Vossenjacht stoppen – Kantonsraad Appenzell Ausserrhoden aanschrijven
Regeringsraad Dölf Biasotto, verantwoordelijk voor Bouw en Economie, heeft op 4 september 2026 geantwoord op de vraag van een burgeres over de vossenjacht – uitgebreid, persoonlijk en over viereneenhalve pagina's. Dat is meer dan de meeste kantons leveren. Toch weerlegt het antwoord zichzelf: Biasotto verklaart dat de vossenjacht in Appenzell Ausserrhoden «niet actief wordt bevorderd», maar geeft in datzelfde schrijven toe dat het kanton geen wetenschappelijk onderzoek naar de vossenbejaging uitvoert, geen afschotdoel vaststelt en vossen niettemin acht maanden per jaar, van 1 juli tot 28 februari, bejaagd mogen worden.
Daarmee beantwoordt hij de drie precieze vragen van de burgeres – naar het concrete doel van de vossenjacht, naar de gegevens over het bereiken van dat doel, en naar de wetenschappelijke basis – feitelijk met een drievoudig nee. Hij noemt geen meetbaar doel, hij heeft geen gegevens, en hij verwijst naar geen enkele studie. In plaats daarvan beroept hij zich op «jarenlange ervaring» en de beoordeling door de wildhoede.
De eigen cijfers van het kanton bij het Bundesamt für Umwelt (BAFU) maken de tegenstrijdigheid zichtbaar. Tussen 2000 en 2024 schoten recreatieve jagers in Ausserrhoden in de reguliere jacht jaarlijks enkele honderden vossen, in topjaren meer dan duizend. De ingrepen van de wildhoede, die Biasotto omschrijft als zorgvuldige verwijdering van zieke dieren, bewogen zich daarentegen bijna doorlopend in de enkele tot lage dubbele cijfers. Het grootste deel van de gedode vossen is dus niet afkomstig van gerichte ingrepen van de wildhoede, maar van de reguliere recreatieve jacht.
Je kunt iets doen, ongeacht in welk kanton je woont. Neem rechtstreeks contact op met je kantonsraad of je nationale raadslid. Dat is legaal, doeltreffend en kost weinig tijd.
Belangrijk: vertrouw niet uitsluitend op e-mail. We hebben uit meerdere kantons meldingen ontvangen dat berichten over de recreatieve jacht op de vos soms als onbestelbaar terugkomen. Of dit aan foutieve adressen ligt of aan een gerichte filter, valt van buitenaf niet te zeggen. Zet daarom beter in op meerdere kanalen: schrijf een brief, bel op of zoek het persoonlijke gesprek. Je kunt je ook rechtstreeks tot de partijen en fracties wenden – vaak is een bericht aan het partij- of fractiesecretariaat doeltreffender dan aan afzonderlijke raadsleden. Een telefoontje of brief laat zich niet zo makkelijk uitfilteren als een e-mail en laat vaak meer indruk achter.
Modelbrief – kopieer deze tekst in je mailprogramma
Onderwerp: Vossenjacht Appenzell Ausserrhoden – onderneem alstublieft actie
Geachte mevrouw [naam] / Geachte heer [naam]
Ik richt mij als burger rechtstreeks tot u, omdat de praktijk van de vossenjacht in ons kanton mij bezighoudt.
Regeringsraad Dölf Biasotto heeft in september 2026 geantwoord op de vraag van een burgeres over de vossenjacht. Zijn antwoord is uitgebreid, maar weerlegt zichzelf. Biasotto schrijft dat de vossenjacht in Appenzell Ausserrhoden «niet actief wordt bevorderd». In datzelfde schrijven geeft hij toe dat het kanton geen wetenschappelijk onderzoek naar de vossenjacht voert en geen numerieke afschotdoelstelling vaststelt. Tegelijkertijd mogen vossen acht maanden per jaar, van 1 juli tot 28 februari, worden bejaagd.
Daarmee blijven de drie beslissende vragen onbeantwoord: wat is het concrete, meetbare doel van deze jacht? Welke gegevens tonen aan dat het wordt bereikt? En welke wetenschappelijke basis rechtvaardigt de routinematige bejaging ten opzichte van gerichte, niet-dodelijke maatregelen? Wie geen gegevens verzamelt, kan geen van deze vragen beantwoorden.
Een blik in de federale jachtstatistiek verscherpt de tegenstrijdigheid. De wildhoede, die Biasotto omschrijft als zorgvuldige verwijdering van zieke dieren, schiet per jaar meestal slechts enkele vossen. Het grootste deel is toe te schrijven aan de reguliere recreatieve jacht, die jarenlang enkele honderden dieren per jaar heeft gedood. In het kanton Luzern, dat als enige de gezondheidstoestand van geschoten vossen registreert, was meer dan 98 procent van de geschoten dieren gezond. Er is geen reden om aan te nemen dat dit in Appenzell Ausserrhoden anders is.
