Welke kwalificaties heeft een jachtpresident in Zwitserland nodig?

De rol van jachtpresidenten is in deze tijd steeds omstredener.

Steeds meer mensen stellen de ethische, ecologische en sociale aspecten van de recreatieve jacht ter discussie.

Men wordt geen jachtpresident omdat men een bijzonder ecologische of eerbare recreatieve jager is. Integendeel, Claudio Zali is een Zwitserse advocaat, politicus en staatsraad in Bellinzona. Hij heeft het al jaren geleden behoorlijk goed samengevat. Hij heeft de voormalige jachtpresident van Ticino en huidig bestuurslid van de vereniging JagdSchweiz al jaren geleden in de krant beschreven als een verpersoonlijking van arrogantie, gebrek aan rechtsbewustzijn en egoïsme. De nieuwe jachtpresident van Ticino lijkt een vriend van de trofeejacht te zijn, zoals een blik op zijn bureau laat zien.

Tegen de jachtpresident in Graubünden, die eveneens bestuurslid is van JagdSchweiz, zijn al aangiftes ingediend. Hijzelf noemt de recreatieve jacht Ziekte, waarvan hij niet genezen kan worden. De jachtpresident van de Graubündense recreatieve jagers doet altijd alsof de Graubündense recreatieve jagers niets kunnen – behalve geweld. En dat zou ethisch moeten zijn? In het kanton Zürich geldt onder meer een alcoholverbod tijdens de recreatieve jacht. Jachtpassie is geen opdracht van de samenleving of het recht, en kan dat ook niet zijn. De risicogroep recreatieve jagers bevordert, tot in de basisschool, een cultuur van zinloos geweld. In het kanton Graubünden gebeuren de meeste ongelukken tijdens de recreatieve jacht, gevolgd door jachtongelukken in het buitenland. Daarna volgen de kantons Ticino, Aargau, Wallis, St. Gallen en Bern. Zowel de trefzekerheid van de recreatieve jagers, alcoholgebruik als de vele jachtongelukken op zich geven grote aanleiding tot zorg.

Niet alleen de jachtpresident uit Scuol presenteert online foto's van gedode wilde dieren op de website van de vereniging en foto's van kinderen op zijn Facebook-pagina. Politie en gespecialiseerde instanties voeren al jaren voorlichtingscampagnes onder de titel ‚Kinderfoto's horen niet online‘. Deze voorlichtingscampagne is ook doorgedrongen tot het gezonde verstand van het brede publiek. Het kanton Graubünden heeft het verboden om foto's van gedode wolven te publiceren. Op steeds meer websites is het verboden om foto's van gedode dieren van welke aard dan ook van recreatieve jagers te publiceren, aangezien dit in strijd is met de goede zeden van moraal en fatsoen. Elke soldaat of politieagent zou oneervol worden ontslagen en in een psychiatrische kliniek worden opgenomen als hij zich zo zou presenteren voor zijn slachtoffer zoals jachtvoorzitters dat doen. De jachtvoorzitter zelf is de grootste vijand van de jagersgemeenschap.

Zwitserland is mensenrechtelijk verplicht om kinderen en jongeren te beschermen tegen elke vorm van geweld, ook tijdens de jacht. Polen heeft dit allang ingevoerd. Maar dit interesseert geen enkele jachtvoorzitter in Zwitserland. Integendeel, de Berner jachtvoorzitter laat kinderen zelfs gevaarlijke vuurwapens zien of doet notoir verwarde uitspraken. De vossenknuppelaar zonder wettelijke opdracht – dieren jagen betekent dieren respecteren – is in het verleden herhaaldelijk negatief in het nieuws gekomen, wat door verschillende media gedocumenteerd werd en voor ontzetting zorgde. Jachtvoorzitters verhullen en misleiden het publiek bewust en doelgericht.

Führt Jägerverband die Berner Bevölkerung hinters Licht?

Volgens het Jachtvoorzitters in het kanton Jura is de bergketen van de Jura niet geschikt voor de aanwezigheid van de wolf. Volgens feedback uit zijn kringen in Wallis, Vaud of Neuchâtel zou samenleven met de wolf niet mogelijk zijn. Er zijn ook beschuldigingen dat persoonlijke politieke verstrengelingen en belangen de beslissingen van de jachtvoorzitter beïnvloeden. Critici menen dat hij zijn rol als jachtvoorzitter niet onafhankelijk uitoefent, maar sterk verweven is met de lokale politieke agenda, wat de objectiviteit in twijfel trekt.

