Wasbeertjes diervriendelijk op afstand houden

Naar actuele schattingen leven er in Duitsland tot 2 miljoen van deze nachtactieve dieren uit de familie van de kleine beren.

Hun natuurlijke leefgebied is het bos. De dagen brengen ze het liefst door in hoger gelegen schuilplaatsen zoals boomholtes, sommige richten zich ook in verlaten aardholen of in de nabijheid van mensen in.Wasbeertjes zijn omnivoren en voeden zich vooral met regenwormen, insecten en fruit. Maar ook vuilnisbakken of composthopen dienen de ongeveer kattengrote dieren als voedselbron. Wasbeertjes zijn doorgaans ongevaarlijk, toch voelen sommige mensen zich door hen gestoord. Bioloog en PETA-vakspecialist dr. Yvonne Würz legt mogelijke overlappingen van leefgebied uit en onthult diervriendelijke wering methoden.

Omgewoelde composthopen of border, uitwerpselen met ongewoon veel fruitpitten of pootafdrukken met lange tenen in de tuin, kunnen erop wijzen dat wasbeertjes op bezoek zijn geweest, zegt dr. Yvonne Würz. Ook al worden ze vaak negatief afgeschilderd, er is geen reden om actief tegen de kleine beren op te treden. Mochten huis- of woningbezitters de dierlijke gasten toch als ongenood ervaren, dan is de kans groot dat ze met een paar eenvoudige maatregelen ertoe kunnen worden bewogen om verder te trekken.

PETA geeft tips

• Voedselbronnen vermijden: om het wasbeertjes zo moeilijk mogelijk te maken om aan menselijke voedselresten te komen, moeten vuilniszakken pas kort voor de ophaling aan de straat worden gezet en vuilnisbakken goed worden afgesloten. Ook voor compostbakken wordt een afsluitbare variant aangeraden. Vallend fruit is een lievelingskost van wasbeertjes, daarom is het aan te raden om neergevallen (of laaghangende) appels, peren, kersen of pruimen direct op te ruimen. Ook hondenof kattenvoer is populair en mag daarom, net als andere voedselresten, niet buiten blijven staan. Als er niets anders te vinden is, nemen wasbeertjes ook genoegen met vogelvoer. Hoog opgehangen vogelhuisjes en gladde metalen manchetten om boomstammen bevestigd, verhinderen dat de dieren bij de zaadmengsels komen. Mensen zouden wasbeertjes niet moeten voeren, omdat ze in de natuur genoeg voedsel vinden en zich anders comfortabel in bewoonde gebieden vestigen.
• Toegang tot schuilplaatsen afsluiten: sommige wasbeertjes maken het zich gemakkelijk in schuurtjes, garages of op zolders. Ook via kattenluikjes of schoorstenen is al eens een dier binnengeglipt. Als mensen vermoeden dat er wasbeertjes in de buurt zijn, is het aan te raden om deuren en poorten gesloten te houden en gaten dicht te maken. Vooraf moet worden vastgesteld dat er zich geen dier meer in de potentiële schuilplaats bevindt. Door aangrenzende takken in te korten wordt de toegang tot het dak voor de dieren bemoeilijkt. Regengoten kunnen worden beveiligd met gladde platen en het kan aan te raden zijn om bij kattenluikjes over te stappen op een model met chip-uitleesfunctie.
• Ongenode huisgasten vriendelijk verjagen: wasbeertjes zijn gevoelig voor licht, geluid en geur. Zijn de dieren al ingetrokken, dan laten ze zich vaak uit hun rust brengen door het aandoen van de zolder- of garageverlichting, regelmatig luid praten, stampen of ook het afspelen van muziek. Ook het uitleggen van mottenballen, lavendelzakjes of uitgekamde hondenharen zou al effect hebben gehad. Een andere mogelijkheid is het verspuiten van een zelfgemaakte azijnoplossing. Hiervoor worden enkele milliliters huishoudazijn met water vermengd. Ook peper of peperolie storen de gevoelige neuzen van de dieren.
• Achtergelaten sporen verwijderen: worden er bijvoorbeeld op de zolder wasbeerontlasting gevonden, dan moeten deze met handschoenen worden verwijderd en in een dubbele plastic zak in de restafvalbak worden weggegooid.

Hoewel wasbeertjes al in de 19e eeuw voor het houden op zogenoemde bontdierfarms uit Noord-Amerika naar Duitsland werden gebracht, gaan de dieren die vandaag in Duitsland leven waarschijnlijk terug op individuen die in de jaren 1930 en 1940 uit «bontdierfarms» en omheiningen zijn ontsnapt of uitgezet. Wasbeertjes vormen geen wezenlijke bedreiging voor de biodiversiteit. Sinds hun stigmatisering door opname op de EU-lijst van invasieve soorten worden de dieren toch steeds vaker door recreatieve jagers op de recreatieve jacht achtervolgd. In sommige Duitse deelstaten zijn de rustperiodes verkort, wat het doden van oudertieren en een kwellende dood van hun jongen tot gevolg kan hebben. Alleen al in het jachtjaar 2023/2024 werden in heel Duitsland circa 240'000 wasbeertjes met vallen gevangen of rechtstreeks doodgeschoten.

Sinds 2008 is Duitsland vrij van terrestrische hondsdolheid en het risico op overdracht van de wasbeerspoelworm is bijna uitgesloten. Besmetting van de mens als foutieve gastheer komt zelden voor en vindt uitsluitend plaats door contact met infectieuze eitjes via de mond, deze kunnen zich in de uitwerpselen van besmette dieren bevinden. Zelfs in gebieden waar een hoog percentage van de wasbeertjes drager is van de parasiet, komt een wasbeerspoelworminfectie bij de mens bijna niet voor.

• Wasbeertjes diervriendelijk op afstand houden
• Ook wasbeertjes hebben recht op leven
• De omgang met „invasieve“ soorten – een kritische analyse vanuit biologisch en juridisch perspectief
• Neozoa
• Bazel wil wasbeertjes doden
• Wasbeertjes vormen geen gevaar
• Open brief aan Katrin Schneeberger van BAFU
• Schrapping van de wasbeer van de lijsten van zogenoemde invasieve soorten
• Feiten in plaats van jagerslatijn over wasbeertjes
• Kantonaal jachtbureau in Aargau wil onzin uitkramen en wasbeer afschieten