Wilk Takaya: kontrowersje wokół polowania na trofea w Kanadzie

Fotografka Cheryl Alexander była «przerażona», gdy zobaczyła, że jej kultowe zdjęcie kanadyjskiego wilka morskiego Takayi zostało wykorzystane w reklamie polowania na wilki.

Odkąd w 2020 roku został zabity przez myśliwego rekreacyjnego, kanadyjski wilk morski Takaya jest widoczny na całym świecie.

Obrazy, wiersze, rzeźby i posągi – w tym jeden ważący 68 kg, wykonany z drewna wyrzuconego przez morze, muszli i suszonych wodorostów – uczyniły z wilka pomnik, którego dziedzictwo odzwierciedla złożoną relację między człowiekiem a zwierzęciem.

Jednak fotografka Cheryl Alexander, która niestrudzenie sprzeciwia się zatwierdzonym przez rząd odstrzałom wilków, była zszokowana, gdy zobaczyła, że jej najsłynniejsze zdjęcie zostało wykorzystane w reklamie firmy zajmującej się polowaniami na grubego zwierza.

Byłam zszokowana i do pewnego stopnia przerażona, i naprawdę wyprowadziło mnie z równowagi to, że jakaś firma wykorzystała Takayę w reklamie, aby zachęcić ludzi do przyjazdu do Kanady i zabicia wilka». «Bolało to tym bardziej, że Takaya pod wieloma względami stał się międzynarodowym symbolem pozytywnego współistnienia z człowiekiem.»

Nieprawdopodobna historia wilka, który przez lata żył w samotnej izolacji, zafascynowała mieszkańców Wyspy Vancouver, z których niektórzy pływali kajakami wzdłuż skał i smaganych wiatrem drzew w nadziei, że zobaczą to zwierzę. Jednak pewnego dnia pod koniec marca strzelba myśliwego rekreacyjnego przedwcześnie zakończyła życie wilka.

Alexander niedawno odkryła, że firma Terminus Mountain Outfitters z siedzibą w Kolumbii Brytyjskiej wykorzystała jej zdjęcie do reklamy swojego pakietu polowania na wilki. Na swoim profilu na Instagramie zaapelowała do swoich 33 000 obserwujących, aby firma ponownie przemyślała decyzję o wykorzystaniu tego zdjęcia.

Właściciel firmy Terminus oświadczył, że wykorzystując to zdjęcie, nie chciał nikogo «obrazić».

«Firma zajmująca się projektowaniem stron internetowych wybrała kilka zdjęć żywych dzikich zwierząt do wykorzystania na stronie. 27 lipca skontaktowała się ze mną zdenerwowana osoba, oburzona zdjęciem wilka, w którym rozpoznała wilka o imieniu Takaya. Nie miałem pojęcia, jaka historia kryje się za tym wilkiem, i nawet nie wiedziałem, które z trzech zdjęć na mojej stronie przedstawia Takayę. Poprosiłem mojego programistę... żeby po prostu usunął wszystkie trzy zdjęcia. 29 lipca zostały usunięte. «Ani ja, ani mój programista nie mieliśmy zamiaru nikogo obrazić» — powiedział. «Niestety, z powodu zainteresowania mediów otrzymujemy teraz e-maile, które są groźne i dość wściekłe, mimo że nie mieliśmy nic wspólnego z wyborem tych zdjęć żywych zwierząt. Jesteśmy legalną firmą rodzinną».

Zarówno zdjęcie, jak i strona dotycząca polowania na wilki zostały już usunięte z sieci.

W Kolumbii Brytyjskiej co roku dla sportu zabijane są setki wilków — uważanych za szkodniki, które trzeba wytępić. Myśliwi rekreacyjni zazwyczaj zabierają jedynie skóry, a resztę wyrzucają. Aby ukierunkować rosnące oburzenie — i zmienić sposób postrzegania — Alexander i lokalne organizacje ochrony przyrody uruchomili petycję domagającą się moratorium na polowania na wilki w Kolumbii Brytyjskiej, która zebrała już ponad 65 000 podpisów. Alexander założyła również organizację non-profit Takaya's Legacy, która działa na rzecz ochrony wilków.

Choć dziedzictwo Takayi wpisuje się w cele organizacji ochrony przyrody, jego ciekawość — a raczej brak strachu — wywołała także trudne pytania o relację, jaką miejscowi mieszkańcy nawiązali z wilkiem, a która ostatecznie doprowadziła do jego śmierci.

«Byłam wściekła z powodu tego zdjęcia, ale jest też coś pozytywnego, ponieważ pozwala to rozpowszechnić informacje o tym, co dzieje się w Kanadzie w zakresie łowiectwa trofeowego — cała gama dzikich zwierząt polowanych w Kanadzie jest doprawdy odrażająca» — powiedziała Alexander. «Zmagamy się z utratą różnorodności biologicznej. To, że myśliwi trofeowi w dalszym ciągu polują na nie wyłącznie dla przyjemności i rekreacji, jest nie do zaakceptowania».

Dossier: Wilk w Szwajcarii: fakty, polityka i granice polowania