19.09.2026, 08:38

Zoeken

Psychologie & jacht

Psychologie van de recreatieve jacht in het kanton Appenzell Binnenrhoden

Appenzell Innerrhoden is het kleinste volwaardige kanton van Zwitserland en tegelijk het meest conservatieve. Hier wordt tijdens de Landsgemeinde per handopsteking gestemd, hier overheerst de katholieke traditie, hier is de recreatieve jacht geen randverschijnsel, maar onderdeel van de kantonnale identiteit. De Patentjägerverein Appenzell Innerrhoden formuleert haar zelfbeeld met veelzeggende duidelijkheid: «De drijfjacht is een belangrijk onderdeel van onze vrije vergunningsjacht, daar zijn wij dankbaar en trots op.»

Redactie Wild beim Wild — 21 maart 2026

In kanton Appenzell Innerrhoden geldt de vergunningsjacht.

De vakdienst Jacht en Visserij van het Departement voor Bouw en Milieu (BUD) zorgt voor het «passende gebruik van de inheemse wilde zoogdieren en vogels» en is verantwoordelijk voor biodiversiteit, bescherming van bedreigde soorten en beperking van wildschade. De jachtvergunningen worden rechtstreeks door het departement uitgegeven.

«Vrije vergunningsjacht»: vrijheid als afweerbegrip

De formulering «vrije vergunningsjacht» is psychologisch veelzeggend. Het bijvoeglijk naamwoord «vrij» suggereert onafhankelijkheid, autonomie en verzet tegen bevoogding. Het impliceert dat er ergens een «onvrije» jacht bestaat, die moet worden afgeweerd. In werkelijkheid verwijst de term naar het onderscheid met de revierjacht, waarbij jachtgezelschappen gebieden pachten en exclusieve rechten genieten. Bij de vergunningsjacht kan in theorie elke bevoegde persoon op het gehele kantonnale grondgebied jagen.

Maar de nadruk op «vrijheid» vervult een diepere psychologische functie: ze verbindt de recreatieve jacht met het zelfbeeld van Innerrhoden als autonome, zelfbeschikkende gemeenschap. De Landsgemeinde, de directe democratie, de conservatieve waardenorde: dat alles vloeit samen in de framing van de jacht als «vrijheidsrecht». Wie de jacht wil beperken, tast in dit narratief niet alleen een praktijk aan, maar de vrijheid van Innerrhoden zelf. Deze gelijkstelling maakt kritiek op de jacht in Innerrhoden tot een politiek geladen daad.

«Drijfjacht»: trots op de klopjacht

De «drijfjacht» (link: jagd-ai.ch homepage, geraadpleegd maart 2026) is in Innerrhoden niet alleen praktijk, maar ook een identiteitskenmerk. Bij deze jachtvorm worden honden ingezet die wilde dieren uit hun schuilplaatsen verdrijven. De dieren vluchten in paniek, de honden blaffen, de recreatieve jaagsters en recreatieve jagers staan klaar bij de doorgangen. Dat de vereniging voor patentjagers deze praktijk omschrijft als onderwerp van «dankbaarheid en trots», onthult de psychologische dimensie: de lawaaierige jacht wordt niet beschouwd als een dierenwelzijnsrechtelijk problematische methode, maar als cultureel erfgoed dat verdedigd moet worden.

De Schweizer Tierschutz (STS) en de Stiftung für das Tier im Recht (TIR) bekritiseren drijf- en bewegingsjachten al jarenlang als methoden die «wilde dieren blootstellen aan extreme stress en aanzienlijke verwondingsrisico's met zich meebrengen, evenals het gevaar van misschoten». Dat dezelfde methode in Innerrhoden met trots wordt geassocieerd, laat zien hoe ver de normalisering van dierenleed in gesloten jachtculturen kan gaan.

Interkantonale edelhertplanning: coördinatie zonder fundamentele vraag

Sinds 2014 coördineren de jachtdiensten van de kantons Appenzell Innerrhoden, Appenzell Ausserrhoden en Sankt Gallen de bestandsopnames en de jachtplanning voor edelherten in het gezamenlijke leefgebied. De edelhertenstand wordt omschreven als «onverminderd hoog». Deze coördinatie oogt professioneel en op gegevens gebaseerd. Psychologisch verhult ze echter de fundamentele vraag: waarom blijft de stand «onverminderd hoog», ondanks jarenlange intensieve bejaging?

Het antwoord ligt in de populatiedynamiek: intensieve bejaging verhoogt het voortplantingspercentage, verandert leeftijdsstructuren en leidt tot compenserende groei. De recreatieve jacht produceert de populaties die vervolgens als rechtvaardiging voor haar eigen bestaan worden aangevoerd. De interkantonale coördinatie maakt deze kringloop efficiënter, maar niet zinvoller.

Landsgemeinde-democratie en jachtkritiek

Appenzell Innerrhoden is een van de laatste kantons met een Landsgemeinde. Deze vorm van directe democratie, waarbij per handopsteking wordt gestemd, brengt een sterke conformiteitsdruk met zich mee: wie afwijkt, is zichtbaar. Dat geldt ook voor jachtpolitieke kwesties. In een kanton waar de recreatieve jacht wordt gekaderd als vrijheidsrecht en waar de vereniging voor patentjagers «dankbaarheid en trots» uitdrukt, staat publieke jachtkritiek gelijk aan een aanval op de gemeenschap.

Psychologisch verklaart dit waarom Innerrhoden in het jachtkritische landschap van Zwitserland vrijwel onzichtbaar is. Er is geen publiek debat, geen voorstellen in de Grote Raad, geen initiatieven vanuit het maatschappelijk middenveld tegen de recreatieve jacht. Niet omdat het onderwerp irrelevant zou zijn, maar omdat de sociale prijs voor afwijkende meningen te hoog is. In een gemeenschap waarin iedereen iedereen kent en publiekelijk wordt gestemd, is conformiteit geen optie, maar een overlevingsstrategie.

Het Model van Genève is in Innerrhoden geen onderwerp. In een kanton waar de jacht wordt gezien als een vrijheidsrecht, is het idee van een afschaffing van de jacht niet alleen politiek, maar ook cultureel ondenkbaar. Dat maakt Innerrhoden tot het meest conservatieve jachtkanton van Zwitserland en tegelijk tot het psychologisch meest stabiele: een systeem dat nooit ter discussie wordt gesteld, heeft geen verdedigingsmechanismen nodig.

Meer hierover in het dossier: Psychologie van de jacht

Kantonale psychologie-analyses:

Meer over recreatieve jacht: In het dossier Psychologie van hobbyjagen plaatsen wij onderzoek, motieven en maatschappelijke gevolgen in een breder perspectief. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →