Aanklacht tegen opheffing gesloten tijd in nationaal park

Grote delen van het Nationalpark Berchtesgaden worden intensief bejaagd, deels zelfs
het hele jaar door, met opheffing van de wettelijke gesloten tijd.

Daartegen heeft de natuurbeschermingsvereniging Wildes Bayern een aanklacht ingediend. Sindsdien wordt al twee weken lang alleen nog binnen de wettelijke jachttijden gejaagd.

De jachtwetten van de Bondsrepubliek en de deelstaten kennen aan bijna alle wildsoorten een gesloten tijd
toe, dus een periode waarin ze niet bejaagd mogen worden. De redenen daarvoor zijn
uiteenlopend, maar meestal gaat het om de erkenning van verzwaarde levensomstandigheden voor de dieren: de ijzige winter in het gebergte, de periode na de overwintering of de fasen van
dracht en jongenopvoeding.

Om wilde dieren deze gesloten tijd te ontnemen, eisen de jachtwetten goede redenen en
solide onderbouwingen met grondige toetsing per individueel geval. Wildes Bayern e.V. voert sinds
2019 een rechtszaak tegen de praktijk in Opper-Beieren om op enorme oppervlakten van de Bayerische Staatsforsten
de gesloten tijd via een verordening op te heffen. Een rechtszitting hierover staat
nog uit. Afgelopen voorjaar traden we in meerdere Beierse districten op tegen de
verkorting van de gesloten tijd voor reeën en wisten we deze praktijk succesvol te stoppen. Op basis van
de daarbij gevormde jurisprudentie heeft Wildes Bayern nu ook een van de
meest twijfelachtige opheffingen van de gesloten tijd – die in een nationaal park – nader onderzocht
en daarbij enkele onregelmatigheden ontdekt.

„De opheffing van de gesloten tijd voor reeën, herten en gemzen in delen van het Nationalpark
Berchtesgaden moest absoluut juridisch getoetst worden", aldus voorzitter dr.
Christine Miller."Daarom hebben we hiertegen een aanklacht ingediend – en omdat onze aanklacht schorsende
werking heeft, vindt er momenteel geen jacht buiten de wettelijke jachttijden plaats..“

Al minstens 20 jaar maakt het Nationalpark Berchtesgaden gebruik van de door de wet
geboden mogelijkheid om de gesloten tijd voor evenhoevigen te verkorten of op te heffen,
naar verluidt omdat daar zwaarwegende redenen voor zijn. Zo'n reden zou kunnen zijn dat
overmatige vraatschade op deze manier effectief kan worden tegengegaan. Maar is dat in het nationaal park
is dat in Berchtesgaden het geval? En zo ja, heeft de maatregel de afgelopen 20 jaar het
gehoopte effect gehad? Welke rol speelt bosverjongingsschade door vraat eigenlijk in
een nationaal park, waar men toch «natuur natuur zou moeten laten zijn»?

Kijkt men naar de afgelopen twee decennia, dan grijpt het nationale park steeds sterker in
in de populaties edelhert, ree en gems, verder dan de wettelijke jachttijden toestaan: werd in het
jaar 2002 het jachtverbod alleen voor enkele reeën en gemzen opgeheven, gold dit al snel
ook voor edelhert. Was in de jaren tot minstens 2014 het aantal reeën, herten en
gemzen dat door de opheffing van het jachtverbod werd getroffen nauwkeurig omschreven, dan
vervalt vanaf minstens 2017 deze beperking. Werd het jachtverbod bij gemzen aanvankelijk
vanaf half of begin januari opgeheven, gebeurt dit tegenwoordig al vanaf half december.
Werden reegeiten vroeger volledig gespaard van een opheffing van het jachtverbod, dan worden
ze tegenwoordig in januari, wanneer ijs en sneeuw in het gebergte heersen, net als bijna al hun
soortgenoten bejaagd. En ten slotte werden ook de gebieden waarop deze regels
van toepassing zijn, door de jaren heen steeds groter.

Inmiddels wordt in het Nationaal Park Berchtesgaden twee derde van de gemzen
geschoten tijdens de maanden waarin het jachtverbod is opgeheven, in de hartje winter en het vroege
voorjaar, en slechts een derde van de dieren tijdens het reguliere jachtseizoen. De
Bestuursrechtbank van München zal nu onderzoeken of dit juridisch houdbaar is.

„Wij zullen ervoor strijden dat er eindelijk een einde komt aan deze schandalige
praktijken. Hier wordt niet alleen een internationaal beschermde diersoort ernstig in gevaar gebracht, waarbij
immens dierenleed op de koop toe wordt genomen. Deze «bijzondere regels» van het nationale park brengen ook de status van het park zelf in gevaar. Want de meeste van de dieren die het hele jaar door bejaagd worden, leven vele maanden per jaar in de kernzone. Ze worden bejaagd zodra ze in de winter naar de warme zuidhellingen van de «randzone» trekken. Dat is in strijd met de IUCN-criteria. Wij willen dat ons nationale park ook een echt nationaal park blijft!», licht Christine Miller de inzet van haar vereniging toe.