Open brief aan regeringsraadslid Sibylle Jeker over de vossenjacht

Na haar antwoord op de petitie voor een wetenschappelijk onderzoek naar de vossenjacht richt IG Wild beim Wild een open brief aan het Solothurnse regeringsraadslid Sibylle Jeker.

Zeven vragen, een antwoordtermijn tot 29 september 2026 en de aankondiging om de reactie openbaar te documenteren. Wij documenteren de brief letterlijk.

Op 14 september 2026 wees regeringsraadslid Sibylle Jeker, hoofd van het departement van Volkswirtschaft, de petitie van jurist Pascal Wolf van 15 februari 2026 af (GK 6900). De brief omvat één pagina. Daarin wordt gesteld dat de vossenjacht moet dienen om conflicten op te lossen, en wordt de bijdrage daaraan als “ondiscutabel” bestempeld. Tegelijkertijd wordt verklaard dat een op bewijs gebaseerd vossenbeheer de kantonnale middelen te boven zou gaan. De enige voetnoot verwijst naar een standpuntnota van JagdSchweiz, de koepelorganisatie van de hobbyjagers.

Juist omdat de brief zo beknopt is, kan hij aan zijn eigen uitspraken worden getoetst: hij noemt het effect “ondiscutabel”, maar geeft geen meetbare doelen, geen kantonnale gegevens en geen effectcontrole. De feiten hebben wij geordend in ons artikel «Vossenjacht stoppen – schrijf de kantonsraad van Solothurn aan», met de cijfers van het Bundesamt für Umwelt en de kantonnale jachtstatistiek, plus een voorbeeldbrief aan de leden van de kantonsraad.

De open brief volgt dezelfde aanpak als onze brieven aan de Luzernse RUEK-voorzitter Michael Kurmann, aan Landammann Markus Heer van Glarus, aan de Urner veiligheidsdirectie en aan regeringsraadslid Dölf Biasotto van Appenzell Ausserrhoden: zakelijk, met concrete vragen en met de verwachting van een controleerbaar antwoord.

De volgende open brief werd op 15 september 2026 aan regeringsraadslid Sibylle Jeker overhandigd. Hij wordt hier letterlijk gedocumenteerd; de tussenkopjes komen overeen met de verzonden versie.

Open brief aan regeringsraadslid Sibylle Jeker

Geachte mevrouw de regeringsraad

Met belangstelling hebben wij kennisgenomen van uw antwoord van 14 september 2026 op de petitie voor een onderzoek naar de wetenschappelijke noodzaak van de vossenjacht (GK 6900). Daarin stelt u dat de vossenjacht moet dienen om conflicten op te lossen, en noemt u de bijdrage daaraan “ondiscutabel”. Tegelijkertijd verklaart u dat een op wetenschappelijk bewijs gebaseerd vossenbeheer de kantonnale personeels- en financiële middelen te boven zou gaan. Deze twee uitspraken staan met elkaar op gespannen voet, wat uw brief niet oplost. Wij vragen u om een reactie op de volgende punten.

1. “Ondiscutabel”, maar zonder bewijs

U schrijft dat de bijdrage van de jacht en zelfhulp aan de lokale conflictoplossing met vossen “ondiscutabel” is. Uw brief noemt echter geen meetbaar kantonnaal doel van de vossenjacht, geen gegevens over het bereiken daarvan en geen wetenschappelijke bron die deze bijdrage staaft. De petitie vroeg precies daarnaar. Op welke kantonnale gegevens over wildschade, verlies van vee of ziektegevallen baseert u de uitspraak dat de bijdrage van de vossenjacht ondiscutabel is?