Opmerkelijk is bovendien dat de regeringsraad zelf verwijst naar het kanton Genève, wiens op de wildhoede gebaseerde model hij als voorbeeld noemt. Precies dit model komt sinds 1974 zonder recreatieve jacht uit. Alleen staatlijke wildhoeders grijpen daar in, in de laatste twee jaar zonder een enkele regulatie-afschot. Wie Genève prijst, spreekt zich daarmee uit tegen de reguliere recreatieve jacht op de vos, niet vóór.
De wetenschap is eenduidig: meer dan 30 jaar wildbiologisch onderzoek toont geen duurzaam regulerend effect van de vossenjacht aan. Compensatie-effecten door hogere voortplanting en instroom van elders maken afschot snel ongedaan. Bij de vossenlintworm is de jacht zelfs contraproductief. Het kanton Zug heeft dit in 2026 door een onafhankelijk onderzoek laten bevestigen en bevordert de vossenjacht sindsdien niet meer actief.
Ik verzoek u zich in de kantonsraad in te zetten voor een echte, wetenschappelijk onderbouwde toetsing van de vossenjacht en erop aan te dringen dat het kanton het nut van deze praktijk voor het eerst met gegevens onderbouwt of ervan afziet. Geen enkele federale wet verplicht het kanton tot vossenjacht. Het kanton Zug heeft aangetoond dat deze beleidsruimte kan worden benut.
Met vriendelijke groet
[Uw naam]
[Uw woonplaats]
Wat regeringsraad Biasotto heeft geantwoord
Het antwoord van 4 september 2026 is een poging om de vossenjacht als gematigd en verantwoord voor te stellen. Biasotto benadrukt preventie, advisering van huiseigenaren en niet-dodelijke zelfhulpmaatregelen zoals de «reigerschrik». Hij stelt de wildhoede voor als een zorgvuldig handelende vakinstantie die zieke dieren onder moeilijke omstandigheden verlost.
De beslissende zin staat er niettemin in: «Wij voeren geen wetenschappelijk onderzoek naar onze vossenjacht.» En verder: er wordt «geen numerieke doel- of afschotvoorschrift door het kanton vastgesteld». Het kanton handelt volgens jarenlange ervaring. Daarmee bevestigt Biasotto precies wat de burgeres had bekritiseerd: er is geen controleerbaar doel en geen gegevensbasis.
Zijn onderbouwing voor de recreatieve jacht steunt op de bewering dat hoge vossendichtheden het risico op ziektes zoals schurft verhogen. Bewijs daarvoor noemt hij niet. Precies hier ligt de cirkelredenering: zonder onderzoek valt noch de dichtheid, noch de gezondheidstoestand van de populatie, noch het effect van de recreatieve jacht op beide te beoordelen.
De tegenstrijdigheid die Biasotto zelf levert
«Niet actief bevorderd» – maar acht maanden jachttijd zonder enig onderzoek. Een kanton dat vossen van juli tot februari vrijgeeft voor afschot, zonder doel, zonder cijfermatige voorgave en zonder resultaatcontrole, voert geen terughoudende uitzonderingspraktijk. Het laat een reguliere recreatieve jacht doorlopen en ziet ervan af het nut ervan te toetsen.
Genève als voorbeeld – tegen de eigen zaak. Biasotto schrijft dat de meeste conflicten worden opgelost door de wildhoede, net zoals in het kanton Genève. Dat is opmerkelijk, want Genève heeft de recreatieve jacht in 1974 afgeschaft en laat ingrepen uitsluitend over aan staatlijke wildhoeders. Wie dit model als voorbeeldig aanhaalt, argumenteert tegen de reguliere vossenjacht die hij in dezelfde brief verdedigt. De Genève-cijfers bewijzen dit over ruim een halve eeuw: zonder recreatieve jacht blijft het aantal staatlijke ingrepen enkele tot lage dubbele cijfers, in sommige jaren zelfs op nul.
Ziekteangst in plaats van ziektegegevens. De regeringsraad verwijst naar angsten in de bevolking voor schurft, hondenziekte en vossenlintworm, en naar de belasting voor de wildhoede. Toch geeft hij zelf toe dat het eigenlijke probleem de omgang van mensen met de vos is, niet de vos zelf. De consequentie daarvan zou voorlichting zijn, niet het afschieten van gezonde dieren.
Cijferdoelen voor wild dat men wil eten – geen voor de vos. Hetzelfde jachtvoorschrift dat de vos vrijgeeft voor afschot, legt voor ree, hert en gems precieze afschotcijfers per jachtdistrict vast. Bij de vos ontbreekt zo'n voorgave volledig. Het kanton plant dus met cijfers waar het gaat om het benutten van gewilde soorten, en ziet er juist daar vanaf waar het de jacht met ziektepreventie onderbouwt. Dit bevestigt Biasottos eigen erkenning dat er bij de vos noch een doel, noch onderzoek bestaat.
