Paardenvlees: wrede productie moet stoppen

Recent onderzoek meldt een voortdurende verplaatsing van de paardenvleesproductie voor de EU en Zwitserland van Noord- naar Zuid-Amerika.

De verschuiving van de paardenvleesproductie naar Zuid-Amerika heeft volgens de TSB Zürich ook te maken met lagere productiekosten. Al jaren bekritiseert de TSB Zürich de kwellende omstandigheden waaronder de paardenvleesproductie in Noord- en Zuid-Amerika plaatsvindt. De omstandigheden in de productielanden verschillen.

Paardenvlees uit Canada

Het bedrijf Bouvry Exports in het Canadese Alberta is het grootste paardenslachthuis van Noord-Amerika. De in Canada geslachte paarden zijn voor 50% afkomstig uit de VS. De EU-voorschriften voor vleesexport eisen dat Amerikaanse paarden zes maanden vóór de slachtdag in de omheiningen van het slachthuis worden gehouden. Dit moet het risico op medicijnresten minimaliseren. "Dat veroorzaakt langdurig lijden. De paarden worden in deze maanden ziek gemest", vertelt Sabrina Gurtner, projectleider bij TSB Zürich. Het voer dient alleen om in gewicht toe te nemen. Het gevolg zijn pijnlijke hoef- en stofwisselingsziekten. Zieke paarden worden niet medisch behandeld. Zij zouden onder andere het ontstekingsremmende pijnstillende middel fenylbutazon toegediend moeten krijgen. Dit medicijn is echter verboden wanneer het dier bestemd is voor menselijke consumptie. Dit wordt ook bevestigd door de feedlotmanager tegenover de Canadese toezichthoudende instantie CFIA: "(...) voor paarden die bestemd zijn voor de slacht, is fenylbutazon geen optie. (...) hun toestand verslechtert naarmate ze zwaarder worden, maar vanwege het EU-programma kunnen we ze niet behandelen."

"Bij ons onderzoek ter plaatse documenteren we telkens weer paarden met kreupelheden, hoefbevangenheid of dieren die zijn overleden aan hun ziekten of verwondingen", aldus Sabrina Gurtner. In de mestomheiningen van Bouvry Exports worden merries en hengsten door elkaar gehouden. Bovendien worden er ook drachtige dieren aangeleverd. "De overlevingskansen voor de veulens in de op mesten gerichte omheiningen zijn klein. We vinden in de zomer zieke veulens en in de winter bij de geboorte doodgevroren veulens", beschrijft Sabrina Gurtner haar waarnemingen.

"Wij importeren het paardenvlees rechtstreeks uit Canada. We betrekken het voornamelijk van de Bouvry-boerderij in Alberta, die ongetwijfeld de meest diervriendelijke en respectvolle paardenfokkerij ter wereld is. De paarden leven daar in halfvrijheid", zo beschrijft de Zwitserse importeur Skin Packing S.A. de paardenhouderij bij Bouvry Exports. "Dat komt niet overeen met onze waarnemingen die we al meer dan tien jaar ter plaatse doen", bekritiseert Sabrina Gurtner. Respectvolle fokkers zouden veulens bij de geboorte niet laten doodvriezen en niet in dergelijke mestomheiningen laten opgroeien. Professor Stephanie Krämer van de Justus-Liebig-Universität in Giessen acht deze paardenhouderij in hoge mate in strijd met het dierenwelzijn: "De dieren worden hier noch soortgeschikt gevoerd, noch is hun verzorging gewaarborgd. Ook het uitblijven van medische behandeling van de paarden gebeurt opzettelijk, om de export van het vlees niet in gevaar te brengen. De pijn van de dieren wordt bewust op de koop toe genomen.»

