Open brief aan regeringsraad Biasotto over de vossenjacht

Na zijn antwoord op een burgervraag over de vossenjacht richt IG Wild beim Wild een open brief aan de Appenzeller regeringsraad Dölf Biasotto.

Zeven vragen, een termijn van twee weken en de aankondiging om de reactie openbaar te documenteren. Wij publiceren de brief in zijn geheel.

Op 4 september 2026 beantwoordde regeringsraad Dölf Biasotto, verantwoordelijk voor bouw en economie, de vraag van een burger over de vossenjacht. Anders dan de meeste kantons antwoordde hij persoonlijk en uitgebreid, op viereneenhalve pagina. Juist omdat het antwoord concrete uitspraken bevat, kan het aan zijn eigen maatstaven worden getoetst.

Meerdere van deze uitspraken roepen vragen op: het kanton verklaart geen wetenschappelijk onderzoek naar de vossenjacht uit te voeren en geen numerieke doel- of afschotquota vast te leggen. Tegelijkertijd is de vos in het jachtjaar 2026/2027 van 1 juli tot 28 februari bejaagbaar. De feiten hebben wij geordend in ons artikel «Vossenjacht stoppen – schrijf de kantonsraad van Appenzell Ausserrhoden aan», met de cijfers van het Bundesamt für Umwelt en een modelbrief aan de leden van de kantonsraad.

De open brief volgt dezelfde aanpak als onze brieven aan de Luzernse commissievoorzitter Michael Kurmann, aan de Glarner Landammann Markus Heer en aan de Urner Sicherheitsdirektion: zakelijk, met concrete vragen en met de verwachting van een controleerbaar antwoord.

De volgende open brief werd op 14.9.2026 aan regeringsraad Dölf Biasotto verzonden. Hij wordt hier in zijn geheel gedocumenteerd; de tussenkopjes komen overeen met de verzonden versie.

Open brief aan regeringsraad Dölf Biasotto

Geachte heer Regeringsraad

Met belangstelling hebben wij kennisgenomen van uw antwoord van 4 september 2026 op de vraag van een burger over de vossenjacht. Anders dan de meeste kantons heeft u de moeite genomen om op viereneenhalve pagina persoonlijk en uitgebreid te antwoorden. Dat waarderen wij. Des te zwaarder weegt het dat uw antwoord op meerdere centrale punten vragen oproept die naar onze mening verduidelijking behoeven. Wij verzoeken u om een reactie op de volgende punten.

1. «Niet proactief bevorderd», maar acht maanden jachttijd zonder enig onderzoek

U schrijft dat de vossenjacht in Appenzell Ausserrhoden «niet proactief wordt bevorderd». In diezelfde brief geeft u toe dat het kanton «geen wetenschappelijk onderzoek naar onze vossenjacht» uitvoert en «geen numerieke doel- of afschotquota» vaststelt. Tegelijkertijd is de vos in het kanton acht maanden per jaar, van 1 juli tot 28 februari, bejaagbaar. Deze jachttijd is geen polemische overdrijving, maar de officiële richtlijn van het kanton zelf: volgens de op ar.ch gepubliceerde jachtvoorschriften voor het jachtjaar 2026/2027 is «voor de das, de vos en het wild zwijn de jachttijd van 1 juli tot uiterlijk 28 februari vastgelegd».

Een reguliere jachttijd van acht maanden zonder meetbaar doel, zonder numerieke quota en zonder succescontrole is geen incidentele uitzonderingsmaatregel. Hoe valt deze praktijk te rijmen met de uitspraak dat de vossenjacht niet proactief wordt bevorderd?

2. Drie vragen blijven onbeantwoord

De burger vroeg naar het concrete, meetbare doel van de vossenjacht, naar de gegevens over het behalen van dat doel en naar de wetenschappelijke grondslag. Uw antwoord noemt geen meetbaar doel, verwijst naar geen gegevens over succescontrole en voert geen wetenschappelijke bron aan. In plaats daarvan verwijst u naar «jarenlange ervaring» en de beoordeling door de wildhoede.

