Obniżenie ochrony wilka: Konwencja Berneńska podąża za propozycją UE

Ta decyzja, będąca wynikiem starań UE o osłabienie ochrony wilka, jest poważnym błędem pozbawionym jakiejkolwiek podstawy naukowej — krytykuje IG Wild beim Wild.

Komitet Konwencji Berneńskiej Rady Europy przyjął propozycję UE, aby zmienić status ochrony wilka (Canis lupus) z «gatunku ściśle chronionego» (Załącznik II) na «gatunek chroniony» (Załącznik III). Ostateczna decyzja zostanie opublikowana w piątek, 6 grudnia.

Trzymiesięczny okres na sprzeciw

Zmiana wejdzie w życie za trzy miesiące, chyba że co najmniej jedna trzecia stron Konwencji Berneńskiej Rady Europy (17) się jej sprzeciwi; w takim przypadku nie wejdzie ona w życie. Jeśli sprzeciw zgłosi mniej niż jedna trzecia stron, decyzja wejdzie w życie wyłącznie wobec tych stron, które nie zgłosiły sprzeciwu.

Konwencja Berneńska, formalnie Konwencja o ochronie dzikiej fauny i flory europejskiej oraz ich siedlisk naturalnych, jest międzynarodowym traktatem Rady Europy dotyczącym ochrony przyrody, obejmującym większą część dziedzictwa przyrodniczego kontynentu europejskiego oraz niektóre państwa afrykańskie. Została otwarta do podpisu 19 września 1979 roku i weszła w życie 1 czerwca 1982 roku. Obejmuje 50 stron. Organem zarządzającym Konwencji Berneńskiej jest Stały Komitet, w skład którego wchodzą przedstawiciele stron.

Wcześniejsze próby zakończyły się niepowodzeniem

Propozycja Unii Europejskiej (UE) nie jest pierwszą dotyczącą ochrony wilków w Europie. W 2022 roku Szwajcaria złożyła podobną propozycję, która została odrzucona (raport, punkt 5.2). Propozycje składano również w odniesieniu do innych gatunków. W 2019 roku Norwegia zaproponowała zmianę statusu ochrony bernikli białolicej (Branta leucopsis) z Załącznika II na Załącznik III, co również zostało odrzucone (raport, punkt 4.2). Pokazuje to, jak silny wpływ na poziomie europejskim ma lobby myśliwskiego.

Pytania i odpowiedzi Konwencji Berneńskiej

Dossier: Wilk w Szwajcarii: fakty, polityka i granice polowań