2. Reguliere jacht en concrete conflictgevallen

De federale jachtstatistiek vermeldt voor het kanton Solothurn naast de reguliere jachtafschot ook speciale afschotten; deze categorie betreft met name afschotten buiten het reguliere jachtseizoen of in beschermde gebieden, bijvoorbeeld bij ziekte of verwonding. Sinds 2000 lagen deze op maximaal 19 vossen per jaar; in 2023 waren het er twaalf, in 2024 en 2025 geen. De reguliere jachtafschot bedroeg in 2024 daarentegen 866 vossen. Als de regeringsraad de vossenjacht rechtvaardigt met lokale conflictoplossing, preventie van wildschade en bestrijding van dierenziekten: welke concrete conflictgevallen of streefwaarden rechtvaardigen een reguliere jachtafschot van meerdere honderden vossen per jaar? En volgens welke criteria maakt het kanton onderscheid tussen gerichte ingrepen in een gedocumenteerd individueel geval en routinematige bejaging?

3. Een standpuntnota van de jagersvereniging als enige bron

De enige voetnoot van uw brief verwijst naar de standpuntnota over vossenbejaging van JagdSchweiz. JagdSchweiz is de koepelorganisatie van de Zwitserse jachtorganisaties en behartigt de belangen van de jagers, waaronder degenen die vossen bejagen. Een standpuntnota van een belangenvereniging is geen onafhankelijke wetenschappelijke grondslag. Heeft de regeringsraad vóór zijn antwoord onafhankelijke wildbiologische literatuur geraadpleegd, en zo ja, welke?

4. Toelaatbaarheid is geen rechtvaardiging

U stelt dat de rechtsorde het kader bepaalt, en wijst een “primaat van de wetenschap” af. Dat de vossenjacht volgens federaal en kantonnaal recht toelaatbaar is, heeft niemand betwist. De petitie vroeg niet naar de toelaatbaarheid, maar naar het nut. Het federale recht vermeldt de vos als bejagbare soort, maar verplicht de kantons niet tot reguliere bejaging; het kanton Genève komt sinds 1974 zonder particuliere jachtuitoefening uit. Als het kanton Solothurn de vossenjacht uitdrukkelijk rechtvaardigt met preventie van wildschade en bestrijding van dierenziekten, moet dat effect ook aantoonbaar zijn. Waarom vervangt de juridische toelaatbaarheid volgens de regeringsraad het bewijs van het beweerde nut?

5. Het kostenargument en de beschikbare gegevens

U verklaart dat een monitoring als basis voor de jachtplanning “bij lange na niet met redelijke personele en financiële inspanning te realiseren” is. Het kanton Zug heeft aangetoond dat een wetenschappelijke stand-van-zakenbepaling ook zonder dekkende populatiemonitoring mogelijk is: het SWILD-vakrapport analyseerde de beschikbare literatuur en de bestaande jachtstatistiek. Beide zijn beschikbaar in Solothurn; het Amt für Wald, Jagd und Fischerei publiceert jaarlijks gedetailleerde jacht- en valwildstatistieken. Uw brief legt geen analyse van deze gegevens voor. Waarom werd een dergelijke stand-van-zakenbepaling naar Zugs voorbeeld niet overwogen?

6. Tientallen jaren hoge jachtafschotten, geen aangetoonde effectcontrole

De federale jachtstatistiek documenteert de Solothurnse vossenjacht sinds 1933. Van 1990 tot 2013 lagen de jachtafschotten in de meeste jaren tussen de 1.000 en 1.500 vossen; de laatste jaren lagen ze lager, in 2024 op 866 dieren. Tegelijkertijd werden in 2024 572 vossen als valwild geregistreerd, de hoogste waarde van de beschikbare gegevens. Jachtafschot en valwild leveren op zichzelf geen direct bewijs van de populatie. Ze roepen echter wel de vraag op welk effect de jarenlange bejaging daadwerkelijk heeft bereikt. Welke gegevens verzamelt het kanton buiten de jacht- en valwildstatistiek om, om de invloed van de vossenjacht op populatieontwikkeling, wildschade, conflictgevallen en ziekterisico's te controleren? Indien dergelijke gegevens niet bestaan: waarom wordt het effect van de jacht dan toch als “ondiscutabel” bestempeld?