Het Jachtvoorzitter van Uri heeft het initiatief ‘Sneeuwhoen en sneeuwhaas laten leven!’ bestreden. Het kanton Uri is naast Graubünden en Wallis het enige kanton waarin de bejaging van deze soorten nog is toegestaan. Ook door de klimaatverandering wordt het leefgebied van het sneeuwhoen en de sneeuwhaas steeds kleiner. Negatieve gevolgen van het afzien van bejaging kunnen niet worden aangetoond. Recreatieve jagers jagen om leed te veroorzaken en om buit te maken, zelfs als het voortbestaan van de wilde diersoorten in gevaar is. Is daar sinds de afschaffing 24 jaar geleden een korhoenplaag uitgebroken? Welke inzichten verkrijgt een jachtvoorzitter door de bejaging van een bedreigde diersoort? Vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, wordt door Zwitserse jachtvoorzitters gestimuleerd. Jachtverenigingen zijn geen dierenbeschermingsorganisaties; dit heeft onlangs een rechtbank in Bellinzona bevestigd. De jachtvoorzitters leven speciesisme voor. Speciesisme is vergelijkbaar met racisme en seksisme, en dat is geen cultuur of traditie.

In een interne e-mail wordt klip-en-klaar gecommuniceerd dat de bestuursleden en jachtvoorzitters van JagdSchweiz proberen om IG Wild beim Wild het zwijgen op te leggen. En van het toneel te laten verdwijnen, omdat IG Wild beim Wild met klare taal feiten documenteert in plaats van jagerslatijn.

Erfolg: Verband Jagd Schweiz verliert

Ook al hebben mensen die jagen uiteenlopende karaktereigenschappen, uiteindelijk verenigt jachtvoorzitters allemaal dezelfde handeling: een gewelddadige omgang met vreedzame dieren, vaak alleen als grap, vrijetijdsvermaak of ook als sport. Psychologen, psychiaters en psychoanalytici spreken in de context van de recreatieve jacht over ernstige psychische stoornissen bij dit soort mensen, die zich bijvoorbeeld afreageren op degenen die bescherming behoeven en ook niet halt houden voor mensen.

Bij nauwkeurige analyse blijkt dat jachtverenigingen in de eerste plaats respectloosheid en een geweldscultuur cultiveren – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze samenleving naar zou moeten streven. Vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, wordt door jachtverenigingen gestimuleerd. – IG Wild beim Wild

In Zwitserland bestaat geen vereniging waarvan de leden jaar na jaar aantoonbaar in de duizendtallen wetsovertredingen begaan zoals overtredingen van het jachtrecht, stroperij, wapensmokkel, milieudelicten, dierenwelzijnsschendingen, verkeersdelicten, corruptie en vele andere criminele activiteiten betrokken zijn. Volgens het Amt für Jagd und Fischerei zijn er alleen al in het kanton Graubünden jaarlijks meer dan 1000 aangiften en/of boetes tijdens het reguliere jachtseizoen, dus zonder de stroperij meegerekend.

Jachtverenigingen vormen ook altijd een verzamelplaats voor criminelen en psychisch zieke personen, die eigenlijk allerminst een wapen- en jachtvergunning zouden mogen bezitten. Onderzoeken tonen keer op keer aan dat het recreatieve jagers niet om natuur- of dierenbescherming gaat, maar dat zij plezier beleven aan een cultuur van geweld. Het uitoefenen van geweld tegen dieren en dierenmishandeling worden als even normaal beschouwd als fietsen of hornussen.

Belangrijkste kritiekpunten

1. Dierenwelzijn en ethiek

Een centraal kritiekpunt op jachtvoorzitters is de kwestie van dierenwelzijn. Veel mensen zijn ervan overtuigd dat de recreatieve jacht op Wilde dieren niet verenigbaar is met moderne ethische normen en ook niets met dierenbescherming te maken heeft. Het idee om dieren voor plezier te bejagen of trofeeën te verzamelen wordt door talloze dierenwelzijnsorganisaties en het publiek als immoreel beschouwd. In deze context staan jachtvoorzitters vaak onder druk om hun praktijken te rechtvaardigen en transparante alternatieven te bevorderen.

