Jachtinstinct bij katten verminderen

Huiskatten jagen minder op wilde dieren als hun eigenaren dagelijks met ze spelen en ze vleesrijk voer geven, zo blijkt uit nieuw onderzoek.

Katten zijn het populairste huisdier van Zwitserland: er leven ongeveer 1,7 miljoen katten in Zwitserland. En die laten het niet bij Whiskas & Co., maar jagen ijverig zelf op hun voedsel. In het voorjaar en de zomer vangen katten in Zwitserland tot 2,4 miljoen zoogdieren, vooral muizen, en tot 300.000 vogels.

Jacht door katten is een probleem voor natuurbescherming, maar de methoden om dit te beperken zijn omstreden en komen vaak neer op het inperken van kattengedrag op een manier die veel eigenaren onaanvaardbaar vinden.

Katten zijn echter niet het grootste probleem van de biodiversiteitscrisis in Zwitserland. Veel ingrijpender zijn verstedelijking en intensieve landbouw – het verlies van leefgebied.

Uit een nieuwe studie – van de University of Exeter – bleek dat de invoering van commercieel premiumvoer, waarin de eiwitten uit vlees afkomstig zijn, het aantal prooidieren dat katten mee naar huis brachten met 36 % verminderde, en dat vijf tot tien minuten per dag spelen met een eigenaar tot een afname van 25 % leidde.

«Eerder onderzoek op dit gebied richtte zich op het afremmen van het jachtvermogen van katten, door ze ofwel binnen te houden of ze uit te rusten met halsbanden, apparaten en afschrikmiddelen«, legt professor Robbie McDonald van het Environment and Sustainability Institute van Exeter uit.

Hoewel katten binnenshuis houden de enige zekere manier is om hun jachtdrang te voorkomen, maken sommige eigenaren zich zorgen over de gevolgen van het beperken van de toegang van hun kat tot buiten.

De studie toont aan dat kattenbezitters met volledig niet-invasieve en niet-beperkende methoden kunnen veranderen wat de katten zelf willen doen.

Door met katten te spelen en hun voeding aan te passen, kunnen eigenaren de gevolgen voor wilde dieren verminderen zonder de vrijheid van de katten te beperken.

Aan de studie namen eigenaren deel die de jacht simuleerden door een veerspeeltje aan een touw en een stok te bewegen, zodat katten konden besluipen, jagen en vangen. De eigenaren gaven de katten ook een speelgoedmuis om na elke «jacht» mee te spelen, wat een echte vangst nabootste.

Het is niet duidelijk welke elementen van het vleesrijke voer tot minder jacht hebben geleid.

«Sommige kattenvoeders bevatten eiwit uit plantaardige bronnen zoals soja, en het is mogelijk dat sommige katten ondanks een volledige voeding een tekort hebben aan een of meer micronutriënten, waardoor ze gaan jagen», zei Martina Cecchetti, de promovenda die de experimenten uitvoerde.

«De vleesproductie brengt echter duidelijke klimaat- en milieuproblemen met zich mee. Een van onze volgende stappen is uitzoeken of kattenvoer bepaalde micronutriënten zou kunnen bevatten om de jachtdrang te verminderen.»

«We zijn ook van plan te onderzoeken of verschillende soorten spel verschillende effecten hebben en of het combineren van strategieën de jacht nog verder kan terugdringen.»

De studie, gebaseerd op een onderzoek van 12 weken met 355 katten in 219 huishoudens in het zuidwesten van Engeland, onderzocht ook de effecten van bestaande hulpmiddelen om het jagen van katten te beperken.

De kleurrijke halsband «Birdsbesafe» verminderde het aantal gevangen en mee naar huis genomen vogels met 42 %, maar had geen invloed op de jacht op zoogdieren.

Kattenbelletjes hadden over het geheel genomen geen waarneembaar effect – hoewel de onderzoekers zeggen dat de gevolgen voor individuele katten sterk uiteenliepen, wat erop wijst dat sommige katten ondanks het dragen van een belletje met succes leren jagen.

Lisa George uit Helston in Cornwall, die zorgt voor Minnie, een driejarige cyperse kat die aan de proef deelnam, zei: „Minnie is dol op jagen. Meestal brengt ze haar prooi mee naar huis en laat ze die het huis in. We hebben vogels in de slaapkamer gehad, ratten in de prullenbak (we hebben drie dagen gedaan over het vangen ervan) en konijnen in de bijkeuken.«

„Toen ik Minnies voer (voorheen een huismerk uit de supermarkt) omzette naar Lily’s Kitchen, merkte ik dat ze nauwelijks nog jaagde. Dat hield aan zolang ze dit voer at. Ik kan eerlijk zeggen dat ik het verschil in haar jachtgedrag niet kon geloven.“

George Bradley van de projectsponsor SongBird Survival zei: „Dit meest recente onderzoek dat wij hebben gefinancierd, is uitstekend nieuws voor vogels.«

«De gegevens laten zien dat kattenbezitters (zoals ik) een paar kleine en eenvoudige stappen kunnen zetten om de gezondheid en het geluk van onze huisdieren echt te verbeteren en een groot verschil te maken voor al onze wilde dieren, in het bijzonder voor onze geliefde zangvogels.

Deze eenvoudig door te voeren veranderingen zullen een win-winsituatie opleveren voor vogels, katten en kattenbezitters.

George Bradley

Dr. Sarah Ellis, hoofd Cat Advocacy bij iCatCare, die deel uitmaakt van de adviesgroep van dit onderzoeksproject, zei: „Wij worden echt aangemoedigd door de resultaten van dit onderzoek.

Hoewel veel kattenbezitters liefhebbers van wilde dieren zijn en het doden en verwonden van wilde dieren door hun katten als storend ervaren, hebben veel eigenaren ook het gevoel dat het binnenhouden van hun katten of het beperken van de toegang tot buiten de levenskwaliteit van hun katten negatief zou beïnvloeden.

«Bij iCatCare zijn we vooral blij met de positieve effecten van spelen. Dit is een activiteit die eigenaren zonder of met weinig kosten gemakkelijk kunnen invoeren, die weinig tijd kost en die zeer kattenvriendelijk is.»