Sankt Gallen: regering wijst maatregelen ter bescherming van reekalfjes af

Twee gemeentepresidenten in de Kantonsraad van Sankt Gallen, Jörg Tanner (GLP) uit Sargans en Beat Tinner (FDP) uit Wartau, hebben in een in september ingediend initiatief extra inspanningen tegen het sterven van reekalfjes van de regering van Sankt Gallen gevraagd.

In het voorjaar, vanaf de maand april, begint de tijd waarin jaarlijks duizenden reekalfjes, jonge hazen, wilde konijnen, grondbroeders enzovoort door boeren worden verwond of doodgemaaid.

Minstens 1.500 reekalfjes per jaar

Hoeveel Wilde dieren het er precies zijn, weet niemand precies, maar men kan ervan uitgaan dat het volgens de federale jachtstatistiek in Zwitserland jaarlijks minstens 1.500 exemplaren zijn, alleen al bij de reekalfjes.

Dat is tot tien procent van alle reeën die per jaar dood worden aangetroffen. Na de Jacht en de dood op de weg is maaien daarmee de meest voorkomende vermijdbare doodsoorzaak. Een dalende trend in het aantal gevallen is, ondanks de inzet van nieuwe zoekmethoden, nog niet waarneembaar. Omdat lang niet alle dieren die in de messen van een maaier terechtkomen meteen dood zijn, maar deels min of meer zwaar gewond raken, is het maaien onder meer ook een ernstig dierenwelzijnsprobleem. Steeds snellere landbouwmachines en moderne oogstmethoden geven onze wilde dieren nauwelijks een kans om te overleven.

Recreatieve jagers uit de stad St. Gallen zouden hebben gemeld dat op de eerste dag waarop maaien was toegestaan, alleen al in het jachtgebied nabij de stad vier jonge dieren «een gruwelijke dood door vermaaien» hebben ondergaan. Uit aangrenzende jachtgebieden zouden tal van andere gevallen zijn gemeld. Niet overal worden vóór het maaien voorzorgsmaatregelen genomen.

Het gaat niet alleen om wilde dieren: als reekalfjes door landbouwmachines worden gegrepen en gedood, kunnen landbouwhuisdieren later via het met kadavers vervuilde gras besmet raken met de botulismeverwekker, zo luidt het verder. De beide kantonraadsleden verwijzen naar het kanton Thurgau. Daar zijn in 2016 in twee gevallen 68 melkkoeien en 200 schapen gestorven.

In hun motie eisen zij een meldplicht voor wilde dieren die door landbouwmachines worden verwond. Verder vragen zij of er financiële bijdragen worden verstrekt voor de inzet van drones, of dat jachtgezelschappen financieel kunnen worden ondersteund voor preventiemaatregelen.

Regering ziet geen noodzaak om te handelen

De regering heeft hier geen oor naar: het is in het belang van de landbouw dat geen reeën het slachtoffer worden van het maaien, omdat dit de voederkwaliteit en het imago schaadt. Daarom moet ervan worden uitgegaan dat de samenwerking tussen landbouwers en jachtgezelschappen bij het redden van reeën voor het maaien «grotendeels functioneert». Aanvullende voorschriften en sancties worden om die reden «niet nodig geacht».

De Reekalfredding is geen overkoepelende kantonale taak, er is daarom ook geen wettelijke grondslag om hiervoor bijdragen aan jachtgezelschappen te verstrekken, aldus de regering van St. Gallen.