić przy kwocie od 1,05 do 2,05 franka na mieszkańca. To mniej niż w Genewie (2,40 franka).

5. Harmonogram

Faza	Treść	Ramy czasowe
Utworzenie komitetu i wstępna weryfikacja tekstu	skonsultować się z prawnikiem/prawniczką; zrekrutować członków komitetu zgodnie z prawem kantonalnym, zamieszkałych w kantonie Solura	Miesiąc 1–3
Złożenie do wstępnej weryfikacji	Kancelaria Stanu Solura	Miesiąc 3–4
Publikacja i rozpoczęcie zbiórki podpisów	Termin 18 miesiecy; cel: 3500+ podpisow jako bufor	Miesiąc 4
Kontakty z partiami i budowa koalicji	SP, Zieloni, GLP; wlaczyc zwiazki ochrony przyrody	Miesiąc 1–12
Złożenie podpisów	Kancelaria Panstwowa, weryfikacja urzedowa	Miesiac 20–22
Debata w Radzie Kantonu	Zakotwiczenie parlamentarne; praca z mediami	Miesiac 23–30
Kampania przed głosowaniem	Finalna mobilizacja, infografiki, obecnosc medialna	Miesiąc 30–36

6. Materiały kampanijne

Dossier genewskie jako centralna argumentacja.
Psychologia łowiectwa w kantonie Solura jako materiał uzupełniający.
Media lokalne: Solothurner Zeitung, Oltner Tagblatt, Grenchner Tagblatt, Tele M1.
Infografika: porównanie kosztów SO/GE, ryś w Jurze Solurneńskiej jako element wizualny.

7. Dalsze źródła

Ten dokument jest przykładowym tekstem IG Wild beim Wild. Może być swobodnie wykorzystywany i dostosowywany do warunków panujących w kantonie Solura przez aktywistki i aktywistów, organizacje lub komitety inicjatywne.

Sprawdzenie faktów: Twierdzenia lobby łowiectwa rekreacyjnego

Broszura «Die Jagd in der Schweiz schützt und nützt» (Łowiectwo w Szwajcarii chroni i przynosi korzyści) autorstwa JagdSchweiz czyta się jak prospekt reklamowy, jednak kluczowe twierdzenia nie wytrzymują weryfikacji faktów. Dziesięć narracji pod lupą, od „zadania państwowego” przez „różnorodność gatunkową” po „80 % poparcia”: Dossier: Sprawdzenie faktów broszury JagdSchweiz →