St. Gallen: rząd odrzuca środki ochrony koźląt

Dwaj wójtowie zasiadający w Radzie Kantonalnej St. Gallen, Jörg Tanner (GLP) z Sargans i Beat Tinner (FDP) z Wartau, zażądali od rządu kantonu St. Gallen w interpelacji złożonej we wrześniu dodatkowych starań przeciwko ginięciu koźląt.

Wiosną, od kwietnia, zaczyna się okres, w którym co roku tysiące koźląt, młodych zajęcy, dzikich królików, ptaków gniazdujących na ziemi itd. jest rannych podczas koszenia przez rolników.

Co najmniej 1’500 koźląt rocznie

Ile dokładnie Dzikie zwierzęta dokładnie, tego nikt nie wie, można jednak założyć, że według szwajcarskiej federalnej statystyki łowieckiej w Szwajcarii jest to rocznie co najmniej 1’500 sztuk, i to wyłącznie w przypadku koźląt.

To nawet do dziesięciu procent wszystkich saren znajdowanych martwych w ciągu roku. Według Łowiectwo i śmierci na drodze koszenie jest zatem najczęstszą możliwą do uniknięcia przyczyną śmierci. Mimo zastosowania nowych metod poszukiwań nie widać jeszcze spadkowej tendencji tych przypadków. Ponieważ zdecydowanie nie wszystkie zwierzęta, które dostaną się pod noże kosiarki, giną od razu, lecz część z nich zostaje jedynie mniej lub bardziej ciężko ranna, koszenie oznacza między innymi także poważny Problem dobrostanu zwierząt. Coraz szybsze maszyny rolnicze i nowoczesne metody zbioru dają naszym dzikim zwierzętom niemal żadne szanse na przeżycie.

Myśliwi rekreacyjni z miasta St. Gallen mieli zgłosić, że już pierwszego dnia, w którym wolno było kosić, w samym obwodzie łowieckim w pobliżu miasta cztery młode zwierzęta poniosły „straszliwą śmierć pod kosiarką". Z sąsiednich obwodów napłynęły zgłoszenia o licznych kolejnych przypadkach. Przed koszeniem nie wszędzie podejmuje się odpowiednie środki ostrożności.

Nie chodzi tylko o dzikie zwierzęta: jeśli młode sarny zostaną pochwycone i zabite przez maszyny rolnicze, zwierzęta gospodarskie mogą się później zarazić zarodnikami botulizmu przez trawę zanieczyszczoną padliną – czytamy dalej. Obaj radni kantonalni powołują się na kanton Turgowia. W 2016 roku w dwóch przypadkach padło tam 68 krów mlecznych i 200 owiec.

W interpelacji domagają się obowiązku zgłaszania dzikich zwierząt rannych przez maszyny rolnicze. Pytają ponadto, czy przyznawane są dotacje finansowe na użycie dronów oraz czy można by finansowo wspierać koła łowieckie w działaniach prewencyjnych.

Rząd nie widzi potrzeby działania

Rząd nie chce o tym słyszeć: w interesie rolnictwa leży, aby sarny nie padały ofiarą koszenia, ponieważ szkodzi to jakości paszy i wizerunkowi. Dlatego należy zakładać, że współpraca między rolnikami a kołami łowieckimi w ratowaniu saren przed koszeniem „w przeważającej mierze działa". Dodatkowe przepisy i sankcje uznaje się z tego powodu „za zbędne".

Te Ratowanie młodych saren nie jest nadrzędnym zadaniem kantonalnym, dlatego nie ma też podstawy prawnej do przyznawania kołom łowieckim dotacji na ten cel – wyjaśnia rząd kantonu St. Gallen.