7. Bestrijding van dierenziekten zonder kantonnale bevindingsgegevens

U noemt de bestrijding van dierenziekten als voorbeeld van conflictoplossing door de jacht. Volgens de ons bekende openbaar toegankelijke kantonnale jachtstatistieken vermeldt het kanton Luzern de gezondheidstoestand van geschoten vossen bijzonder gedetailleerd: in het jachtjaar 2018/19 werden bij 2.217 geschoten vossen 39 ziektebevindingen geregistreerd, overeenkomend met 1,76 procent. In de Solothurnse valwildstatistiek van 2024 vielen ongeveer 75 van de 572 vossen onder de categorie “ouderdom, ziekte, verzwakking”. De statistiek zegt daarmee niet dat er geen ziekten voorkomen. Ze biedt echter geen grondslag voor de aanname dat een reguliere jachtafschot van 866 vossen nodig zou zijn voor ziektebestrijding. De wetenschappelijke literatuur wijst er bovendien op dat intensieve bejaging de prevalentie van de vossenlintworm kan verhogen (Comte et al. 2017), terwijl in Luxemburg na het jachtverbod vanaf 2015 een afname werd gedocumenteerd. Op welke specifieke gegevens uit het kanton Solothurn baseert de regeringsraad zich wanneer hij de reguliere vossenjacht een bijdrage aan de bestrijding van dierenziekten toeschrijft?

De vraag die uw brief niet beantwoordt, blijft bestaan: welk voor het kanton Solothurn meetbaar doel rechtvaardigt een reguliere vossenjacht met enkele honderden afschoten per jaar, wanneer de brief noch een doelstelling, noch een gegevensbasis, noch een succescontrole vermeldt? Het federale recht vermeldt de vos als bejaagbare soort en bepaalt het kader voor de kantonale jachtregeling. Het verplicht het kanton echter niet tot een algemene reguliere vossenjacht. Het kanton Zug heeft aangetoond dat deze speelruimte kan worden benut.

Wij verzoeken u om een reactie tot 29 september 2026. Deze brief en uw eventuele reactie worden gepubliceerd op wildbeimwild.com.

Met vriendelijke groet
IG Wild beim Wild

Hoe het verdergaat

Reageert de Regierungsrat binnen de termijn, dan publiceren wij de reactie en becommentariëren wij deze. Blijft een antwoord uit, dan houden wij ook dat vast. Solothurn voegt zich hiermee bij een groeiende reeks kantonale geschillen over de vossenjacht. In Luzern, Glarus, Uri en Appenzell Ausserrhoden heeft de IG Wild beim Wild autoriteiten geconfronteerd met vragen over de doelstelling, de gegevensbasis en de doeltreffendheid van de vossenjacht.

De Regierungsrat noemt het nut van de vossenjacht “onmiskenbaar”, maar verklaart tegelijkertijd dat de gegevensbasis die nodig is voor een op bewijs gebaseerd beheer niet met redelijke inspanning kan worden gecreëerd. Onze zeven vragen betreffen precies dit hiaat: het doel, de gegevensbasis en het toetsbare effect van de reguliere vossenjacht in het kanton Solothurn.

Wie zelf actief wil worden, vindt de feitenanalyse, de BAFU-cijfers en een modelbrief voor de leden van de Kantonsrat in onze bijdrage «Vossenjacht stoppen – schrijf de kantonsraad van Solothurn aan». Achtergronden biedt het overzicht Einde aan de vossenjacht, over het Geneefse voorbeeld de bijdrage Afschaffing van de hobbyjacht naar het voorbeeld van het kanton Genève en over de psychologische dimensie van de Solothurnse jacht de bijdrage Psychologie van de hobbyjacht in het kanton Solothurn.

Meer over hobbyjacht: In het dossier Alternatieven voor de hobbyjacht tonen wij politieke en praktische alternatieven voor de hobbyjacht.