Paardenvlees uit Uruguay

TSB Zürich en AWF controleren al vele jaren de stations die paarden doorlopen voordat ze in EU-gecertificeerde slachthuizen voor EU- en Zwitserse klanten worden geslacht. Al jaren documenteren zij de overtredingen. In een recent langlopend onderzoek van twee jaar, in het kader van een door de EU aangekondigde controle, werden de drie EU-gecertificeerde slachthuizen Clay, Sarel en El Amanecer vóór, tijdens en na de EU-controle heimelijk en openlijk geobserveerd. «Ons onderzoek toont aan dat de EU-audits worden gemanipuleerd door omvangrijke voorbereidingen», meldt Sabrina Gurtner. Bijzonder opvallend is dat tijdens de controles slechts een fractie van de paarden op de weides van het slachthuis staat. «Het zijn geselecteerde paarden in een goede algemene conditie. Ze worden op groene weides gezet, waar beschutting tegen het weer is. Dat komt echter niet overeen met de realiteit vóór en na de controlebezoeken. Zodra de controleurs zijn vertrokken, staan de paarden weer op stoffige en vuile terreinen, vaak zonder ruwvoer en soms zelfs zonder water. Dan zijn het in plaats van 40 tot 60 gezonde paarden er meerdere honderden. Waaronder drachtige merries, zwaargewonde en sterk vermagerde dieren», weet Sabrina Gurtner te vertellen over een controle 14 dagen na de EU-audit. «Ook het gedrag van de arbeiders valt op. Zodra ze zich onbespied voelen, worden drijfvlaggen tot knuppels, worden paarden systematisch geslagen», beschrijft Sabrina Gurtner haar waarnemingen.

Probleem: traceerbaarheid en consumentenbescherming

TSB Zürich en zijn partnerorganisaties bekritiseren in het algemeen de onvoldoende traceerbaarheid van paarden bij de productie van paardenvlees in Overzee. Zo bestaat er geen met Europa vergelijkbaar identificatiesysteem voor paarden. Meerdere eigenaarswisselingen zijn gebruikelijk en veel paarden worden via veilingen verhandeld. Alleen de laatste eigenaar, doorgaans de slachthandelaar, geeft informatie over medicatietoediening en herkomst van de paarden die hij aan het slachthuis verkoopt. «Men vertrouwt op de eerlijkheid van de profiteurs. Dat is een uitnodiging tot systematische fraude en leidt tot systematisch gevaar voor consumenten in de EU en Zwitserland», aldus Sabrina Gurtner.

«Uit Uruguay en Argentinië krijgen we regelmatig berichten over gestolen en gesmokkelde paarden. De politie heeft meerdere speciale eenheden samengesteld om maffieus georganiseerde bendes te ontmaskeren», aldus Sabrina Gurtner. Laatstelijk werd in december 2022 in Uruguay een criminele bende opgerold die zich had toegelegd op de smokkel van gestolen paarden uit Brazilië. Tot de bende behoorden een voormalig politieagent en het hoofd van het douanekantoor in Rivera.

Het aantal slachtingen in Uruguay stijgt al enkele jaren gestaag. In 2022 waren dat 52’000 paarden. De Zwitserse importeur Skin Packing belooft al jaren zich in te zetten voor verbeteringen in de slachthuizen waarvan hij afneemt. «Wij nemen bij onze controles geen duurzame verbeteringen in de dierenwelzijn waar», aldus Sabrina Gurtner. TSB Zürich en zijn partnerorganisaties bekritiseren al jaren de ernstige dierenwelzijnsschendingen in Uruguay en Argentinië. Eerdere EU-audits bevestigden misstanden en manipulaties van de controles door de slachthuisexploitanten in beide landen.

«Vanwege de sinds 2012 onopgeloste dierenwelzijnsschendende omstandigheden in de overzeese slachthuizen moet de Europese Commissie eindelijk actief worden en de import van paardenvlees uit kwellingsproductie stopzetten», eisen TSB Zürich en zijn partnerorganisaties. Meer over dit onderwerp dierenrechten.

Petitie: Eis een importstop voor paardenvlees uit kwellingsproductie in Overzee!