2. Verlies van biodiversiteit

Een ander belangrijk kritiekpunt is de invloed van de Jacht op de biodiversiteit. Critici stellen dat bepaalde jachtpraktijken, zoals het bejagen van diersoorten die in aantal afnemen, kunnen leiden tot een verdere bedreiging van deze soorten. Jachtvoorzitters zijn vaak verantwoordelijk voor het opstellen van de regels. Wanneer deze beslissingen niet wetenschappelijk onderbouwd zijn of niet aan ecologische normen voldoen, heeft dit verwoestende gevolgen voor hele ecosystemen. Jachtvoorzitters dragen aantoonbaar bij aan de afname van de biodiversiteit. In de chaos waarin de natuur zich bevindt na tientallen jaren van beheer door Zwitserse recreatieve jagers, is de aandeel van bedreigde soorten volgens de VN in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Wie bestrijdt keer op keer nationale parken of biodiversiteitsinitiatieven in de frontlinie? De jachtvoorzitters!

3. Sociale spanningen

De jacht verdeelt vaak de samenleving. Terwijl sommigen de recreatieve jacht als traditie en cultureel erfgoed beschouwen, ervaren anderen deze als achterhaald en wreed. Voorzitters van jachtverenigingen worden vaak geconfronteerd met de uitdaging om het aanzien van de recreatieve jacht te behouden, terwijl ze tegelijkertijd rekening moeten houden met de meningen van critici. Al het onwetenschappelijke propagandageschreeuw van jachtvoorzitters over het wildbeheer verhoudt zich omgekeerd evenredig tot de daden en resultaten.

4. Commercialisering van de jacht

De commercialisering van de recreatieve jacht is een ander punt dat voorzitters van jachtverenigingen in het slechte daglicht zet. In veel regio's wordt de recreatieve jacht steeds vaker als een handel beschouwd, waarbij vergoedingen worden geheven voor jachtrechten, jachtvergunningen of trofeeën. Deze ontwikkeling voedt de vrees dat economische belangen boven ethische en ecologische overwegingen worden gesteld.

Warum ist der Verband Jagd Schweiz ständig in der Kritik?