Zonder eigen gegevensverzameling en zonder genoemde externe bewijzen kan het kanton noch het behalen van het doel controleren, noch een locatiespecifiek nut van de reguliere vossenjacht aantonen. Kunt u het gevraagde nutsbewijs alsnog aanleveren?

3. Het voorbeeld Genève en de vraag naar overdraagbaarheid

U verwijst zelf naar het kanton Genève, waarvan u het op wildhoede gebaseerde model als voorbeeldig aanhaalt. Precies dit model komt sinds 1974 zonder de via hobbyjacht uitgeoefende vossenjacht toe. Alleen statelijke wildhoeders grijpen daar in, in de afgelopen twee jaar zonder een enkel als regulatie geregistreerd afschot. Een door uzelf gekozen referentievoorbeeld ondersteunt daarmee juist niet de noodzaak van een reguliere vossenjacht, maar toont aan dat een kanton daar zonder kan. Hoe beoordeelt u de overdraagbaarheid van het Geneefse model naar Appenzell Ausserrhoden?

4. De wildhoede doodt een fractie, de reguliere jacht de grote meerderheid

U beschrijft de wildhoede als een zorgvuldige vakinstantie die zieke dieren onder moeilijke omstandigheden verlost. De kantonale sterftestatistiek laat de verhouding duidelijk zien: in het jachtjaar 2024/2025 werden 388 vossen door de jacht en 14 door de wildhoede gedood, het jaar ervoor 346 tegenover 10. De wildhoeders waren daarmee verantwoordelijk voor ongeveer drie procent van de door jacht en wildhoeders gedode vossen.

Als de wildhoede gericht ingrijpt bij zieke of conflictveroorzakende dieren, maar het overgrote deel van de vossen wordt gedood tijdens de reguliere vergunningsjacht, rijst de vraag naar het zelfstandige, meetbare doel van deze reguliere jacht. Hoe onderbouwt het kanton deze verhouding, wanneer het dierenwelzijnsgerichte aandeel waarop u zich beroept, cijfermatig nauwelijks meetelt?

5. Ziekterisico's en gegevensgrondslag

U onderbouwt de vossenjacht met het risico op ziekten zoals schurft, alsook met angsten onder de bevolking. Bewijs voor een verband tussen de reguliere bejaging en een vermindering van het ziekteverloop noemt u niet. Zonder onderzoek kan noch de gezondheidstoestand en dynamiek van de lokale vossenpopulatie, noch het effect van de jacht daarop worden beoordeeld.

Een bijzonder veelzeggend Zwitsers vergelijkingscijfer komt uit het kanton Luzern. Daar werden in het jachtjaar 2018/2019 bij 2’217 geschoten vossen 39 ziektegevallen geregistreerd, dat komt overeen met 1,76 procent. Meer dan 98 procent van de geschoten dieren had in deze registratie geen gedocumenteerd ziektegeval. De regeringsraad noemt geen gegevens die wijzen op een afwijkende gezondheidssituatie in Appenzell Ausserrhoden. Op welke gegevens baseert het kanton de aanname dat bejaging een ziekterisico vermindert?

6. De wetenschappelijke bevindingen

De wetenschappelijke bevindingen wijzen erop dat de tegenwoordig gebruikelijke, ruimtelijk niet-gecoördineerde vossenjacht populaties niet duurzaam reguleert. Compensatie door hogere voortplanting, betere overlevingskansen en immigratie kan afschotten snel compenseren (Baker en Harris 2006, Rushton et al. 2006, Kämmerle et al. 2019). Het actuele SWILD-vakrapport voor het kanton Zug concludeert dat met de huidige jachtpraktijk noch een duurzame populatieregulatie, noch een verlaging van het infectierisico wordt bereikt.

