De lynx

De lynx (Lynx) is een geslacht binnen de familie van de katachtigen.

Er zijn vier soorten lynxen: de Canadese lynx, de Euraziatische lynx, de rode lynx en de Iberische lynx. Lynxen komen dus voor in Europa, Azië en Noord-Amerika. Lynxen leven in bosrijke gebieden en hebben zich uitstekend aangepast aan lage temperaturen. De pardellynx (Lynx pardinus), ook wel Iberische lynx genoemd, is door de bejaging een zeer zeldzame lynx die in Spanje en Portugal voorkomt. Een andere bedreiging die het voortbestaan van de Iberische lynx in gevaar brengt, is de populatie konijnen, die zijn voornaamste prooi vormen en die door hun bejaging eveneens sterk zijn afgenomen. De Iberische lynx is een van de meest bedreigde kattensoorten ter wereld.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=oIFaxx0lTDw%5D

Interessante feiten over de lynx:

De grootte van een lynx hangt af van zijn soort. Euraziatische lynxen zijn groter dan de Amerikaanse exemplaren. Lynxen kunnen 70 tot 110 cm lang worden, hebben een schofthoogte van 50 tot 75 cm en kunnen 15 tot 38 kg zwaar worden.
Lynxen zijn de grootste Europese wilde katten.
De korte staart is 15 tot 25 cm lang en heeft een zwart uiteinde.
Lynxen hebben een bakkebaard en de toppen van de oren hebben zwarte haarpluimen. De achterkant van de oren is zwart met een witte of grijswitte vlek die meer of minder sterk uitgebreid is.
Deze haarpluimen op de oren versterken het gehoor. Dankzij hun buitengewone gehoor kunnen lynxen hun prooi gemakkelijk lokaliseren. Ze kunnen passerende reeën op 500 meter afstand horen.
De vachtkleur is variabel en loopt van zandkleurig over roodbruin in de zomer tot bruin en grijs in de winter, vaak is de vacht ook gevlekt.
Lynxen hebben 28 tot 30 tanden.
Lynxen hebben zeer scherpe ogen. Ze kunnen een muis op 75 meter afstand lokaliseren.
Het prooispectrum omvat vrijwel alle in het betreffende leefgebied aanwezige kleine en middelgrote zoogdieren en vogels. Zo behoren onder andere rode vossen, marters, konijnen, jonge wilde zwijnen, eekhoorns, muizen, ratten, marmotten, reeën, gemzen, herten en hazen tot de door lynxen gevangen prooidieren, ook vissen worden verorberd.
Aas eten lynxen alleen in uiterste noodtijden.
De lynx is een verrassings- of sluipjager die zijn prooi vooral op regelmatig belopen wildwissels op katachtige wijze grijpt.
De poten van de lynx zijn groot en voorkomen dat de lynx in de winter diep in de sneeuw wegzakt.
Lynxen hebben sterke klauwen, die worden gebruikt voor de jacht, het klimmen en de verdediging. Ze kunnen hun klauwen intrekken en uitschuiven.
De grootste gevaren voor de lynx zijn de mens, de wolf, verkeersongevallen en ziekten. De sterfte onder de jongen is zeer hoog.
Lynxen worden zelden in de natuur gezien, omdat ze schemerings- en nachtactief zijn.
Lynxen zijn zeer vocaal. Ze kunnen geluiden maken zoals katten.
Lynxen zijn einzelgangers en territoriaal. De paartjes komen alleen in de paartijd tussen februari en april bij elkaar.
Twee tot vijf jongen worden na een draagtijd van ongeveer 2 maanden meestal geboren op een rustige plek zoals een rotsgrot of onder een omgevallen boomwortel.
In het wild worden lynxen 10 tot 20 jaar oud. In gevangenschap tot 25 jaar.
In Zwitserland zijn er weer ongeveer 130 exemplaren. Veel worden naar het buitenland verplaatst.

Wat doet Wild beim Wild voor de bescherming van de lynx?

Wij zetten ons in om populaties en hun leefgebieden te behouden en met elkaar te verbinden. Natuurlijke corridors maken genetische uitwisseling tussen afzonderlijke populaties mogelijk. Niet alleen de bescherming van de predatoren, maar ook van hun prooidieren is een wezenlijk onderdeel van ons werk. Dit doen wij door de wilde dieren waar mogelijk te verdedigen tegen de onnodige jacht en stroperij.

Dierportretten