Wat de federale cijfers laten zien
Biasotto rechtvaardigt de vossenjacht met het risico van ziektes en met de zorgvuldige aanpak van de wildhoede bij zieke dieren. De eidgenössische jachtstatistiek voor Appenzell Ausserrhoden, bijgehouden door het Bundesamt für Umwelt, geeft een ander beeld.
De reguliere jacht doodt de grote massa. In de reguliere recreatieve jacht werden jarenlang enkele honderden vossen per jaar geschoten, in sommige jaren zelfs meer dan duizend. Pas recenter daalde het aantal naar enkele honderden dieren per jaar.
De wildhoede speelt qua aantallen nauwelijks een rol. De speciale afschoten door de wildhoede, precies het kanaal dat Biasotto beschrijft als diervriendelijke verwijdering van zieke dieren, lagen bijna doorlopend in het enkelvoudige tot lage tweevoudige bereik. Slechts één enkel jaar wijkt sterk naar boven af.
Hoe een model eruitziet dat werkelijk op het individuele geval is gericht, laat uitgerekend het kanton zien dat Biasotto zelf als voorbeeld noemt. In Genève, dat de recreatieve jacht in 1974 heeft afgeschaft, verzorgt de wildhoede alle ingrepen bij de vos. Over vijftig jaar bewegen deze verwijderingen zich bijna doorlopend in het enkelvoudige tot lage tweevoudige bereik, in sommige jaren wordt zelfs helemaal geen vos geschoten. Dat is de orde van grootte waarin een ingreep blijft wanneer die zich richt op een concrete aanleiding in plaats van op een open jachtseizoen. Appenzell Ausserrhoden schiet in de reguliere recreatieve jacht het honderdvoudige, zonder doel en zonder registratie. Genève is kleiner en stedelijker, een directe vergelijking van de absolute cijfers is daarom niet mogelijk. Het principe echter is overdraagbaar: wie alleen ingrijpt bij een concrete aanleiding, komt uit met een fractie van de afschoten, en in sommige jaren helemaal zonder.
Ziekte is een onderwerp van valwild, niet van de jacht. Waar het kanton de doodsoorzaken van valwild uitsplitst, valt het grootste deel toe aan het autoverkeer en aan ouderdom, ziekte en zwakte. Zieke en zwakke dieren sterven dus overwegend uit zichzelf en worden geregistreerd als valwild. Ze zijn geen bewijs voor de noodzaak om jaarlijks honderden dieren te doden.
Daarbij komt een tegenstrijdigheid in de officiële gegevens zelf. Het Ausserrhoder jachtvoorschrift behandelt das, vos en wild zwijn uitdrukkelijk gelijk en kent hen dezelfde jacht- en dus dezelfde beschermingsperiode toe. In de weergave van de beschermingsperiodes van het Bundesamt für Umwelt verschijnen voor Appenzell Ausserrhoden echter drie verschillend lange beschermingsperiodes voor precies deze drie soorten, en geen daarvan komt netjes overeen met de periode die de kantonale verordening voorschrijft. Welke weergave in detail correct is, valt van buitenaf niet vast te stellen. Maar dat de eigen verordening van het kanton en de federale statistiek bij zo'n fundamenteel gegeven als de beschermingsperiode uiteenlopen, past in het beeld: een kanton dat toegeeft geen wetenschappelijk onderzoek naar de vossenjacht bij te houden, levert ook bij de basisgegevens geen betrouwbare grondslag.
Past men de enige betrouwbare Zwitserse referentiewaarde toe op deze cijfers, dan wordt de wanverhouding volledig duidelijk: in het kanton Luzern, dat als enige de gezondheidstoestand van geschoten vossen systematisch registreert, was meer dan 98 procent van de geschoten dieren gezond. Er is geen reden om aan te nemen dat Ausserrhoder vossen gezonder of zieker zijn dan Luzerner vossen. Dat betekent: het overgrote deel van de in Appenzell Ausserrhoden geschoten vossen was vermoedelijk gezond. Biasottos beeld van de jacht als ziektepreventie houdt geen stand tegen de eigen statistiek.
De cijfers zijn na te gaan in de eidgenössische jachtstatistiek van het BAFU: Eidgenössische jachtstatistiek.
Wat de wetenschap zegt
Bestandsregulatie: Compensatiemechanismen – hogere vruchtbaarheid, betere overlevingskans, immigratie – gelijken verliezen uit. Zelfs het afschieten van driekwart van een populatie is in het daaropvolgende jaar weer gecompenseerd (Baker & Harris 2006; Rushton et al. 2006; Kämmerle et al. 2019).