Voor de vossenlintworm rapporteerden Comte et al. (2017) uit een Frans onderzoeksgebied bij Nancy ondanks hoge jachtdruk een stijging van de prevalentie van 44 naar 55 procent. Het SWILD-rapport verwijst bovendien naar het feit dat de prevalentie in Luxemburg na het jachtverbod van 2015 daalde; tegelijkertijd stelt het vast dat voor Luxemburg geen wetenschappelijk gepubliceerde gegevens over de populatieontwikkeling beschikbaar zijn. Was deze bevindingen bij de regeringsraad bekend voordat hij de Ausserrhoder vossenjacht in wezen op «jarenlange ervaring» baseerde?

7. Het Zugerse SWILD-rapport ligt er al

Het kanton Zug heeft als enige Zwitserse kanton tot nu toe op dezelfde vraag gereageerd met een echte wetenschappelijke studie. Het vakrapport van SWILD, dat op 16 juni 2026 aan de Zugerse jachtcommissie werd voorgelegd, concludeert dat de tegenwoordig beoefende vossenjacht populaties niet duurzaam kan reguleren, de bestrijding van ziekten niet verbetert en bij de bescherming van vee onderdoet voor niet-dodelijke maatregelen. Heeft de Ausserrhoder regering kennisgenomen van dit openbaar toegankelijke rapport?

De vraag die uw schrijven niet beantwoordt, blijft staan: welk wetenschappelijk onderbouwd en voor Appenzell Ausserrhoden meetbaar doel rechtvaardigt de in het jachtjaar 2026/2027 geldende achtmaandelijkse reguliere vossenjacht, wanneer het kanton zelf verklaart geen wetenschappelijk onderzoek uit te voeren, geen numerieke doel- of afschotquota vast te stellen, en de wildhoede slechts een fractie van de dieren afschiet? Het federale recht vermeldt de vos als bejaagbare soort en stelt het kader voor de kantonale jachtregeling. Het verplicht het kanton echter niet tot een algemene reguliere vossenjacht.

Wij vragen u om binnen twee weken een reactie te geven. Deze brief en uw eventuele reactie worden gepubliceerd op wildbeimwild.com.

Met vriendelijke groet
IG Wild beim Wild

Hoe het verdergaat

Reageert de Regierungsrat binnen de termijn, dan publiceren en becommentariëren wij de reactie. Blijft een antwoord uit, dan houden wij ook dat vast. Appenzell Ausserrhoden voegt zich daarmee in een groeiende reeks kantonale geschillen over de vossenjacht. In Luzern, Glarus en Uri heeft IG Wild beim Wild de autoriteiten geconfronteerd met vragen over doelstelling, gegevensbasis en effectiviteit van de vossenjacht.

Het geval Appenzell Ausserrhoden is echter bijzonder verhelderend: Regierungsrat Biasotto heeft niet ontwijkend geantwoord, maar uitvoerig. Zijn antwoord stelt tegelijk vast dat het kanton geen wetenschappelijk onderzoek naar de vossenjacht uitvoert en geen numerieke doel- of afschotquota vaststelt. Daarmee blijft een vraag open: op welke wetenschappelijke grondslag rechtvaardigt het kanton de in het jachtjaar 2026/2027 geldende achtmaandelijkse vossenjacht, waarbij jaarlijks enkele honderden vossen worden gedood?

Wie zelf actief wil worden, vindt de feitenanalyse, de BAFU-cijfers en een modelbrief voor de leden van de Kantonsrat in onze bijdrage «Vossenjacht stoppen – schrijf de kantonsraad van Appenzell Ausserrhoden aan». Achtergronden biedt het overzicht Einde aan de vossenjacht, over het Geneefse voorbeeld de bijdrage Afschaffing van de hobbyjacht naar het voorbeeld van het kanton Genève en over de psychologische dimensie van de Ausserrhoder jacht de bijdrage Psychologie van de hobbyjacht in het kanton Appenzell Buitenrhoden.