Pozew przeciwko zniesieniu okresu ochronnego w parku narodowym

Rozległe obszary Parku Narodowego Berchtesgaden są intensywnie objęte polowaniami, częściowo nawet
przez cały rok, z pominięciem ustawowego okresu ochronnego.

Stowarzyszenie ochrony przyrody Wildes Bayern złożyło w tej sprawie pozew. Od dwóch tygodni polowania odbywają się więc wyłącznie w ustawowych okresach polowań.

Prawo łowieckie na poziomie federalnym i krajów związkowych przyznaje niemal wszystkim gatunkom zwierzyny okres ochronny
, czyli czas, w którym nie wolno na nie polować. Powody są
różne, ale najczęściej chodzi o uznanie trudniejszych warunków życiowych zwierząt: mroźnej zimy w górach, okresu tuż po przetrwaniu zimy lub faz
ciąży i wychowu młodych.

Pozbawienie dzikich zwierząt tego okresu ochronnego wymaga zgodnie z prawem łowieckim ważnych powodów oraz
solidnych uzasadnień popartych rzetelną analizą każdego indywidualnego przypadku. Wildes Bayern e. V. pozywa od
2019 roku w sprawie praktyki stosowanej w Górnej Bawarii, polegającej na zniesieniu okresu ochronnego rozporządzeniem na ogromnych obszarach Bawarskich Lasów Państwowych.
Termin rozprawy sądowej w tej sprawie
wciąż nie został wyznaczony. Tej wiosny wystąpiliśmy w kilku bawarskich powiatach przeciwko
skróceniu okresów ochronnych dla saren i skutecznie zatrzymaliśmy tę praktykę. Na podstawie
wydanego wówczas orzeczenia sądowego Wildes Bayern przyjrzało się teraz bliżej także jednemu z
najbardziej wątpliwych zniesień okresu ochronnego – temu w parku narodowym –
i odkryło przy tym kilka niejasności.

„Zniesienie okresu ochronnego dla saren, jeleni i kozic w części Parku Narodowego
Berchtesgaden koniecznie powinno zostać zbadane prawnie”, mówi przewodnicząca stowarzyszenia dr
Christine Miller.„Dlatego złożyliśmy przeciwko temu pozew – a ponieważ nasz pozew ma skutek zawieszający,
obecnie nie prowadzi się polowań poza ustawowymi okresami polowań.“

Już od co najmniej 20 lat Park Narodowy Berchtesgaden korzysta z możliwości przewidzianej przez ustawę,
aby skracać lub znosić okres ochronny dla zwierzyny grubej,
rzekomo dlatego, że istnieją ku temu poważne powody. Jednym z takich powodów mogłoby być to, że tylko w ten sposób można skutecznie przeciwdziałać
nadmiernemu zgryzaniu roślin. Czy jednak w parku narodowym
Berchtesgaden przypadek? A jeśli tak, to czy ten środek w ciągu ostatnich 20 lat przyniósł
oczekiwany efekt? Jaką rolę odgrywają w ogóle szkody zgryzowe w lasach w
parku narodowym, gdzie przecież powinno się „pozwolić naturze być naturą“?

Patrząc na ostatnie dwie dekady, park narodowy w coraz większym stopniu ingeruje w populacje
jeleni, saren i kozic, wykraczając poza ustawowe okresy łowieckie: Jeśli w
roku 2002 zniesiono okres ochronny tylko dla kilku saren i kozic, to wkrótce dotyczyło to
również jeleni. Jeśli w latach do co najmniej 2014 liczba saren, jeleni i
kozic objętych zniesieniem okresu ochronnego była precyzyjnie określona, to od
co najmniej 2017 roku takiego limitu już nie ma. Jeśli okres ochronny dla kozic pierwotnie
znoszono od połowy lub początku stycznia, to dziś dzieje się to już od połowy grudnia.
Jeśli kozy sarny wcześniej były całkowicie wyłączone ze zniesienia okresu ochronnego, to
dziś są polowane w styczniu, gdy w górach panuje lód i śnieg, tak jak niemal wszyscy
osobniki tego samego gatunku. I wreszcie z roku na rok powiększały się także obszary, na których
te przepisy obowiązują.

W międzyczasie w parku narodowym Berchtesgaden dwie trzecie kozic zabija się
w miesiącach zniesionego okresu ochronnego, w środku zimy i wczesną
wiosną, a tylko jedna trzecia zwierząt padają w regularnym sezonie łowieckim. Sąd
administracyjny w Monachium teraz zbada, czy jest to prawnie uzasadnione.

„Będziemy walczyć o to, aby temu skandalicznemu postępowaniu wreszcie
położono koniec. Nie tylko zagraża się tu masowo międzynarodowo chronionemu gatunkowi zwierząt, przy czym godzi się na ogromne cierpienie zwierząt.
Te «szczególne przepisy» parku narodowego zagrażają również statusowi samego parku. Ponieważ większość zwierząt polowanych przez cały rok żyje wiele miesięcy roku w strefie centralnej. Są one polowane, gdy zimą przechodzą na ciepłe południowe stoki „strefy peryferyjnej“. To jest sprzeczne z kryteriami IUCN. Chcemy, aby nasz park narodowy pozostał prawdziwym parkiem narodowym!“ wyjaśnia Christine Miller działania swojego stowarzyszenia.