Strażnik przyrody zastrzelił szakala złocistego w kantonie Schwyz

Jest to pierwsza obserwacja takiego zwierzęcia w Szwajcarii Środkowej.

Straż przyrody została poinformowana 23.3.2016, że w okręgu Einsiedeln przebywa wychudzony Lis, który prawie nie może się poruszać. Strażnik przyrody zastrzelił osłabione zwierzę. Przy tym stwierdził, że jest to szakal złocisty.

Dlaczego szakala złocistego nie zawieziono do stacji opieki nad dzikimi zwierzętami ani nie udzielono mu pomocy w inny sposób, pyta Wild beim Wild – czy dlatego, że najpierw się strzela, a dopiero potem identyfikuje cel? Co to za Strażnik przyrody?

Zimowe warunki dały się zwierzęciu we znaki

Szakale złociste są większe od lisów, ale mniejsze od wilki. Jak poinformował departament środowiska, jest to pierwsza potwierdzona obserwacja szakala złocistego w kantonie Schwyz.

Thomas Fuchs, szef Urzędu ds. Przyrody, Łowiectwa i Rybołówstwa w Schwyz, nie mógł na zapytanie podać bliższych informacji o odstrzelonym zwierzęciu. Zakłada, że zimowe warunki dały się szakalowi złocistemu we znaki.

Szakale złociste pochodzą z Bliskiego Wschodu i od lat rozprzestrzeniają się w kierunku zachodnim. Przez długi czas występowały jedynie na Bałkanach. Na przełomie wieków pierwsze osobniki pojawiły się na Węgrzech, w Dolnej Austrii i Styrii. Jest to średniej wielkości przedstawiciel rodziny psowatych, mieszczący się pod względem rozmiarów między lisem a wilkiem. W Szwajcarii w 2011 roku w północno-zachodniej części kraju, a w 2015 roku w Gryzonii, stwierdzono obecność osobnika za pomocą fotopułapek. Zimą w Gryzonii szakal złocisty został przypadkowo zastrzelony przez myśliwego rekreacyjnego (Wild beim Wild informował).

Szakale złociste są w Szwajcarii objęte ochroną

Odstrzał potwierdził, że szakal złocisty rozprzestrzenia się z południowo-wschodniej Europy w sposób naturalny i może również zawędrować do Szwajcarii – poinformował Departament Środowiska. Pod względem ochrony szakal złocisty jest zrównany z Ryś, wilkiem czy Niedźwiedź.

Szakal złocisty jest silniejszy i bardziej długonogi niż lis. Jego ogon jest krótszy i mniej puszysty, z czarnym końcem. Barwa sierści różni się w zależności od siedliska i waha się od złocistożółtej do szarej. Poza owadami i owocami szakal złocisty żywi się małymi i średnimi kręgowcami. Kozy i owce nie należą typowo do jego ofiar, pisze Departament Środowiska.

Wild beim Wild złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa.

Powiązane dossier i artykuły:

• Dossier: Model straznikow przyrody
• Dossier: Prawo łowieckie i kontrola
• Dossier: Łowiectwo i ochrona zwierząt
• Dossier: Łowiectwo i bioroznorodnosc
• Dossier: Czerwone listy Szwajcarii
• Włącz się