Gezondheidstoestand: Het kanton Luzern registreert als enige de gezondheidstoestand van geschoten vossen. Van 2.217 gedode dieren hadden er slechts 39 een ziektebevinding – meer dan 98 procent was gezond. Wie bijna uitsluitend gezonde dieren schiet, dringt geen ziekte terug.
Vossenlintworm: In een Franse studie uit de regio Nancy (Comte et al. 2017) steeg de prevalentie ondanks hoge jachtdruk van 44 naar 55 procent – omdat jonge vossen, die de leemtes opvullen, een hogere wormbelasting dragen. In Luxemburg daalde het aandeel na het vossenjachtverbod van 2015 van ongeveer 40 naar minder dan 10 procent.
Genève: Sinds 1974 zonder recreatieve jacht, geen bestandsexplosie, geen slechtere ziektesituatie. Precies het model dat Biasotto als voorbeeld noemt.
Volledig studieoverzicht: Studies: Effect van de recreatieve jacht op wilde dieren
Waarom een brief de moeite waard is
De Regierungsrat heeft zich argumentatief ver gewaagd en zich daarmee kwetsbaar gemaakt. Anders dan kantons die enkel naar het federale recht verwijzen, heeft Biasotto concrete beweringen gedaan die te controleren zijn. De Kantonsrat kan precies dat eisen: dat het kanton het nut van de vossenjacht voor het eerst met gegevens onderbouwt. Hoe meer raadsleden die ene onbeantwoorde vraag bereikt, hoe moeilijker die te negeren wordt: welk wetenschappelijk onderbouwd doel rechtvaardigt in Appenzell Ausserrhoden de achtmaandelijkse bejaging van de vos, wanneer het kanton zelf toegeeft daarover geen gegevens te verzamelen, en de wildhoede slechts een fractie van de dieren verwijdert?
Het Zugse SWILD-rapport
Het kanton Zug heeft als tot nu toe enige Zwitsers kanton gereageerd op de vossenjacht-petitie van Pascal Wolf met een echte wetenschappelijke studie. De Direktion des Innern gaf in het najaar van 2025 bij SWILD – Stadtökologie, Wildtierforschung, Kommunikation – een vakrapport in opdracht. De tweede versie verscheen in mei 2026 en werd op 16 juni 2026 aan de jachtcommissie voorgelegd.
Het resultaat is duidelijk: de momenteel gepraktiseerde vossenjacht kan bestanden niet duurzaam reguleren, verbetert de ziektebestrijding niet en is voor de bescherming van vee inferieur aan niet-dodelijke methoden. De ervaringen uit Genève (sinds 1974) en Luxemburg (sinds 2015) bevestigen: wildbeheer werkt zonder recreatieve jacht op de rode vos.
De volledige studie is publiek toegankelijk: Wetenschappelijke grondslagen voor de vossenjacht
Waar je de contactgegevens vindt
De Kantonsrat van Appenzell Ausserrhoden telt 65 leden. De volledige ledenlijst vind je op de officiële website onder ar.ch.
Anders dan in andere kantons bestaat er in Appenzell Ausserrhoden geen uniform e-mailpatroon. Viele Ratsmitglieder nutzen private Adressen oder sind über ihre Partei erreichbar. Verifiziere die konkrete Adresse deshalb immer auf der offiziellen Liste oder über die Fraktionen. Für allgemeine Anliegen steht die Sammeladresse kantonsrat@ar.ch zur Verfügung.
De verantwoordelijke Regierungsrat is Dölf Biasotto (Departement Bau und Volkswirtschaft), de jachtbeheerder is Andres Scholl. Beiden zijn via de departementspagina's bereikbaar op ar.ch.
Wat er in Zwitserland tot nu toe is gebeurd
📌 Vossenjacht Zug: studie bewijst zinloosheid – nu handelen
Het enige kanton met een echte wetenschappelijke studie. Geen regulerend effect, geen bijdrage aan ziektebestrijding, niet-dodelijke methoden superieur.
📌 Vossenjacht Luzern: 98 procent van de gedode dieren gezond
De eigen statistiek van het kanton weerlegt de belangrijkste rechtvaardiging voor de vossenjacht.
📌 Recreatieve Jagers als valse wildtierexperts
Hoe Pascal Wolf in meer dan 12 kantons petities indiende – en hoe overheden en media de narratieven van de jachtlobby overnemen.
📌 Afschaffing van de recreatieve jacht naar het voorbeeld van het kanton Genève
Waarom Genève sinds 1974 zonder recreatieve jacht toekomt – precies het model dat Biasotto aanhaalt.
🧠 Psychologie van de recreatieve jacht in het kanton Appenzell Buitenrhoden
In de lente reekitsen redden met een drone, in de herfst 602 reeën schieten: de cognitieve dissonantie van de Ausserrhoder recreatieve jacht.