Masowe zatrucie sępów w Parku Narodowym Krugera

Uważa się to za największy przypadek zatrucia sępów w południowej Afryce: według krajowego zarządu parków narodowych SANParks kłusownicy w RPA jednym uderzeniem otruli ponad 200 sępów, uznawanych za zagrożone lub silnie zagrożone wyginięciem.

Ptaki żerowały na otrutych zwłokach słonia w słynnym Parku Narodowym Krugera. Łącznie znaleziono 123 martwe sępy.

W ramach zakrojonej na szeroką skalę akcji ratunkowej obrońcy zwierząt przetransportowali kolejnych 84 otrutych, ale wciąż żyjących sępów – śmigłowcami i drogą lądową – do placówek leczniczych.

Według SanParks jest to największy znany przypadek zatrucia sępów w południowej części kontynentu. Zwłoki słonia zostały nasączone przez kłusowników wysoce toksycznymi pestycydami rolniczymi – prawdopodobnie po to, by zdobyć części ciał innych zwierząt na potrzeby nielegalnego handlu dziką przyrodą, jak powiedział rzecznik SanParks JP Louw.

Sępy: ofiary kłusownictwa i przesądów

W tym celu kłusownicy coraz częściej sięgają po trucizny rolnicze. Kości sępów wykorzystywane są w wielu krajach afrykańskich do celów rytualnych i religijnych, między innymi do produkcji tradycyjnej medycyny.

Inni kłusownicy trują sępy, aby zapobiec sytuacji, w której krążące nad okolicą ptaki zdradzą miejsce ich pobytu po nielegalnym zabiciu słoni, nosorożców lub lwów.

Wśród otrutych ptaków w Parku Krugera znajdują się sępy afrykańskie, sępy przylądkowe, sępy uszate oraz sępy kapturkowe – wszystkie te gatunki są klasyfikowane przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) jako zagrożone lub silnie zagrożone wyginięciem. Louw określił ten incydent jako „dotkliwy cios” dla populacji sępów w regionie wokół parku narodowego.