De wasbeer

De wasbeer (Procyon lotor) is een kortpotig, omnivoor zoogdier uit de familie der kleine beren.

De wasbeer leeft in loof- en gemengde bossen in de buurt van water. Hij kreeg zijn naam omdat hij in stromende wateren onder stenen en andere schuilplaatsen tastend op zoek gaat naar kreeften of andere prooidieren. Optisch ziet het eruit alsof hij zijn eten wast. Als cultuurvolger leeft hij ook in voorsteden en parken. Vuilstortplaatsen en campings zijn geliefde plekken om voedsel te zoeken. Rust-, slaap- en opfokplekken voor de jongen zijn verlaten dassen- en vossenholen, rotsspleten, holle bomen, maar ook schuren, opslagplaatsen, zolders of verlaten auto's.

Interessante feiten over de wasbeer:

De wasbeer wordt tussen de 41 en 71 centimeter lang en weegt tussen de 3,6 en 9,0 kg. In koudere streken kan hij ook zwaarder zijn.
Ze hebben een langharige vacht, overwegend geelgrijs vermengd met zwart. De dichte ondervacht, die bijna 90% van het totale aantal haren uitmaakt, beschermt de dieren tegen de kou en bestaat uit 2,0 tot 3,0 centimeter lange haren.
Het gezicht wordt gekenmerkt door een «Zorro-masker» rond de ogen. Het donkere masker zou verblindingseffecten verminderen en daardoor het nachtzicht verbeteren.
De licht afgeronde oren worden omrand door witte vacht.
Hun gebit bestaat uit 40 tanden.
Wasberen hebben een 20–30 cm lange, geringde staart.
Wasberen hebben mensachtige handen met vijf vingers, die ze gebruiken om voedsel te verzamelen. Daarmee openen ze schalen, deuren en zo veel meer.
Als omnivoren eten ze voornamelijk planten, noten, vissen, vogels, insecten, fruit, bessen, zaden, afvalresten en kleine zoogdieren. Ze zijn natuurlijke ongediertebestrijders.
De pootafdruk lijkt op die van een zoolganger. De afdruk van de achterpoten heeft gelijkenis met de voetafdruk van een klein kind. Ze kunnen op hun achterpoten gaan staan en objecten met hun voorpoten onderzoeken.
Door hun korte poten kunnen ze niet snel rennen of ver springen.
Wasberen leggen hun eten vaak in het water voordat ze het opeten. Ze hebben een sterk ontwikkelde tastzin en water versterkt dit effect. Bij dit analyserende betasten krijgen ze nauwkeurige informatie over wat ze tot zich nemen. Ze hebben een uitstekend geheugen.
Behalve voor de oriëntatie in het donker is de reukzin vooral belangrijk bij de communicatie met soortgenoten.
Wasberen zijn in staat om zeer zachte geluiden waar te nemen, zoals die welke door in de grond ingegraven regenwormen worden veroorzaakt.
Wasberen kunnen uitstekend zwemmen en klimmen. Ze kunnen meerdere uren in het water volhouden.
De wasbeer wordt vooral in de VS af en toe als huisdier gehouden.
Wasberen houden geen winterslaap. Wel brengen ze het koudste jaargetijde in hun schuilplaats door.
Wasberen produceren verschillende geluiden. Ze kunnen sissen, grommen, fluiten en spinnen.
Wasberen zijn aanpasbare nachtdieren.
De natuurlijke vijanden van de jonge wasberen zijn lynx, adelaar, oehoe en vos.
Terwijl de wasbeer vroeger als een einzelgänger werd beschouwd, zijn er tegenwoordig aanwijzingen dat hij een geslachtsspecifiek sociaal gedrag vertoont. Aan elkaar verwante wijfjes delen vaak een gemeenschappelijk gebied; niet-verwante mannetjes daarentegen leven in losse, uit maximaal vier dieren bestaande kleine groepen samen.
De paartijd valt tussen januari en maart. 2 maanden later worden 3–4 jongen geboren, nog zonder gezichtsmasker. De moeder is zeer beschermend en leert de jongen, zodra ze uit de schuilplaats komen, wat en hoe ze kunnen eten. In de herfst zijn ze opgeleid en zelfstandig.
De gemiddelde levensverwachting is enkele jaren. In gevangenschap tot 20 jaar.
Jacht en verkeersongevallen zijn de twee meest voorkomende doodsoorzaken. Als neozoön mag de wasbeer in Zwitserland het hele jaar door zonder gesloten seizoen worden bejaagd, hoewel niet bewezen is dat hij de inheemse fauna bedreigt. Het BAFU schrijft hierover: «Deze niet-inheemse soort willen we niet en hij mag geschoten worden». Veel kantons hebben echter gesloten seizoenen ingevoerd. Het is niet mogelijk om wasberen door intensieve bejaging blijvend uit een gebied te verdrijven dat voor hen een zeer geschikte leefomgeving vormt. Ze verhogen simpelweg hun voortplantingssnelheid, zoals bijvoorbeeld de vossen ook, tot op zekere hoogte, of dieren uit de omgeving trekken de vrijgekomen leefgebieden in. De kosten om uit een groter gebied zelfs tijdelijk alle wasberen te verwijderen, overstijgen doorgaans de kosten van de door hen veroorzaakte schade vele malen. Al zo'n 35 jaar leven wasberen in Zwitserse bossen. Vooral aan het Meer van Genève komt hij sinds 2003 vaker voor. Maar hij is ook in het Zwitserse Middenland, in de Jura en in de Voor-Alpen op ontdekkingstocht.

Fakten statt Jägerlatein über Waschbären

Wat doet Wild beim Wild voor de bescherming van wasberen?

Wij zetten ons in voor het behoud van populaties en hun leefgebieden, en om deze met elkaar te verbinden. Natuurlijke corridors maken genetische uitwisseling tussen afzonderlijke populaties mogelijk. Niet alleen de bescherming van de predatoren, maar ook van hun prooidieren is een wezenlijk onderdeel van ons werk. Dit doen we door de wilde dieren waar mogelijk te verdedigen tegen onnodige jacht en stroperij.

Dierenportretten