Natuurramp recreatieve jagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang “beheer en onderhoud” door hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Deze huurmoordenaars veroorzaken al decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap, met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en nog veel meer). Meer dan een derde van de planten-, Wilde dieren en schimmelsoorten geldt als bedreigd. Zwitserland staat Europa-breed ook onderaan wat betreft het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds weer dezelfde kringen van recreatieve jagers met hun lobbywerk die via politiek, media en wetgeving al decennialang verantwoordelijk gehouden moeten worden. Zij zijn het die notoir moderne, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn blokkeren en serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Recreatieve Jagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hen niet gaat om natuur, biodiversiteit, soortenbescherming of dierenwelzijn, maar om het in stand houden van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven geliquideerd worden?
• dat recreatieve jagers bij de beoordeling van de kwaliteit van wildvlees liegen, en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek nergens de loodbelasting van steenarenden en lammergieren hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van recreatieve jagers?
• dat de jachtethiek van recreatieve jagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een fata morgana is?
• dat jacht oorlog is, waarbij dierlijke concurrenten simpelweg geliquideerd worden?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die soms zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen, en mensen om het leven kunnen komen?
• dat jaar na jaar talloze mensen door jagerswapens gedood of verwond worden, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat in Zwitserland jaarlijks ongeveer 120’000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de recreatieve jagers vandaag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met wilde dieren te leven, wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen laten schreeuwen als kleine kinderen en dat bij “geschoten” reeën en herten de ingewanden worden verscheurd, zodat ze tijdens hun vlucht sporen achterlaten voor het naspeuren?
• dat de bewering van recreatieve jagers dat de wrede wildmassacres nodig zijn om populaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat recreatieve jagers openlijk toegeven dat het bij de jacht draait om “de lust om te doden” en “de vreugde van het buit maken”, een ziekelijke passie?
• dat recreatieve jagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat recreatieve jagers naar het buitenland reizen voor trofeejacht, ver weg van alle soorten- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse recreatieve jager-reisorganisaties zijn voor zulk debiel jachtvermaak?
• dat de overgrote meerderheid geen erkende beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07% van de beschaafde mensen in Zwitserland geen recreatieve jagers zijn, dus slechts 0,3% recreatieve jagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wildendoders niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat recreatieve jagers overweldigd zijn door soortenbescherming en telkens weer dieren van de Rode Lijst, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enzovoort, voor de lol afschieten?
• dat recreatieve jagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enzovoort)?
• dat het wild sterft nog voordat de recreatieve jager ook maar één schot heeft kunnen lossen, dat dit voorkomen moet worden, en dat dit wel de kerngedachte is van beheer en onderhoud én jachtplanning?
• dat bij wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten van deze zeug alle vrouwelijke dieren binnen de groep zich gaan voortplanten, en we mede daardoor een overschot aan wilde zwijnen hebben?
• dat weidedieren – herten, reeën, enzovoort – oorspronkelijk vooral overdag actief waren op akkers en weiden, net als geiten, schapen, koeien, enzovoort, en niet in het bos?
• dat de wolf van levensbelang is voor de gezondheid van wilde hoefdieren op lange termijn, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daarmee de recreatieve jagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig vooral bejaagd worden zodat er meer hazen, enzovoort, in de braadpan van de recreatieve jagers belanden? Dat de vos echter voor meer dan 90% niet leeft van hazen, en nooit een gezonde haas te pakken krijgt?
• dat men tegen recreatieve jagers op het gebied van dierenwelzijn niet alleen met zachtaardigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enzovoort kan optreden (op een grove knoest hoort een grove wig)?
• dat recreatieve jagers met hun jagerslatijn respectloos de spot drijven met levende wezens?
• dat het als taboe geldt om grofwild bij een voederplaats of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de recreatieve jager geen enkele scrupule heeft om dit bij de “buitconcurrent” vos te doen?
• dat recreatieve jagers in sommige kantons alleen op jacht gaan vanwege het malse vlees van een jong dier?
• dat recreatieve jagers drachtige moederdieren voor de ogen van hun jongen doodschieten, of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (nazomerjacht)?
• dat recreatieve jagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat wreedheid, barbaarsheid, gruwelijkheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat recreatieve jagers jaarlijks ongeveer 10’000 reekitsen doodschieten?
• dat recreatieve jagers in strenge winters hongerende dieren met voer lokken, enkel om ze op laffe en verraderlijke wijze te kunnen doodschieten?
• dat recreatieve jagers opgehitste honden in holen jagen om vossen en dassen uit te roeien (bejaging van holen)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wezens in kastvallen lokken, waarin ze soms dagenlang moeten lijden en op hun moordenaar wachten, of waarbij dieren vaak urenlang doodsangst en pijn moeten doorstaan (vallenjacht)?
• dat recreatieve jagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of terwijl ze zich zonnen, laf en vanuit een hinderlaag met ultramoderne precisiewapens doden of verwonden?
• dat recreatieve jagers onderscheidingen, huidenmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeshows, bonthandel, enzovoort ondersteunen?
• dat recreatieve jagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen duwen en met hen oefenen om te doden?
• dat recreatieve jagers hun kwellende daden vaak in eenzaamheid verrichten, wat dierenmishandeling in de hand werkt?
• dat recreatieve jagers veel wilde dieren enkel zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang enorme pijn en angst moeten doorstaan, totdat een bloedhond hen vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat recreatieve jagers (afgezien van vivisectie) dieren het meeste leed en misbruik toebrengen, ook door de manier waarop ze doden?
• dat de dieren- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er juist naar streeft het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en dat dit culmineert in het maken van een prooi door de daad van het doden?
• dat recreatieve jagers verbijtschade juist bevorderen door de jachtdruk, met name op predators zoals de vos, de lynx en de wolf?
• dat recreatieve jagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openzetten?
• dat recreatieve jagers de bevolking normale, natuurlijke dierenobservaties en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie vervuild kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft oogtests, schietpraktijk enzovoort van recreatieve jagers?
• dat er geen psychologische persoonlijkheidstest bestaat voor recreatieve jagers?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor recreatieve jagers wanneer ze met hun wapens op dieren schieten?
• dat recreatieve jagers schoolinstellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles bevorderen wat wreed, onnodig en harteloos is?
• dat de vereniging «JagdSchweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveert – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze maatschappij naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen recreatieve jagers worden uitgevaardigd?