Gdy koty są uczulone na pchły
Pchły to dla wielu właścicieli kotów dobrze znana zmora.
Te maleńkie pijawki krwi nie są jedynie uciążliwe – mogą też przenosić choroby i wywoływać u wrażliwych zwierząt poważną alergię.
Około osiem procent wszystkich kotów reaguje na ukąszenia pcheł tak zwanym alergicznym pchlim zapaleniem skóry (FAD) – reakcją nadwrażliwości na białka zawarte w ślinie tych pasożytów.
Całoroczne ryzyko, również dla kotów domowych
Wbrew powszechnemu przekonaniu pchły nie są jedynie letnim problemem. Wprawdzie w ciepłych miesiącach mają one na dworze wysoki sezon, jednak w chłodnej porze roku znajdują idealne warunki do rozmnażania w ogrzewanych mieszkaniach. Raz zawleczone – na przykład przez inne zwierząt, ubrania czy buty – mogą uporczywie utrzymywać się w dywanach, szczelinach sof czy koszykach dla kotów. Nawet koty przebywające wyłącznie w mieszkaniu nie są więc automatycznie bezpieczne przed inwazją.
Gdy swędzenie staje się udręką
Alergiczne pchle zapalenie skóry objawia się zwykle silnym swędzeniem. Chore koty nieustannie drapią się lub liżą, co prowadzi do łysych plam w sierści – często na grzbiecie, u nasady ogona i na tylnych łapach. Typowymi objawami są także zaczerwienienia skóry, obrzęki, pęcherzyki lub strupki. Niebezpiecznie robi się, gdy zwierzęta rozdrapują się do krwi: mogą wówczas wnikać bakterie, powodując bolesne infekcje wtórne. Szczególnie w okolicach głowy i szyi szybko powstają wtedy głębokie rany.
Nie każdy kot reaguje, ale ryzyko rośnie
Nie u wszystkich kotów rozwija się alergia na ślinę pcheł. Według badań dotyczy ona około ośmiu procent zwierząt. Koty, u których występują już inne alergie, na przykład na pyłki roślin czy roztocza kurzu domowego, są bardziej narażone. U kotów uczulonych często wystarczy jedno pojedyncze ukąszenie, by wywołać gwałtowne objawy.
Diagnoza i leczenie u weterynarza
Jeśli u kota pojawią się objawy budzące podejrzenia, nie da się uniknąć wizyty u weterynarza. Pewną diagnozę można postawić jedynie po dokładnym badaniu. W leczeniu najważniejsze jest konsekwentne zwalczanie pcheł. Dodatkowo weterynarze przepisują leki przeciwświądowe, które przynoszą zwierzętom szybką ulgę. Infekcje wtórne można leczyć antybiotykami.
Ważne: u kotów wolno stosować wyłącznie zatwierdzone preparaty – wiele powszechnie stosowanych środków przeznaczonych dla psów jest dla kotów wysoce toksycznych. Równie istotne jest gruntowne oczyszczenie otoczenia: dywany, koce i tapicerowane meble należy dokładnie wyczyścić, a w razie potrzeby także potraktować specjalnymi środkami, aby usunąć jaja i larwy pcheł.
Profilaktyka chroni zwierzę i człowieka
Całoroczna profilaktyka przeciwpchelna uznawana jest za najlepszy środek ochrony. Pchły przenoszą bowiem nie tylko choroby na koty, lecz mogą też zakażać ludzi, na przykład tak zwaną chorobą kociego pazura lub tasiemcem ogórkowatym. Ten, kto chroni swojego kota, chroni więc również samego siebie.
Więcej na temat łowiectwa rekreacyjnego: Dowody naukowe są przedstawione w przeglądzie Badania dotyczące skutków łowiectwa rekreacyjnego.
Stanowisko IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild odrzuca łowiectwo rekreacyjne. Naszym wzorem jest kanton Genewa, który od 1974 roku obywa się bez łowiectwa rekreacyjnego: bez sezonów polowań, bez psów myśliwskich, bez polowań nagonkowych, bez ambon myśliwskich, bez okrucieństwa wobec zwierząt i przestępczości, które gdzie indziej towarzyszą sezonowi polowań. To, co działa tam od ponad pięćdziesięciu lat, obala każdy stanowisko JagdSchweiz. Związek, który opiera swoją politykę na twierdzeniach obalanych we własnych dokumentach, nie jest organizacją branżową, lecz fabryką dezinformacji.
Wesprzyj naszą pracę
Dzięki Twojej darowiźnie pomagasz chronić zwierzęta i sprawić, by ich głos został usłyszany.
Przekaż darowiznę teraz →