Jak ograniczyć instynkt łowiecki u kotów

Koty domowe polują na mniej dzikich zwierząt, gdy właściciele codziennie się z nimi bawią i podają im karmę bogatą w mięso, jak wskazują nowe wyniki badań.

Koty są najpopularniejszymi zwierzętami domowymi w Szwajcarii: żyje tu około 1,7 miliona kotów. I nie poprzestają one na Whiskas & Co., lecz pilnie same polują na swój pokarm. Wiosną i latem koty w Szwajcarii łapią nawet do 2,4 miliona ssaków, głównie myszy, oraz do 300’000 ptaków.

Polowanie kotów jest problemem dla ochrony przyrody, ale metody jego ograniczania są kontrowersyjne i często polegają na ograniczaniu zachowania kotów w sposób, który wielu właścicieli uważa za nie do zaakceptowania.

Koty nie są jednak głównym problemem kryzysu bioróżnorodności w Szwajcarii. O wiele poważniejsze są rozlewanie się zabudowy i intensywne rolnictwo – utrata siedlisk.

Nowe badanie – z University of Exeter – wykazało, że wprowadzenie komercyjnej karmy premium, w której białko pochodzi z mięsa, zmniejszyło liczbę zwierząt przynoszonych do domu przez koty o 36 %, a pięć do dziesięciu minut codziennej zabawy z właścicielem przyniosło redukcję o 25 %.

«Wcześniejsze badania w tej dziedzinie koncentrowały się na ograniczaniu zdolności kotów do polowania — albo przez trzymanie ich w domu, albo przez wyposażanie ich w obroże, urządzenia i środki odstraszające«, wyjaśnia profesor Robbie McDonald z Environment and Sustainability Institute na Uniwersytecie w Exeter.

Chociaż trzymanie kotów w domu to jedyny pewny sposób, by zapobiec ich instynktowi łowieckiemu, niektórzy właściciele obawiają się skutków ograniczenia kotu dostępu do przestrzeni na zewnątrz.

Badanie pokazuje, że właściciele kotów mogą całkowicie nieinwazyjnymi i nieograniczającymi metodami zmienić to, co koty same chcą robić.

Bawiąc się z kotami i zmieniając ich dietę, właściciele mogą zmniejszyć wpływ kotów na dzikie zwierzęta, nie ograniczając przy tym ich swobody.

W badaniu wzięli udział właściciele, którzy symulowali polowanie, poruszając piórkową zabawką na sznurku i kijku, tak aby koty mogły się podkradać, gonić i łapać. Po każdym «polowaniu» właściciele dawali kotom także zabawkową mysz, którą mogły się bawić, co naśladowało prawdziwe upolowanie zdobyczy.

Nie jest jasne, które elementy mięsnej karmy doprowadziły do ograniczenia polowań.

«Niektóre karmy dla kotów zawierają białko z roślinnych źródeł, takich jak soja, i możliwe, że niektóre koty mimo pełnowartościowej diety wykazują niedobór jednego lub kilku mikroskładników odżywczych, co skłania je do polowania», powiedziała Martina Cecchetti, doktorantka, która przeprowadziła eksperymenty.

«Produkcja mięsa rodzi jednak wyraźne problemy klimatyczne i środowiskowe. Jednym z naszych kolejnych kroków jest ustalenie, czy karma dla kotów mogłaby zawierać określone mikroskładniki odżywcze, aby zmniejszyć popęd łowiecki.»

«Planujemy też zbadać, czy różne rodzaje zabaw mają odmienne skutki i czy połączenie strategii może jeszcze bardziej ograniczyć polowania.»

W badaniu, opartym na 12-tygodniowym projekcie obejmującym 355 kotów w 219 gospodarstwach domowych w południowo-zachodniej Anglii, przeanalizowano również skuteczność istniejących gadżetów ograniczających polowania kotów.

Kolorowa obroża «Birdsbesafe» zmniejszyła liczbę ptaków złapanych i przyniesionych do domu o 42 %, ale nie miała wpływu na polowania na ssaki.

Dzwoneczki dla kotów nie przyniosły ogółem żadnego zauważalnego efektu – choć badacze twierdzą, że wpływ na poszczególne koty był bardzo zróżnicowany, co wskazuje, że niektóre koty uczą się skutecznie polować mimo noszenia dzwoneczka.

Lisa George z Helston w Kornwalii, która opiekuje się Minnie, trzyletnią kotką pręgowaną biorącą udział w badaniu, powiedziała: „Minnie uwielbia polować. Najczęściej przynosi swoją zdobycz do domu i wpuszcza ją do środka. Mieliśmy ptaki w sypialni, szczury w koszu na śmieci (złapanie go zajęło nam trzy dni) i króliki w pomieszczeniu gospodarczym.«

„Kiedy zmieniłam jedzenie Minnie (wcześniej marka własna supermarketu) na Lily’s Kitchen, zauważyłam, że prawie przestała polować. Trwało to przez cały czas, kiedy jadła tę karmę. Mogę szczerze powiedzieć, że nie mogłam uwierzyć w tak dużą różnicę w jej zachowaniu łowieckim.”

George Bradley ze sponsora projektu SongBird Survival powiedział: „To najnowsze badanie, które sfinansowaliśmy, to doskonała wiadomość dla ptaków.«

«Dane pokazują, że właściciele kotów (tacy jak ja) mogą podjąć kilka małych i prostych kroków, aby naprawdę poprawić zdrowie i szczęście naszych zwierząt domowych oraz wywrzeć duży wpływ na wszystkie nasze dzikie zwierzęta, zwłaszcza na nasze ukochane ptaki śpiewające.

Te łatwe do wdrożenia zmiany będą korzystne zarówno dla ptaków, kotów, jak i ich właścicieli.

George Bradley

Dr Sarah Ellis, kierowniczka Cat Advocacy w iCatCare, która należy do grupy doradczej tego projektu badawczego, powiedziała: „Wyniki tego badania naprawdę nas zachęcają.

Chociaż wielu właścicieli kotów to miłośnicy dzikich zwierząt i uważa zabijanie oraz ranienie dzikich zwierząt przez ich koty za niepokojące, wielu z nich ma również wrażenie, że trzymanie kotów w domu lub ograniczenie im dostępu na zewnątrz negatywnie wpłynęłoby na jakość ich życia.

«W iCatCare szczególnie cieszą nas pozytywne efekty zabawy. To aktywność, którą właściciele mogą łatwo wprowadzić bez kosztów lub niewielkim kosztem, która zajmuje niewiele czasu i jest bardzo przyjazna kotom.»